Τα «κλειδιά» για θωρακισμένο σπίτι

«Αυτό που δεν ξεπερνάς είναι το αίσθημα ανασφάλειας και τρόμου που σου δημιουργείται από τη διάρρηξη. Έχουν περάσει δυόμισι χρόνια από τότε που έπεσα θύμα κλοπής και ακόμα φοβάμαι τα βράδια», λέει η κ. Μάρω Δημητρίου.

Ήταν τέλη Αυγούστου του 2006, όταν διαρρήκτες παραβίασαν την πόρτα της κουζίνας του διαμερίσματός της. «Ήμουν διακοπές. Πρέπει να πήδηξαν στο μπαλκόνι από την ταράτσα της διπλανής πολυκατοικίας, καθώς η πόρτα ασφαλείας βρέθηκε άθικτη. Έκλεψαν χρυσαφικά αξίας περίπου 10.000 ευρώ».

Μία γειτόνισσα είδε τα θρύψαλα του σπασμένου τζαμιού στο μπαλκόνι και της τηλεφώνησε. «Ένιωθα τρόμο. Μου πήρε πάνω από μία εβδομάδα για να κοιμηθώ στο σπίτι μου». Στο ενδιάμεσο επισκέφθηκε νευρολόγο, ο οποίος της διέγνωσε αρχή κατάθλιψης και της χορήγησε αντικαταθλιπτικά. «Αφού είχα ηρεμήσει κάπως, αποφάσισα να κάνω ό,τι περνά από το χέρι μου για να μην ξαναπεράσω τα ίδια», λέει.

Η κ. Δημητρίου τοποθέτησε ειδικά ρολά ασφαλείας, κάλεσε ειδικούς για να μελετήσουν τον χώρο και να εγκαταστήσουν συναγερμό, ο οποίος με το που αρχίσει να χτυπάει, στέλνει μήνυμα SΜS στο κινητό της, αλλά και δύο συγγενικών της προσώπων που μένουν στην ίδια περιοχή. Επιπλέον, τοποθέτησε σύστημα περιμετρικής ασφάλειας.

«Απαραβίαστο σπίτι επί της ουσίας δεν υπάρχει. Οι προηγμένοι συναγερμοί και η θωράκιση των θυρών αυξάνουν τον βαθμό ασφάλειας ενός οικήματος έως και 99%», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Γιάννης Καρακώστας, ιδιοκτήτης επιχείρησης συστημάτων ασφάλειας και θωράκισης κατοικιών.

Ο ίδιος επισημαίνει ότι πάνω από το 90% των διαρρήξεων πραγματοποιείται από την κύρια είσοδο του διαμερίσματος ή της μονοκατοικίας «γι΄ αυτό είναι σημαντικό να τοποθετείται θωρακισμένη πόρτα με διπλή θωράκιση».

Οι πόρτες
«Αν η θωρακισμένη πόρτα είναι κλειδωμένη, τότε δεν υπάρχει περίπτωση να ανοιχτεί, εκτός και αν τη διαρρήξει επαγγελματίας. Στις περισσότερες των περιπτώσεων, όμως, ακόμα και οι επαγγελματίες διαρρήκτες τις αποφεύγουν», λέει στα «ΝΕΑ» η κ. Πλατανισιώτου Μαίρη, ιδιοκτήτρια της ΑGΜ Doors, που δραστηριοποιείται στον χώρο των θωρακισμένων πορτών και των αλουμινοκατασκευών. Για να αγοράσει κάποιος μια πόρτα ασφαλείας θα πρέπει να διαθέσει ένα αξιοσέβαστο ποσό, καθώς η τιμή τους αρχίζει από τα 700 και μπορεί να αγγίξει ακόμα και τις 4.000 ευρώ. Η διαφορά τους με τις κοινές πόρτες είναι πως έχουν αρκετά εκατοστά μεγαλύτερο πάχος, καθώς στο εσωτερικό τους είναι επενδυμένες με μία ή περισσότερες στρώσεις ατσαλολαμαρίνας. Εφόσον κάποιος επιθυμεί μεγαλύτερη ασφάλεια για το σπίτι του, μπορεί να χρησιμοποιήσει ηλεκτρονική κλειδαριά που ανοίγει μόνο με ειδικό κωδικό.

Όσον αφορά τους συναγερμούς, η αξία ενός σχετικά απλού συστήματος υπολογίζεται στα 600 έως 800 ευρώ για ένα τριάρι διαμέρισμα. Για κάθε δωμάτιο επιπλέον η αύξηση της τιμής δεν ξεπερνά το 10-20%. «Υπάρχουν συστήματα, όπως τα ζεύγη φωτοφρακτών, τα οποία τοποθετούνται σε μπαλκόνια και κήπους για την περιμετρική ασφάλεια του διαμερίσματος ή της μονοκατοικίας. Αυτά συνδέονται στο σύστημα συναγερμού και λειτουργούν με ακτίνες οι οποίες δεν είναι ορατές. Μόλις περάσει κάποιος και διακοπεί η ακτίνα, άμεσα ενεργοποιείται η σειρήνα», λέει ο κ. Καρακώστας και επισημαίνει ότι την τελευταία περίοδο ιδιαίτερα δημοφιλή είναι τα κυκλώματα καμερών με καταγραφέα διάρκειας τουλάχιστον ενός μήνα, τα οποία κοστίζουν περίπου 600 ευρώ.

