ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ

Η τωρινή έκδοση είναι γενετική, επιχειρεί δηλαδή να ανασυστήσει τη δυναμική εξέλιξη των κειμενικών παραλλαγών, από την αρχική έως την τελική διαμόρφωσή τους, ώστε ο αναγνώστης να μπορεί να παρακολουθήσει δυνητικά την πορεία του συγγραφικού ύφους από δημοσίευση σε δημοσίευση, τα αλληλοδιάδοχα κατασκευαστικά στάδια:

εισάγει τον αναγνώστη στο εργαστήρι του δημιουργού και του εκθέτει την πειθαρχία της δουλειάς του. Έτσι, παρατίθενται σε συγκριτική ανάγνωση οι τρεις εκδοχές των δύο πρώτων κεφαλαίων (1933, 1958 και 1972) και οι δύο του τρίτου κεφαλαίου (1965 και 1972). Όλη αυτή η μεθοδική αντιπαραβολή των κειμενικών φάσεων με βάση τα αυτόγραφα του έργου και το αδημοσίευτο υλικό που απόκειται στους αρχειακούς φακέλους του συγγραφέα (ιδιόχειρες σημειώσεις, αποκόμματα εφημερίδων και περιοδικών, ιδιωτική αλληλογραφία κ.λπ.), και η ένταξή του στο σκαριμπικό σύμπαν δεν ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθούν παρά από έναν συστηματικό μελετητή του ανοικονόμητου «Χαλκιδαίου». Η Κατερίνα Κωστίου έχει συνδέσει, χρόνια τώρα, τη φιλολογική επωνυμία της με το έργο του Σκαρίμπα· αφού ξανασύστησε στο αναγνωστικό κοινό τα πεζογραφήματα του συγγραφέα, σε επιμελημένες, χρηστικές εκδόσεις, αποφάσισε να δείξει και την εκδοτική διαδρομή ενός αντιπροσωπευτικού σκαριμπικού έργου- όχι πλέον το τι, αλλά το πώς. Η εκτεταμένη (70σέλιδη) εισαγωγή της, το κατατοπιστικό επίμετρο, το γλωσσάριο, το εικονογραφικό υλικό που επέλεξε, μας επιβεβαιώνουν πως οι θησαυροί του σκαριμπικού μεταλλείου είναι ανεξάντλητοι, αρκεί να ξέρει κανείς να σκάβει καλά.