Δίκτυο

Ηabemus πρόεδρο
Μ.Π.

Εκλογές έγιναν στην Εταιρεία Συγγραφέων. Ψήφισαν 173 μέλη (από τα 274)

και ανέδειξαν πρώτο σε ψήφους- και σχεδόν βέβαιο πρόεδρο- τον δοκιμιογράφο, λογοτεχνικό κριτικό Αλέξη Ζήρα με 117 ψήφους. Ακολούθησαν: ο Γιώργος Ξενάριος (78), ο Κώστας Κατσουλάρης (51), ο Στάθης Κουτσούνης (47), η Έλενα Χουζούρη (46), ο Ιωσήφ Βεντούρας (43) και στην τελευταία εκλόγιμη θέση ήταν ο Πέτρος Τατσόπουλος (42). Ακολούθησε ο Βασίλης Βασιλικός (41) και πιο κάτω οι Αργυρώ Μαντόγλου, Κλαίτη Σωτηριάδου, Ανδρέας Αντωνιάδης. Απερχόμενος πρόεδρος είναι ο Θανάσης Βαλτινός, ήδη Ακαδημαϊκός, ενώ δεν έθεσε υποψηφιότητα ο Κώστας Γεωργουσόπουλος. Η συμμετοχή κυμάνθηκε στα επίπεδα που κυμαίνεται συνήθως. Η συγκρότηση σε σώμα θα γίνει σε μία εβδομάδα, με πιθανότερη εκδοχή την εκλογή του Αλέξη Ζήρα στη θέση του προέδρου και του Γιώργου Ξενάριου στη θέση του γενικού γραμματέα.


Πρεμιέρα α λα δημοσιοσχετίστικα
Χ.

Αυτή τη «λαμπρότητα πρεμιέρας» μόνο οι νεοεξουσιαστές των δημοσίων σχέσεων και των νεόκοπων εταιρειών κινηματογραφικής διανομής την αντιλαμβάνονται έτσι. Δηλαδή να έχουν μοιράσει προσκλήσεις για τη «λαμπρή» (κατ΄ αυτούς) πρεμιέρα της ταινίας «Έρωτας α λα ελληνικά» ή «Μy life in ruins» της Νίας Βαρντάλος, να έχουν επιβεβαιώσει τηλεφωνικά αν θα παραστούν- ή όχι- οι προσκεκλημένοι και όταν τελικά φτάσουν με λίγα λεπτά καθυστέρηση να τρώνε… πόρτα, με αγένεια περισσή (αν δεν είναι βεβαίως της κλάσης «ψευτοκοσμικιά» ή αγαπημένη κουτσομπολίστικων περιοδικών). «Η αίθουσα είναι γεμάτη, δεν μπορείς να περάσεις» (έτσι, στον ενικό), ήταν η απάντηση της «εξουσίας», ήτοι των υπευθύνων δημοσίων σχέσεων σε εκείνους που οι ίδιοι και η εταιρεία διανομής της ταινίας είχαν καλέσει στην πρεμιέρα. Ω του θαύματος!

βρέθηκαν θέσεις στις 21.25 (55 λεπτά μετά την υποτιθέμενη επίσημη ώρα προσέλευσης) για νεαρά εκπρόσωπο του Κοινοβουλίου με τον συνοδό της! Η ισότητα των πολιτών που ορίζει το Σύνταγμα σε επίπεδο δημοσίων σχέσεων δεν ισχύει. Ούτε μέχρι το μπαρ (για να χαλάσουν και να πληρώσουν για το πάρκινγκ) δεν άφησαν οι «αρμόδιοι» δημοσιοσχετίστες τούς μη «επώνυμους» (κατά τη δική τους προσλαμβάνουσα) να φτάσουν. Σωστός ο τίτλος.

Ρremiera… in ruins!


Πεισματάρης άρχοντας
Δ.Δ.

Έτσι, μέσα σε μια στιγμή. Παρασκευή μεσημέρι έβλεπα μαζί με τον Νίκο Αντωνάκο και όλους τους συναδέλφους κριτικούς μια ταινία. Το απόγευμα αισθάνθηκε αδιαθεσία. Ύστερα έλειωσε και έφυγε σαν το κερί. Όλοι κρεμόμαστε από μια κλωστή. Τι να πω τώρα γι΄ αυτόν τον πεισματάρη άρχοντα;

Μόνο δυο λόγια για τη μικρή του ιστορία. Και μετά σιωπή. Ήταν 67χρονών, με διαδρομή στο σενάριο του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, στη συνέχεια σκηνοθέτης μιας πολιτικής ταινίας με τον τίτλο «Δεξιότερα της Δεξιάς» (1989) και τα τελευταία χρόνια ο βασικός κριτικός του «Ριζοσπάστη». Αμετανόητος κομμουνιστής. Όχι με κασκέτο, μιζέρια, και μουρμούρα. Για έναν καλύτερο κόσμο. Πλήρης αρχοντιάς, δικαιοσύνης και πάνω απ΄ όλα, αισθητικής. Νίκο, ο καλύτερος κόσμος θα έρθει. Και ας μην είμαστε εμείς!