Ο κύκλος των γυναικείων οργασμών

Ακόμα και σε μια κουλτούρα στην οποία τα σεξουαλικά βοηθήματα είναι μια ανθούσα επιχείρηση και η Όπρα Γουίνφρι συζητά καθημερινά πώς θα βελτιωθεί η ζωή στην κρεβατοκάμαρα, μια κοινότητα ανδρών και γυναικών η οποία είναι αφιερωμένη στους γυναικείους οργασμούς κινείται στα όρια του ακραίου.

Η δημιουργός του Κέντρου Οne Τaste Urban Νικόλ Νταεντόν θεωρεί ότι ηγείται του κινήματος του αργού σεξ, το οποίο δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη γυναικεία απόλαυση- και μέσα σε όλα αυτά η αγάπη, ο ρομαντισμός, ακόμα και το φλερτ δεν περιλαμβάνονται. «Στην κουλτούρα μας, το να αποδεχθούμε πως το σώμα μας είναι σημαντικό αποτελεί σχεδόν παραδοχή αποτυχίας», λέει η 41χρονη Νταεντόν. «Δεν πιστεύω ότι οι γυναίκες θα έχουν την εμπειρία της ελευθερίας έως ότου κατακτήσουν τη σεξουαλικότητά τους».

Μια ομάδα 38 ανδρών και γυναικών- με μέσο όρο περίπου τα 29-ζουν στο συγκεκριμένο κέντρο, το οποίο βρίσκεται στις νότιες συνοικίες του Σαν Φρανσίσκο. Ετοιμάζουν μαζί τα γεύματα, κάνουν γιόγκα και διαλογισμούς και καθοδηγούν εργαστήρια επικοινωνίας με ομάδες εκτός του κοινοβίου, που συχνά έχουν έως και 60 μέλη. Στην καρδιά όμως των δραστηριοτήτων του Κέντρου βρίσκεται εκείνο το οποίο στο διαδικτυακό ημερολόγιο του Οne Τaste Urban αναφέρεται ως «πρωινή πρακτική» και είναι κλειστό για όλους εκτός από τα μέλη του κοινοβίου.

Σύντροφοι στην έρευνα. Κάθε πρωί στις 7.00, ενώ οι υπόλοιποι Αμερικανοί παίρνουν το πρωινό τους ή είναι μπλοκαρισμένοι στους δρόμους, περίπου 12 γυναίκες, γυμνές από τη μέση και κάτω, ξαπλώνουν με τα μάτια κλειστά σε μια μεγάλη αίθουσα και ντυμένοι άνδρες που στέκονται από πάνω τους τις χαϊδεύουν ως μέρος μιας διαδικασίας που ονομάζεται οργασμικός διαλογισμός. Τα ζευγάρια, που μπορεί να έχουν δεσμό μεταξύ τους ή και όχι, αποκαλούν ο ένας τον άλλο «σύντροφο στην έρευνα».

Ένα μεικτό κοινόβιο αφιερωμένο στους γυναικείους οργασμούς δεν είναι πρωτοφανές για την Καλιφόρνια, η οποία έχει πλούσιο παρελθόν σεξουαλικών αναζητήσεων. Στη δεκαετία του ΄60 ιδίως έγιναν πολλοί πειραματισμοί «προσωπικής μεταμόρφωσης» και μέσω του ελεύθερου σεξ. Το Οne Τaste αποτελεί την πιο πρόσφατη έκφραση αυτών των πειραματισμών, καθώς προσπαθεί να συνδυάσει την προσωπική ελευθερία, την ανατολική πνευματικότητα και τον φεμινισμό. «Η ιδέα ενός σεξουαλικού κοινοβίου στο Σαν Φρανσίσκο που ασχολείται με τον γυναικείο οργασμό είναι κομμάτι μιας μακράς και πλούσιας ιστορίας γυναικών, οι οποίες δημόσια διεκδικούν την απόλαυση της σεξουαλικότητάς τους».

Βασική ιδέα είναι να κλιμακώνονται οι αισθήσεις

Σ τον κόσμο του Οne Τaste υπάρχει μια συμφωνία μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Στη διάρκεια του οργασμικού διαλογισμού, άνδρας και γυναίκα δεν κοιτάζονται στα μάτια, διότι η βασική ιδέα είναι να κλιμακώνονται οι αισθήσεις- και να μοιράζονται με τους υπόλοιπους- πριν από «το πέρασμα», όπως αποκαλούν οι ίδιοι τον οργασμό. Η ιδέα αυτή είναι παρόμοια με εκείνη του ανδρικού σεξ της ινδουιστικής εσωτεριστικής διδασκαλίας του 10ου αιώνα, που στηρίζεται στην επίτευξη της σεξουαλικής ικανοποίησης και της πνευματικής αφύπνισης ακόμα και χωρίς σαρκική επαφή, χρησιμοποιώντας τα μάτια, την αναπνοή και την ενόραση.

