ΑΝΑΛΥΣΗ Το τέλος τής μετά ΟΝΕ ευημερίας

Σαν χάρτινος πύργος, δυστυχώς, ετοιμάζεται να καταρρεύσει η «θωρακισμένη» κατά τον πρώην υπουργό Οικονομίας ελληνική οικονομία.

Όπως γίνεται πλέον φανερό, όλο το μυστικό της «θωρακισμένης» οικονομίας ήταν ο υψηλός ρυθμός ανάπτυξης, που σε μεγάλο βαθμό προήλθε από την κεκτημένη ταχύτητα της ένταξης στην ευρωζώνη. Η πτώση των επιτοκίων σε σχεδόν γερμανικά επίπεδα επέτρεψε στους Έλληνες, που ώς τότε αντιμετώπιζαν διψήφια επιτόκια χορηγήσεων, να δανειστούν για να αγοράσουν σπίτια και καταναλωτικά αγαθά. Και το έκαναν, ορισμένες φορές καθ΄ υπερβολήν, στηρίζοντας όμως την κατανάλωση και την οικοδομή και άρα την ανάπτυξη. Με τη βεβαιότητα του ευρώ ήρθαν εξάλλου εδώ και ξένα κεφάλαια για να αποκτήσουν μετοχές και τίτλους του Ελληνικού Δημοσίου. Οι υψηλοί αυτοί ρυθμοί ανάπτυξης των προηγουμένων ετών συγκάλυψαν τις χρόνιες αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας. Χάρη σε αυτούς εξασφαλίστηκε μία ικανοποιητική ροή εσόδων στα δημόσια ταμεία, παρά τη μεγάλης έκτασης φοροδιαφυγή και έτσι τα ελλείμματα του προϋπολογισμού διατηρήθηκαν σε ελεγχόμενα επίπεδα.

Χάρη σε αυτούς, η ελληνική κοινωνία ζούσε σχετικά καλά, παρ΄ ότι η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας υποχωρούσε.

Η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση έφερε όμως το τέλος αυτής τής μετά ΟΝΕ ευημερίας. Αίφνης τα νοικοκυριά τρόμαξαν και έπαψαν να δανείζονται, ενώ ταυτόχρονα και οι τράπεζες έκλεισαν τις στρόφιγγες. Η κατανάλωση υποχώρησε, οι επενδύσεις σε κατοικίες κατέρρευσαν και τα ξένα κεφάλαια έκαναν βεβαίως φτερά από το Χρηματιστήριο. Ο ρυθμός ανάπτυξης το τελευταίο τρίμηνο του 2008 υποχώρησε στο 2,4% και η ανεργία τον Δεκέμβριο πραγματοποίησε άλμα με 50.000

νέους ανέργους.

Κίνδυνος ντόμινο
Αν επιβεβαιωθούν τα χειρότερα σενάρια, υπάρχει κίνδυνος ντόμινο. Η ανεργία θα φουντώσει, οι ανάγκες για επιδόματα κοινωνικής πρόνοιας και άρα οι δαπάνες του προϋπολογισμού θα αυξηθούν, τα έσοδα θα καταρρεύσουν γιατί κανένας δεν θα αποδίδει ΦΠΑ. Η δημοσιονομική κατάρρευση θα είναι ορατή και οι αγορές θα τιμωρήσουν τη χώρα με πανάκριβα επιτόκια ή και άρνηση δανεισμού.

Αν ο κ. Αλογοσκούφης είχε δίκιο και η οικονομία ήταν όντως «θωρακισμένη», θα μπορούσαμε να προσβλέπουμε στο τέλος της κρίσης. Τότε, η δημοσιονομική τάξη θα επανερχόταν γρήγορα, αφού δεν θα υπήρχε φοροδιαφυγή και σπατάλη, ενώ η ανάπτυξη θα μπορούσε να στηριχθεί στη ζήτηση από το εξωτερικό για τα ανταγωνιστικά ελληνικά προϊόντα και υπηρεσίες. Δυστυχώς, δεν ισχύει τίποτα απ΄ όλα αυτά, η δυναμική που μας έδωσε η ΟΝΕ έμεινε ανεκμετάλλευτη και γι΄ αυτό η δική μας έξοδος από την κρίση είναι πολύ πιο αβέβαιη από άλλων χωρών.