Φοράω τα ρούχα της μαμάς μου

«Παίρνω ρούχα από την ντουλάπα της μητέρας μου σχεδόν καθημερινά. Τα περισσότερα ρούχα μας είναι κοινά αφού φοράμε το ίδιο νούμερο και έχουμε και το ίδιο γούστο στο ντύσιμο. Αυτό είναι κάτι που συνηθίζεται όμως τώρα πια».

Η Γεωργία Αντωνάκη είναι φοιτήτρια 21 ετών, και μια από τις αγαπημένες της συνήθειες είναι να παίρνει από την ντουλάπα της μητέρας της ό,τι της αρέσει: «Είμαι τυχερή γιατί η μητέρα μου είναι πολύ νέα και ντύνεται αρκετά νεανικά. Δεν ακολουθεί πολύ αυστηρές γραμμές στο ντύσιμό της, πράγμα που μου δίνει τη δυνατότητα να μπορώ να χρησιμοποιήσω μεγάλο μέρος από την γκαρνταρόμπα της».

Τα πλεονεκτήματα μια τέτοιας συνήθειας είναι πολλά. Η ανταλλαγή ρούχων δεν είναι μόνο μια αγαπημένη συνήθεια για τη Γεωργία και τη μητέρα της Μαλβίνα. «Είναι μια πολύ συμφέρουσα λύση και για τις δύο. Δεν χρειάζεται να την επιβαρύνω οικονομικά από τη στιγμή που μπορώ να ανανεώνω το ντύσιμό μου».

Αυτή όμως η συνήθεια φέρνει και… συγκρούσεις, τονίζει η μαμά Μαλβίνα: «Πολλές φορές έχω υπολογίσει να φορέσω κάτι συγκεκριμένο και ανακαλύπτω ότι λείπει από την ντουλάπα μου γιατί το έχει φορέσει εκείνη τη μέρα η Γεωργία».

Την τάση την εποχής που επιτάσσει κοινή γκαρνταρόμπα ακολουθεί και η Βάσω Μπαλάσκα με τη μητέρα της Κατερίνα. Όπως λέει η Βάσω, «ευτυχώς που έχουμε αυτήν τη δυνατότητα, γιατί μας απαλλάσσει πολλές φορές από το ερώτημα “τι να φορέσω σήμερα”. Και η διευκόλυνση αυτή είναι σημαντική για την κόρη, ακόμη και αν δεν έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει όλα τα ρούχα της μητέρας της λόγω σωματότυπου. «Τα περισσότερα ρούχα που χρησιμοποιώ είναι κυρίως μπλουζάκια, φουλάρια και σακάκια.

Αλλά ακόμη κι έτσι είναι σημαντική η συμβολή στην ανανέωση του ντυσίματός μου χωρίς να χρειάζεται να σπαταλάω πολλά χρήματα». Η κ. Κατερίνα Μπαλάσκα όμως διευκρινίζει: «Μπορεί η εποχή να επιτρέπει ένα πιο νεανικό ντύσιμο για τις μητέρες, όμως δεν μπορεί να συμβαίνει χωρίς όρια. Όλα πρέπει να γίνονται με μέτρο και με συναίσθηση της ηλικίας της οποίας βρισκόμαστε. Ναι, κάποια ρούχα της κόρης μου μπορώ να τα χρησιμοποιώ αλλά όχι ανεξέλεγκτα. Κάθε ηλικία έχει το δικό της ντύσιμο».

Ο ενδυματολογικός κώδικας για κάθε ηλικία είναι αναγκαίος, τονίζει και η ενδυματολόγος Αλεξάνδρα Κατσαΐτη: «Κάθε ηλικία έχει τις δικές της ομορφιές και τις δικές της ανάγκες. Όσο καλά και να διατηρείται το σώμα μιας μητέρας, δεν θα πρέπει να ξεχνάει ότι δεν μπορεί να ντύνεται σαν 16χρονη». Η κ. Κατσαΐτη τονίζει ότι είναι πιο δικαιολογημένο ένα παιδί στην εφηβεία να θέλει να χρησιμοποιήσει τα ρούχα της μητέρας του απ΄ ό,τι μια μητέρα να θέλει να δανειστεί μια κοντή φούστα ή ένα στενό μπλουζάκι από την ντουλάπα της κόρης της.

