Δίκτυο

Αντιδράσεις για τα βραβεία
Β.Χ.

Για «μεροληπτική προβολή των διαγωνιζόμενων ταινιών» και «αμφισβητούμενης διαφάνειας βραβεία» (στο ξένο και το ελληνικό τμήμα του πρόσφατου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ) κάνει λόγο σε ανακοίνωση-καταγγελία της η Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών, επικαλούμενη επίμονες καταγγελίες μελών της αλλά και θεατών. Η αλήθεια είναι (και αυτό δημοσιεύτηκε στα «ΝΕΑ» στις 23/2) πως η ξένη ταινία που διακρίθηκε με το βραβείο κοινού έλαβε μόνο 16 θετικές ψήφους (σε σύνολο 18 θεατών) παραγκωνίζοντας έτσι ταινίες με υπερδιπλάσιο αριθμό θεατών. Απαντώντας στα «ΝΕΑ» η διοίκηση του Φεστιβάλ επικαλέστηκε τον μαθηματικό τύπο με την εφαρμογή του οποίου εκδίδεται το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας του κοινού, ενώ ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ κ. Εϊπίδης που έγινε αποδέκτης διαμαρτυριών του κοινού δήλωσε «άγνοια» για τον τρόπο εξαγωγής των αποτελεσμάτων, συμπληρώνοντας ότι και ο ίδιος είναι «εναντίον των βραβείων» ειδικά για το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ. «Είναι έντονος ο προβληματισμός για έναν παρωχημένο θεσμό αφού προκλητικά δεν δίδεται η δυνατότητα διαφάνειας σε κανέναν», τονίζεται στην ανακοίνωση, στην οποία η Εταιρεία προειδοποιεί πως θα επανέλθει με δημόσια παρέμβαση…


Και όταν λέμε «ημισκηνοθετημένη»;
Γ.Δ.Κ.Σ.

Τι ακριβώς εννοούμε όταν λέμε «ημισκηνοθετημένη παράσταση»; Με την απορία αυτή έχω μείνει. Διότι ούτε η δεύτερη φέτος σχετική «ημισκηνοθετημένη» παραγωγή της Λυρικής με τη μονόπρακτη «Ρίτα» του Ντονιτσέτι και τους δίπρακτους «Παλιάτσους» του Λεονκαβάλο με διαφώτισε περί του όρου. Είναι «ημισκηνοθετημένες παραστάσεις» αυτό που λέγαμε άλλοτε «φτωχομπινεδιάρικες»; Και έγιναν επειδή το Θέατρο δεν είχε να διαθέσει γι΄ αυτές αρκετά κονδύλια; Μα τότε γιατί να τις κάνει αφού τόσες και τόσες είχε φέτος στο ρεπερτόριό του; Αν, επιτέλους, ήθελε να έχει περισσότερες, δεν αρκούσε μία κοντσερτάντε- συναυλιακή- παρουσίαση; Η «ημισκηνοθεσία» τι εξυπηρετεί; Αφήστε που εδώ ο «ημισκηνοθέτης» Αλέξανδρος Ευκλείδης τα πάντα είχε μετέλθει για να κάνει αισθητή την παρουσία του- στους «Παλιάτσους» μάλιστα έκανε και μία ενδιαφέρουσα μπρεχτική πρόταση. Εν ολίγοις μάλλον «υπερσκηνοθεσία» παρά «ημισκηνοθεσία» είχαμε. Κατά τα άλλα άκουσα μερικές καλές φωνές- με πρώτη του μπάσου Δημήτρη Πλατανιά που δικαίως καταχειροκροτήθηκε- και είδα για άλλη μια φορά στη σκηνή της Λυρικής να «παίζουν» κάποιοι καλλιτέχνες που ξέρουν να τραγουδούν αλλά με την τέχνη της υποκριτικής δεν έχουν συναντηθεί ούτε τυχαία στον δρόμο. Όσο για την απόδοση της ορχήστρας- η οποία εδώ, κατ΄ αντίθεση με τη «Ρούσαλκα», φαίνεται πως δεν διαφώνησε με τον σκηνοθέτη μια και επρόκειτο περί στρέιτ ανάγνωσης του λιμπρέτου- καλύτερα να μην το συζητήσουμε… Απολύτως φυσιολογικό έπειτα από τόση σύγχυση που πέρασε, να ξέρει πως πίσω απ΄ την πλάτη της ανταλλάσσονταν ανδρικά φιλιά και «αλλοιώνονταν» λιμπρέτα και έπειτα από τόση κούραση να συντάσσει και να μοιράζει προκηρύξεις και να οργανώνει κλάκα στους εξώστες στις ελεύθερες ώρες της.


Σκόρπ-ιες σκέψεις
Μ.Μ.

Και όσοι ανησυχούσαν πώς θα κυλήσει το καλοκαίρι χωρίς Scorpions, ας μην ανησυχούν άλλο. Έρχονται οι Σκορπιοί (ή μάλλον ξανάρχονται- πόσες φορές πια δεν ξέρω). Για την ακρίβεια, θα έρθουν με το 2ο Scorpions Φεστιβάλ και τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου μαζί τους, στις 6 Ιουλίου. Καλώς να ΄ρθουν. Το πιστό κοινό τους περιμένει. Και να ΄ρχονται και πιο συχνά. Και unplugged να έρθουν να παίξουν και ίσως και να παρουσιάζουν και τον «Πρωινό Καφέ»- καμία αντίρρηση. Αλλά ας έρχονται και άλλοι πιο φρέσκοι- και πιο τακτικά, κακό δεν είναι. Γιατίτο μάθατε κιόλας- και οι Ρuressence μας ξανάρχονται. Πρωτότυπο, ε;