ΜΑΤΙΕΣ Ειρήνη Παπά

Η Ειρήνη Παπά είναι φίλη μου. Αλλά δεν είναι η φιλία που υπαγορεύει αυτό το κείμενο. Είναι η αγάπη και ο θαυμασμός. Όχι μόνο στην καλλιτέχνιδα. Αλλά και στον άνθρωπο.

Έναν άνθρωπο ατόφιο, ειλικρινή, φωτισμένο, αποφασισμένο. Άνθρωπο που κρατάει τη λάμα του μαχαιριού στα δόντια. Και ξέρει να παλεύει, να αγωνίζεται, να αγαπάει, να διεκδικεί, να κοιτάζει κατάματα, να χειροκροτεί και να απορρίπτει.

Συνέβη κάτι σημαντικό στον τόπο μας αυτές τις μέρες. Αυτές τις μέρες τις πικρές, τις δύσκολες, τις βρώμικες, της διαφθοράς, του αίματος, της οικονομικής κρίσης, της μαυρίλας, η Βουλή των Ελλήνων διάλεξε την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου (27/3) για να απονείμει μέγα βραβείο και για πρώτη φορά, καθιερώνοντας έτσι ένα θεσμό, στην Ειρήνη Παπά. Της το χρώσταγε. Της το χρωστάγαμε όλοι. Γιατί η Παπά έχει κάνει πολλά και θαυμαστά για τη χώρα μας. Την έχει ταξιδέψει παντού. Με τον κινηματογράφο, το θέατρο, το τραγούδι. Αποσπώντας, πάντοτε, τον θαυμασμό.

Η τελετή έγινε το μεσημέρι, στο Περιστύλιο της Βουλής. Ήταν επίσημη, αλλά δεν είχε τυμπανοκρουσίες. Είχε συγκίνηση, αλλά δεν είχε φανφάρα (και πώς να έχει;). Είχε αλήθεια και ομορφιά. Και η σπουδαία αυτή γιορτή δόθηκε μπροστά στον Πρωθυπουργό, τον πρόεδρο της Βουλής, τον Σημίτη, τον Μητσοτάκη, τον Κακλαμάνη, πολλούς υπουργούς, πολλούς βουλευτές και δεκάδες φίλους, «καθημερινούς ανθρώπους», της Ειρήνης.

Θέλω να σφίξω το χέρι στον Δημήτρη Σιούφα, για την έμπνευση. Αλλά και για το μέτρο στην εκτέλεση. Όλα ήταν στη θέση τους. Τίποτα δεν ήταν παραπανίσιο, τίποτα δεν ήταν μικρότερο απ΄ όσο έπρεπε. Και η Παπά ακτινοβολούσε. Και μίλησε με πολλή καρδιά, όταν ήρθε η σειρά της να πει δυο λόγια: «Η σημερινή μου βράβευση έχει ιδιαίτερη αξία κα συμβολισμό, γιατί με βραβεύει το Κοινοβούλιο και η πατρίδα μου».

Έχω βρεθεί σε πολλές τελετές στην Ευρώπη για τη βράβευση της Ειρήνης Παπά. Σε καμιά απ΄ όλες, όμως, δεν την είδα τόσο συγκινημένη. Το τρυφερό αγοροκόριτσο από το Χιλιομόδι της Κορινθίας, που κρύβει μέσα της η Ειρήνη, αυτή τη φορά δεν συγκρατήθηκε. Άφησε την καρδούλα του να ξεχειλίσει.

Είπε για τη μεγάλη ηθοποιό πριν από μερικά χρόνια, ο υπέργηρος και σοφός σκηνοθέτης Μανοέλ ντε Ολιβέιρα: «Η Ειρήνη Παπά, αυτή η μεγάλη τραγωδός, είναι η πανέμορφη και μεγαλοπρεπής φιγούρα που ενσαρκώνει τη γυναικεία ψυχή, στη βαθύτερη έκφρασή της. Είναι η εικόνα της Ελλάδας όλων των εποχών, “μητέρα ενός ποταμού”, πηγή ολόκληρου του δυτικού πολιτισμού. Θαυμάζουμε την ιδιοφυΐα και αγαπάμε τον άνθρωπο».

Θα κλείσω με δυο λόγια που είπε εξ ονόματος του Ιδρύματος για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, ο πρόεδρος της Βουλής: «Σας ευχαριστούμε για ό,τι κάνατε και για ό,τι εξακολουθείτε να κάνετε, για την Ελλάδα, την τέχνη, τους Έλληνες και το παγκόσμιο κοινό. Με την παρουσία σας, τη δουλειά σας, τη συνολική προσφορά σας, κατακτήσατε την αγάπη των συμπολιτών σας, αλλά και την παγκόσμια αναγνώριση. Και αυτή η αναγνώριση αντανακλά και στην πατρίδα μας».