«Ανταγωνισμός»
«Πολλές φορές τα παιδιά στην εφηβεία, κυρίως τα κορίτσια, έχουν την τάση να θέλουν να δείχνουν μεγαλύτερα, να βιάζονται να μεγαλώσουν και να αυτονομηθούν», λέει η ψυχολόγος- παιδοψυχολόγος κ. Καππάτου. Έτσι λοιπόν προστρέχουν στην ντουλάπα της μαμάς και δανείζονται ρούχα προκειμένου να νιώσουν μεγαλύτερα και να ανταγωνιστούν τη μητέρα, λέγοντάς της μάλιστα ότι δεν της πάνε. Αυτό ενέχει ανταγωνισμό και είναι συμβολικά η έκφραση της ανάγκης του παιδιού να ξεπεράσει τη μητέρα.

Μετά την εφηβεία, η ανταλλαγή ρούχων μεταξύ μητέρας και κόρης πολλές φορές αποτελεί διευκόλυνση και υποδηλώνει μια καλή επικοινωνία μεταξύ τους. Όμως όταν αυτό γίνεται συστηματικά, τονίζει η κ. Καππάτου, από την πλευρά της μητέρας, μπορεί δημιουργήσει ενόχληση στην κόρη- δυσαρέσκεια, δυσφορία και ανταγωνισμό για το ποια είναι καλύτερη».

«ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ»

«Είναι μια πολύ συμφέρουσα λύση και για τις δύο. Δεν την επιβαρύνω οικονομικά από τη στιγμή που μπορώ να ανανεώνω το ντύσιμό μου»

«Υπάρχει μέτρο, σύμφωνα με την ηλικία της καθεμιάς»

Η ΕΝΔΥΜΑΤΟΛΟΓΟΣ Αλεξάνδρα Κατσαΐτη πιστεύει ότι υπάρχει ένα συγκεκριμένο μέρος της γκαρνταρόμπας μιας μητέρας και μιας κόρης που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από κοινού, χωρίς να εκτεθεί καμιά: «Ένα τζιν και ένα μπλουζάκι μπορεί να το φορέσει και η μητέρα και η κόρη. Όμως τα σχέδια θα είναι σύμφωνα με την ηλικία της καθεμιάς. Μια μάνα δεν θα φορέσει ένα χαμηλόμεσο παντελόνι όπως μπορεί να φορέσει η κόρη της».

Σε αυτό το πλαίσιο κινούνται και οι ενδυματολογικές επιλογές της κ. Μίνας Κακανιά, η οποία είναι από τις μητέρες που δεν θέλει να μοιράζεται τα ρούχα με την κόρη της Λούλου Κασιδοπούλου και το αιτιολογεί: «Θεωρώ ότι είναι κάπως περίεργο ακόμη και αν μπορεί το σώμα σου να το στηρίζει, να βάζεις τα ίδια ρούχα με την κόρη σου. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι χρειάζεται ένα μέτρο».

«Η μητέρα που παίρνει τα ρούχα της κόρης», λέει από την πλευρά της η ψυχολόγος κ. Αλεξάνδρα Καππάτου, «δείχνει την ασυνείδητη επιθυμία της να μπει στη θέση της κόρης και στην ηλικία της, να την ανταγωνιστεί και μάλιστα να διατηρήσει την νεότητά της. Ουσιαστικά είναι εισβολέας στη ζωή της κόρης με επιπτώσεις στη σχέση τους και στην ανάπτυξη της κόρης. Κάθε ηλικία έχει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, γι΄ αυτό καλό είναι ο καθένας να έχει τα ρούχα του».


«Πρόβλημα, όταν θέλουμε και οι δύο το ίδιο ρούχο»

ΗΓεωργία Αντωνάκη (αριστερά) είναι φοιτήτρια, 21 ετών, και μια από τις αγαπημένες της συνήθειες είναι να παίρνει από την ντουλάπα της μητέρας της Μαλβίνας ό,τι της αρέσει. Το αντίστροφο κάνει και η μαμά της. Και οι δύο συμφωνούν ότι είναι μια συμφέρουσα λύση οικονομικά, αφού έχουν περισσότερα ρούχα με πολύ λιγότερα χρήματα. Το μόνο πρόβλημα που δημιουργείται είναι όταν και οι δύο θέλουν να φορέσουν το ίδιο ρούχο.