Ένα κερί στο νεκροταφείο του πηλιορείτικου χωριού

Ο Ζήρας αφηγείται λεπτομέρειες επί λεπτομερειών αλλά και γεγονότα σημαντικά, όπως ο διπλός νεανικός του έρωτας με μια συνομήλική του που τον ταλαιπωρεί και εν τέλει με τη… μητέρα της που αναλαμβάνει απρόσμενα να εκπαιδεύσει τον πρωτάρη. Αργότερα τη γυναίκα αυτή, που καθόρισε τη σεξουαλική του ταυτότητα, θα τη θυμάται με τρυφερότητα και θα της ανάβει κερί στο νεκροταφείο του πηλιορείτικου χωριού όπου- Αθηναία αυτή- διάλεξε να ταφεί. Ο Ζήρας, νάρκισσος και εξαιτίας αυτής της διπλής ερωτικής σχέσης, γίνεται και στο βιβλίο το επίκεντρο ενός πολύβουου σύμπαντος με απλούς χωριανούς, έναν πονηρό γιατρό, έναν καταφερτζή δικηγόρο, την κυρία Ασημίνα που φρόντιζε το σπίτι όσο έλειπε, δυο τρεις μετανάστριες που στο τέλος παίζουν καθοριστικό ρόλο, τους καφετζήδες, την ίδια τη φύση. Πρόσωπα περνάνε και χάνονται με μοναδικό συνεκτικό άξονα τη δικαστική περιπέτεια του Ζήρα και τα ενοχλητικά κανάλια που κάθε τόσο επανέρχονται σαν κακόβουλες Ερινύες, μέχρι την τελική έκβαση της υπόθεσης.