[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Ράπισμα εκκωφαντικό

ΕΧΕΙ ΑΚΟΥΣΕΙ άπειρα σχόλια.

Δικαίως και αδίκως. Αναλόγως των περιστάσεων, άλλοτε εκθειάζεται και άλλοτε καταβαραθρώνεται. Αλλά προσβολή τέτοιου μεγέθους, όπως εκφράστηκε από την πλειοψηφία των μελών της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, δεν είχε δεχθεί ποτέ. Και οι μεγαλύτεροι πολέμιοι της Δικαιοσύνης, όσοι πιστεύουν πως έχουν αδικηθεί από την κρίση της, τηρούν τουλάχιστον τα προσχήματα. Υποκλίνονται στην εξουσία της, δηλώνουν εμπιστοσύνη στους λειτουργούς της. Όσο για τις αντιδράσεις κομμάτων και άλλων φορέων κατά δικαστικών αποφάσεων, συνήθως συνοψίζονται σε κάποια δήλωση που συντάσσεται έτσι, για να υπάρχει. Και μετά σιωπή. Ποιος το περίμενε, λοιπόν, ότι οι ιεράρχες μας θα σήκωναν το λάβαρο της… επανάστασης! Ότι θα ακύρωναν εντελώς απροκάλυπτα μια δικαστική απόφαση θέτοντας στο αρχείο την υπόθεση του πρώην Αττικής Παντελεήμονα λόγω… αμφιβολιών. Το γεγονός ότι η υπόθεση της υπεξαίρεσης για την οποία κρίθηκε ένοχος ο κ. Παντελεήμων εξετάστηκε από δύο δικαστήρια- πρώτου και δευτέρου βαθμού- και ότι εκτίει εξαετή ποινή κάθειρξης δεν τους πτόησε καθόλου. Πού εδράζονται άραγε οι αμφιβολίες των μητροπολιτών; Πρόκειται για ασέβεια έναντι της Δικαιοσύνης και ευθεία αμφισβήτηση ή γνωρίζονται τόσο καλά ώστε δεν μας πέφτει λόγος; Με δεδομένη την αδελφική σχέση μεταξύ Εκκλησίας και Δικαιοσύνης (έως και για συγκοινωνούντα δοχεία έχει γίνει λόγος κατά καιρούς), είναι απορίας άξιο πώς οι συνοδικοί ιεράρχες δεν φρόντισαν ούτε για τα προσχήματα. Αντιθέτως. Με την απόφασή τους ξεκαθάρισαν στη Δικαιοσύνη ότι δεν την εμπιστεύονται. Χωρίς αιδώ. Παρασύρθηκαν από συναδελφική αλληλεγγύη προς τον έγκλειστο μητροπολίτη; Ή η αιτία της απαξίωσης βρίσκεται βαθύτερα; Νωπές είναι άλλωστε οι μνήμες από τις αποκαλύψεις για τη δράση παραδικαστικών κυκλωμάτων στους κόλπους της ελληνικής Δικαιοσύνης. Και ζωντανή ακόμη η κατάπληξη από τις διαπιστώσεις για την επιρροή που ασκούσε σε μεγάλο αριθμό δικαστικών λειτουργών ένας αρχιμανδρίτης, χωρίς ασφαλώς να είναι ο μόνος ρασοφόρος που χαίρει ιδιαίτερης μεταχείρισης εκ μέρους των δικαστών. Από σεβασμό στην Εκκλησία, λένε οι ίδιοι. Ας προσέχατε, θα απαντούσαν τώρα οι επτά συνοδικοί μητροπολίτες σε ένα υποθετικό γιατί; Αν ο σεβασμός στο ράσο δεν είχε την έννοια της εύνοιας, το χαστούκι τώρα δεν θα ήταν τόσο ηχηρό.