[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Γιάννης Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος,για την επαναπροσέγγιση Παπανδρέου- Σημίτη)

Από ιδρύσεώς του, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αποτελεί ένα σύμφωνο συμβίωσης ανάμεσα σε δύο διακριτούς πυλώνες:

Ένα εθνικολαϊκό ρεύμα που ταυτίζεται διαχρονικά με τον «παπανδρεϊσμό». Και ένα ευρωπαϊκό εκσυγχρονιστικό ρεύμα, το οποίο προσωποποίησε ο Σημίτης. Η λειτουργική συνύπαρξη αυτών των δύο ρευμάτων ήταν πάντοτε εγγύηση ηγεμονίας. Όποτε δεν μπόρεσε να επιτευχθεί (την περίοδο 1988-1990 ή την περίοδο 2004-2007), το ΠΑΣΟΚ οδηγήθηκε στη συρρίκνωση και στην ήττα. Υπό αυτή την έννοια, το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ αποφάσισε να βαδίσει ξανά και με τα δύο πόδια του δημιουργεί τις προϋποθέσεις ότι θα τρέξει μακρύτερα και γρηγορότερα.

Αλλά μόνο τις προϋποθέσεις…

Διότι (όπως προέκυψε και από τη συζήτησή τους) τόσο ο Παπανδρέου όσο και ο Σημίτης έχουν απόλυτη συναίσθηση μιας εξαιρετικά δύσκολης κατάστασης μέσα στην οποία το ΠΑΣΟΚ δεν αρκεί να κερδίσει τις εκλογές: θα πρέπει και να τη χειριστεί.

«Το Βήμα»