Ουρές 3.500 ανθρώπων για τον «τρόμο του θανάτου»
Σε χιλιάδες υπολογίζονται και εκείνοι που δεν κατάφεραν να μπουν στο Μέγαρο Μουσικής για να παρακολουθήσουν τη διάλεξη του Ίρβιν Γιάλομ
Οι ουρές στο πεζοδρόμιο της Βασιλίσσης Σοφίας, έξω από το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, έφταναν μέχρι το Πάρκο Ελευθερίας. Κι αυτό ήδη τρεις ώρες πριν από την έναρξη της ομιλίας του διάσημου Αμερικανού ψυχοθεραπευτή Ίρβιν Γιάλομ που έδωσε χθες στις 19.00 διάλεξη- στο πλαίσιο του Μegaron Ρlus – με θέμα «Με το βλέμμα στον ήλιο: ξεπερνώντας τον τρόμο του θανάτου» (προλόγισε ο επιμελητής των βιβλίων του, επίκουρος καθηγητής Ψυχιατρικής Γιάννης Ζέρβας).
Λίγο μετά τις 17.30, δεν υπήρχαν άλλα δελτία εισόδου προς διάθεση. Οι ουρές επέμεναν όμως, κόσμος ερχόταν, απογοητευόταν και έφευγε, άλλοι προσπαθούσαν να μπουν με κάθε τρόπο. «Και μετά σου λένε πως ο κόσμος δεν διαβάζει», σχολίαζε ο ιδιωτικός υπάλληλος Χρήστος Α. «Έπρεπε να βάλουν εισιτήριο», πρόσθετε η Νίκη Λ. Οι πόρτες πιέστηκαν, αποφεύχθηκαν τα χειρότερα και κάπου 3.500 άνθρωποι, περισσότεροι και από εκείνους που είχαν παρακολουθήσει τη διάλεξη του Πάουλο Κοέλιο, μπόρεσαν εν τέλει να εισέλθουν.
Πολλοί νέοι αλλά και μεγαλύτεροι (αρκετές γυναίκες) ήρθαν να δουν τον άνθρωπο που έκανε δημοφιλή την ψυχανάλυση στην Ελλάδα. «Τι να πει κανείς; Τα βιβλία του τα λένε όλα», είπε στα «ΝΕΑ» η 25χρονη Νεφέλη Ο. Το κοινό δεν γέμισε μόνο την Αίθουσα Φίλων της Μουσικής, που χωράει 1.900. Κι ας ήταν γεμάτα και τα σκαλάκια. Άλλη μία αίθουσα 600 θέσεων με μεγάλη οθόνη ήταν γεμάτη, ενώ κόσμος υπήρχε σε όλους τους ανοικτούς χώρους, ακόμη και στη μεγάλη σκάλα. Έβλεπε τον Γιάλομ σε οθόνες χωρίς να τον ακούει, με τη μετάφραση όμως να ακούγεται παντού.
Ο Ίρβιν Γιάλομ, ήρεμος, με το αριστερό χέρι στην τσέπη και το δεξί να χειρονομεί, είπε από την αρχή ότι νιώθει δύο διαφορετικά συναισθήματα μπροστά σε τόσο κόσμο. Αφ΄ ενός χαρά και ευγνωμοσύνη, αφ΄ ετέρου κάτι πιο σκοτεινό: «Είμαι 77 χρονών. Μήπως τόσος κόσμος σημαίνει ότι πεθαίνω;».
Τα βιβλία του, αναλογικά με τον πληθυσμό, πουλάνε στην Ελλάδα περισσότερα αντίτυπα από οπουδήποτε αλλού στον κόσμο: «Όταν έκλαψε ο Νίτσε», «Στο ντιβάνι», αλλά και ο πιο πρόσφατος «Κήπος του Επίκουρου», που έδωσε την αφορμή για τη διάλεξη. «Ο Επίκουρος, που γεννήθηκε λίγο μετά τον θάνατο του Πλάτωνα, εφηύρε το ασυνείδητο 2.000 χρόνια πριν από τον Φρόυντ», είπε. «Διατύπωσε τη θεωρία ότι ο φόβος του θανάτου επηρεάζει αδιόρατα τη συμπεριφορά μας. Και είπε ότι καμία ευχαρίστηση δεν μπορεί να υπερκεράσει τη θέληση για αιώνια ζωή και την αδυναμία να την αποκτήσουμε».