Πρόσφατα άρχισαν να διατίθενται στην αγορά και κάποια νέα συστήματα τα οποία όταν «αντιληφθούν» την παραβίαση και την είσοδο διαρρηκτών στον φυλασσόμενο χώρο, εκπέμπουν πυκνό καπνό, ο οποίος πανικοβάλλει τον εισβολέα. Σύμφωνα με τον κ. Καρακώστα, τα συγκεκριμένα συστήματα ασφαλείας δεν είναι τα πλέον κατάλληλα για κατοικίες. «Όταν οι ένοικοι έχουν ρυθμίσει τον συναγερμό στο stay, τη ρύθμιση που τους επιτρέπει να κινούνται εντός του σπιτιού, και ενεργοποιηθεί κατά λάθος ο συναγερμός, τότε δημιουργούνται προβλήματα στους ίδιους. Κατά τη γνώμη μου, τα συστήματα πυκνού καπνού είναι κατάλληλα για αποθήκες ή καταστήματα», επισημαίνει ο κ. Καρακώστας.

Η ΣΥΜΒΟΥΛΗ

Οι επαγγελματίες του χώρου επισημαίνουν ότι «κανένα σπίτι δεν είναι απαραβίαστο»

Οι εγγυήσεις για την ασφάλεια της κλειδαριάς

ΟΛΟ και περισσότεροι διαρρήκτες «χτυπούν» από τις μπαλκονόπορτες ή τα παράθυρα. Όπως λέει ο κ. Γιάννης Μπουτσίνης, ιδιοκτήτης της Βιομεταλουμίν, κάποιος μπορεί να προστατεύσει το σπίτι του χρησιμοποιώντας στις μπαλκονόπορτες πτυσσόμενες πόρτες ασφαλείας που μαζεύουν σαν ακορντεόν και είναι κατασκευασμένες από λάμες μασίφ ή συνδυασμό αλουμινίου με χάλυβα και κλειδώνουν από την εσωτερική πλευρά με κλειδαριές ασφαλείας. Όσον αφορά τα παράθυρα, ο κ. Μπουτσίνης σημειώνει: «Μπορεί να χρησιμοποιηθούν είτε πτυσσόμενα, όπως και στις μπαλκονόπορτες είτε ειδικά συστήματα με οριζόντιες αφαιρούμενες μπάρες, οι οποίες μπορεί να διαθέτουν και κλειδαριά ασφαλείας».

Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, το Α και το Ω της ασφάλειας ενός σπιτιού είναι η επιλογή της σωστής κλειδαριάς. «Αυτό που μετράει πολύ είναι ο χρόνος που θα χρειαστεί ο κλέφτης για να ανοίξει την πόρτα. Δεδομένου ότι ο διαρρήκτης αφιερώνει το πολύ 3-5 λεπτά για να την ανοίξει, πρέπει να τοποθετήσουμε εκείνη την κλειδαριά που θα τον δυσκολέψει περισσότερο, ώστε να αναγκαστεί να εγκαταλείψει», δηλώνει στα «ΝΕΑ» ο κ. Χρήστος Παπαθανασίου, κλειδαράς στο Ίλιον. Οι κλειδαριές ασφαλείας κοστίζουν έως 300 ευρώ. «Καμιά κλειδαριά δεν είναι απαραβίαστη. Η τεχνολογία έχει προχωρήσει τόσο ώστε, ακόμα κι αν φτιάξεις το πιο δυνατό μοντέλο, οι ληστές αργά ή γρήγορα βρίσκουν τρόπους να το παραβιάζουν. Οι διαρρήκτες, συνήθως, προσπαθούν να ξεβιδώσουν τις βίδες από την κλειδαριά και στη συνέχεια, με σύρματα ή κατσαβίδια, επιχειρούν να μετακινήσουν τη «γλώσσα». Ορισμένοι, αν έχουν χρόνο και κατάλληλα μηχανήματα, ώστε να μην προκαλέσουν θορύβους και γίνουν αντιληπτοί, προσπαθούν να κόψουν τα εσωτερικά σίδερα της κλειδαριάς και να μπουν ανενόχλητοι. Βέβαια, δεν λείπουν και οι περιπτώσεις, που δεν διστάζουν να προκαλέσουν μεγάλες φθορές χρησιμοποιώντας λοστούς για να σπάσουν ολόκληρο τον μηχανισμό», συμπληρώνει.

«Επειδή δεν μπορεί να γνωρίζει κανένας τι κλειδαριά του δίνουν, οι πολίτες πρέπει να έχουν εμπιστοσύνη σε αυτόν που τους την πουλάει, αλλά και να ζητούν επώνυμα προϊόντα, καθώς στην αγορά κυκλοφορούν πολλά αγνώστου προελεύσεως και κατ΄ επέκταση, ποιότητας και ασφαλείας. Ένα εξίσου σημαντικό ζήτημα είναι ότι τα κλειδιά πρέπει να παραδίδονται σφραγισμένα, να τα ελέγχει ο ιδιοκτήτης επί τόπου και ο ειδικός να τα κωδικοποιεί μπροστά του», σημειώνει ο κ. Παπαθανασίου. «Εκείνος που θα αλλάξει μια κλειδαριά πρέπει να είναι πιστοποιημένος, να έχει εξασφαλισμένη άδεια από την Αστυνομία και να εκδώσει νόμιμη απόδειξη. Πολύς κόσμος παρασύρεται από χαρτάκια που βλέπει κολλημένα σε κολόνες, τα οποία βάσει νόμου απαγορεύονται και καλούν χωρίς να ξέρουν ποιος θα έρθει. Έτσι, πολλές φορές δημιουργούνται δυσάρεστες εκπλήξεις», τονίζει ο κ. Παπαθανασίου.