ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ρευστότητα

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Γ. Παλαιορούτας, Οδυσσέως 28, Βριλήσσια, γράφει: «Όλοι αναγνωρίζουν ότι η ελληνική οικονομία υποφέρει αυτή τη στιγμή από ρευστότητα. Κάποια παθήματα του 1929- το κραχ το οποίο πράγματι οφείλετο σε έλλειψη ρευστότητας (και όχι στον πληθωρισμό)- δεν έχουν γίνει μάθημα. Το δικό μας υπουργείο Οικονομικών, ώς τώρα τουλάχιστον, φοβόταν πληθωριστικές πιέσεις και κρατούσε τις δύο “κάνουλες” χρηματοδότησης της οικονομίας κλειστές.

Ποιες είναι αυτές οι κάνουλες και πώς μπορούν να ανοίξουν και να διοχετεύσουν το ρευστό στην οικονομία;

Η μία είναι αυτή που διαθέτουν οι τράπεζες, δηλαδή η δανειοδότηση. Δυστυχώς τώρα που θα έπρεπε η δανειοδότηση να είναι πιο εύκολη και φτηνότερη, οι τράπεζες μπλεγμένες στο διεθνές τραπεζο-οικονομικό σύστημα αλληλοεπενδύσεων, είναι τρομαγμένες, φοβισμένες και περιμένουν κι άλλα χρήματα μέσω κρατικής βοήθειας (δηλαδή από καταθέσεις ή επενδύσεις σε κρατικά ομόλογα του κοσμάκη) προκειμένου να ανοίξουν με φειδώ και μεγάλο κέρδος την κάνουλα που θα διοχετεύσει το ρευστό στην οικονομία.

Η άλλη κάνουλα είναι η κανονική εκτέλεση του προγράμματος των δημοσίων επενδύσεων, με κύριο “κανουλάρχη” τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ. Ίσως αυτό να σκέφτηκε ο πρόεδρος της κυβέρνησης κατά τον ανασχηματισμό της και να τον έβαλε συνδιευθύνοντα με τον υπουργό Οικονομίας. Μέσα από τις δημόσιες επενδύσεις μπορεί να διοχετευθεί στην οικονομία το ρευστό που ή έλλειψή του τόσο την έχει στεγνώσει.

Μα τι έχει καταφέρει ώς τώρα το ΥΠΕΧΩΔΕ; Με τις καθυστερήσεις του, που οφείλονται κυρίως στην ανεπάρκεια και γραφειοκρατία του υπουργείου, η κάνουλα παραμένει κλειστή, το ρευστό πέφτει σταγόνα σταγόνα και άλλη μια ελπίδα για χρηματοδότηση της οικονομίας χάνεται. Όπως δημοσιεύεται στις εφημερίδες, τα τελευταία χρόνια μία στις δύο κατασκευαστικές εταιρείες έχουν κλείσει. Μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες έχουν ζητήσει να τεθούν υπό την προστασία του πτωχευτικού νόμου. Το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων 2008 έπεσε στο 12,8% του ΑΕΠ σε σχέση με το 2004 που ήταν 33,3%. Επιπλέον τεράστια ποσά οφείλει το Δημόσιο στην ιδιωτική οικονομία, που αν μέρος τουλάχιστον από αυτά ξεπλήρωνε, θα έδινε μια καλή ανάσα στο εμπόριο, στον κατασκευαστικό κλάδο, στη βιομηχανία, τη βιοτεχνία και ακόμη περισσότερο θα συγκρατούσε την έξαρση της ανεργίας. Οι κάνουλες για τα 28 δισ. έπρεπε να ανοίξουν κατευθείαν από το νέο σχήμα του ΥΠΕΘΟ, όχι μέσω τραπεζών οι οποίες οψίμως δειλιάζουν, και να επιταχυνθούν οι ρυθμοί διοχέτευσης των ρευστών από το Δημόσιο στην οικονομία.

Χρειάζονται ταχύτερες εγκρίσεις λογαριασμών, πάταξη της γραφειοκρατίας και συνεχείς αναφορές στους αρμόδιους υπουργούς για το τι ήταν προγραμματισμένο, τι πραγματοποιήθηκε και γιατί καθυστερεί. Ας το ελπίσουμε».