Παρ΄ ότι οι άνδρες στο Κέντρο του Σαν Φρανσίσκο δεν δέχονται αγγίγματα γυναικών και δεν εκσπερματώνουν, λένε ότι βιώνουν μια αίσθηση ενέργειας και κορεσμού. Τόσο εκείνοι που χαϊδεύουν όσο και εκείνες που δέχονται τα χάδια επιμένουν ότι ο οργασμικός διαλογισμός αφορά την «ενυδάτωση» του εαυτού, την ανθρώπινη επαφή και όχι το σεξ. Την ώρα που κάθε άνδρας χαϊδεύει τη γυναίκα και τη βοηθά να φθάσει σε οργασμό, ο ίδιος πρέπει να περιγράφει όσα αισθάνεται και συχνά τον ερεθισμό του. Η γυναίκα πρέπει να εκδηλώνει ελεύθερα την απόλαυσή της και να μοιράζεται με τους υπόλοιπους τις αισθήσεις της. «Στην κουλτούρα μας», λέει η Νταεντόν, «οι γυναίκες έχουν μάθει να κρύβουν την σεξουαλικότητά τους και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους, ενώ οι άνδρες είναι ανοιχτοί για τη σεξουαλικότητά τους αλλά κρύβουν τα συναισθήματα. Υπάρχει μια ολόκληρη περιοχή αντίστασης και ντροπής για τον καθένα. Και αυτό ακριβώς προσπαθούμε να ξεπεράσουμε εδώ».

«Φοβόμουν να ανοιχτώ στη ζωή τόσο πολύ»

Η Νικόλ Νταεντόν είναι ιδιαίτερα ισχυρή προσωπικότητα, που συχνά, όπως λένε κάποιοι αποχωρήσαντες, επιμένει να ζευγαρώσει συγκεκριμένους ανθρώπους. Όταν έγινε γνωστό πως πραγματοποιούσε τάξεις όπου οι συμμετέχοντες έκαναν γυμνοί γιόγκα, είδε πολλούς να έρχονται απλώς για να παρακολουθήσουν. Τώρα τα μαθήματα γίνονται κεκλεισμένων των θυρών. Εκείνοι που μένουν στο κοινόβιο έχουν πολύ διαφορετική προέλευση: ένας 50άρης με παιδικό πρόσωπο που δούλευε ως μηχανικός στη Σίλικον Βάλεϊ και ένας άνδρας που χώρισε πρόσφατα και τονίζει πως η εστίαση της προσοχής του σε ένα μικρό σημείο του γυναικείου σώματος βελτιώνει ιδιαίτερα τη συγκέντρωσή του στη δουλειά.

Τα περισσότερα μέλη της ομάδας είναι νέοι που αναζητούν να καλύψουν το εσωτερικό κενό τους και βρίσκουν ενδιαφέρον το κράμα πνευματικότητας και σεξουαλικότητας. Η 33χρονη Μπεθ Κρίτεντεν μεγάλωσε στη συντηρητική επαρχία της Βιρτζίνιας, ένα μέρος, όπως λέει, όπου τα βασικά τής γυναικείας ανατομίας δεν συζητώνται ποτέ και ο αυνανισμός αποτελεί λέξη-ταμπού. Έμαθε για το κέντρο καθώς περνούσε από τον δρόμο, μπήκε μέσα, τις άρεσε το περιβάλλον και γράφτηκε σε ένα μάθημα αυτοϊκανοποίησης γυναικών, επειδή οι σχέσεις της με τους άντρες «προσέκρουαν συνέχεια πάνω σ΄ έναν τσιμεντένιο τοίχο».

Αρνήθηκε να προσχωρήσει στο κοινόβιο έως ότου έκλεισε τα 29. «Φοβόμουν να ανοιχτώ στη ζωή τόσο πολύ, αλλά ήμουν πιο φοβισμένη μη τυχόν και δεν το κάνω», λέει. Τώρα είναι και η ίδια δασκάλα και μιλά για την «επίμονη δυναμική της επιθυμίας μου και τον δισταγμό μου να ενδώσω σε αυτήν».