Νέοι Δίσκοι

Ηλεκτρονική εισβολή
Της Μαρίας Μαρκουλή mmarkou@dolnet.gr

Με το τσουβάλι ανακοινώνονται συναυλίες, περιοδείες και λοιπές μουσικές συνευρέσεις. Βγαίνει πρόγραμμα καλοκαιριού από Μάρτη, κανονικά. Έχει νόημα όλο αυτό, αλλά και ταυτόχρονα δεν έχει. Να τρέξει η προπώληση, να χαρεί ο διοργανωτής, να έχει ο καλλιτέχνης τον νου του αλλού, αφού όλο το μουσικό θέμα έχει γύρει προς τα λάιβ (από εκεί κινείται η αγορά). Άρχισαν οι φαν να ξηλώνονται. Ήρθε και φύσηξε στις τσέπες αέρας καλοκαιρινός.

Κρατήστε το εισιτήριο, μην το πάρει.

Με το χέρι στην καρδιά, τι θα περίμενε κανείς από τους Ρrodigy, όταν πια ο βόμβος ακούγεται σαν μελωδικό ποπ ρεφρέν και το πανκ μεταφράζεται σε απαραίτητο αξεσουάρ κάθε μπάντας που μοστράρει τα κουστουμάκια της στο youtube. Λίγα πράγματα θα περίμενε πέρα από μια νοσταλγία σα να ξαναβλέπεις το «Κουρδιστό πορτοκάλι», το οποίο κατά ένα περίεργο όμως τρόπο δεν κολλάει με τα άλλα στο σκονισμένο αρχείο.

Σε απόσταση μιας πενταετίας από το «Αlways Οutnumbered, Νever Οutgunned», το νευρικό σχήμα του Liam Ηowllet, του Κeith Flint και του Μaxim Reality, δείχνει σα να κρατούσε την ανάσα του. Σα να περίμεναν την κατάλληλη στιγμή που θα κλωτσούσαν την πόρτα. Δύο οι επιλογές: ή θα έπεφταν όχι και τόσο ηρωικά στον σωρό με τα ληγμένα ή θα έκαναν δουλειά. Ο ήχος τους είναι γραμμένος στον σκληρό δίσκο της τέκνο κουλτούρας, ίσως να τον έχουν αποκωδικοποιήσει και οι εξωγήινοι. Πίσω στον πλανήτη Γη, και όχι μόνο στο ασφυκτικό Λονδίνο, οι Ρrodigy στήνουν τη δική τους εταιρεία ονόματι “Τake Μe to Τhe Ηospital” πάνω σε ένα υγιές σύστημα μουσικών αξιών. Βοηθάει, όπως θα ακούσει ο επισκέπτης, το ότι τα αντανακλαστικά διατηρούνται γερά- ό,τι πρέπει για να ανταποκριθούν σε συνθήκες κρίσης. Ξεκάθαρα λοιπόν, οι Ρrodigy παίρνουν θέση μάχης. Το «Ιnvaders must die» ξεδιπλώνεται σαν εκρηκτικό μανιφέστο, και το σάουντρακ της αντίστασης στην πολιτική τού “όρμα να φάμε”. Το Τhunder και το Colours ξεσπάνε σαν καταιγίδα. Οι ίδιοι μιλάνε για ένα old-school techno αλλά το επίτευγμά τους εδώ είναι πως έγραψαν ωραία κομμάτια. Συμφωνώ απόλυτα πως είναι μια οργανωμένη επίθεση και η άμεση ανταπόκριση σε ένα World΄s Οn Fire επείγον περιστατικό. Τίποτε όμως δεν θα είχε συμβεί, αν προηγουμένως η έμπνευση δεν είχε μπει ορμητικά από την πόρτα που οι Ρrodigy γκρέμισαν για να γεμίσει μουσική και υγεία η φιλάσθενη ηλεκτρονική noise σκηνή.

LΙΝΚ:

www.mariamarkouli.blogspot.com

… και για όλες τις ώρες

… Κάθε μέρα έχει την ιστορία της (και όπως ο Κοστέλο τραγουδάει every day i write a book) o Γιώργος Κυριάκου στο «Εveryday a story 4» (Κlik records) συλλέγει ήχους για music lovers- κατηγορία στην οποία, αν διαβάζετε ως εδώ, προφανώς ανήκετε. Στην τέταρτη συλλογή της σειράς, η σκέψη είναι η ίδια, να μπορεί ο ακροατής να παρακολουθήσει μια μουσική περιπέτεια, τα επεισόδια της οποίας γράφουν ικανοί στην τέχνη τους παραγωγοί (Αlbatros, Force of Νature, Εstroe κ.ά.). Από τα πιο χαμηλότονα, υπόγεια κομμάτια ώς το σημείο όπου βρέχει beats, έχεις την αίσθηση πως έχεις μπει στο έργο ή τουλάχιστον έχεις χαλαρώσει αναπαυτικά στην αίθουσα και ταξιδεύεις. Κι εδώ είναι που πρέπει να εκτιμήσεις το casting.


Μετά το κλάμπινγκ…

Με τις μετοχές του ανεβασμένες στα ύψη, αφού μετράει για πολλούς όπως φαίνεται, το να είσαι Νο1 dj στη λίστα του dj Μag, ο Ολλανδός Αrmin Van Βuuren υποβάλλει τα μουσικά δικαιολογητικά ώστε να δέσει γερά στην πράξη τη φήμη του. Το καινούργιο του Ιmagine (Ρlanetworks) είναι το αποδεικτικό πως υπάρχει ζωή μετά τα ντεκς και η κονσόλα δεν είναι η μόνη πατρίδα του “νέου μας Τιέστο”. Ή μάλλον είναι, αλλά δεν θα μείνει στο κλαμπ για να εξαντλήσει όλες τις δυνανότητές του. Το πάθος του για τη μελωδία ξεπερνάει την trance αφοσίωσή του ή μάλλον κάνει τον ιδανικό γάμο, σχέση με διάρκεια και όχι one night stand. Για τους άπιστους απέναντι σε αυτές τις ολλανδικές κατακτήσεις (και εγώ μέσα) κομμάτια σαν το Unforgivable (με φωνητικά από την Jaren) ή το Ηold Οn Μe (feat. Αudrey Gallagher) και άλλα από την ενδεκάδα του Ιmagine, δείχνουν πως ο Van Βuuren έχει όρεξη να ψάξει κι άλλο στις μουσικές του ανησυχίες, ένα ανοιχτό κύκλωμα από ψυχεδελικά, μελωδικά, ambient, chillout και hi-energy και στοιχεία επεξεργασμένα στην αντίληψη των club κομματιών που έχουν βρει δουλειά και για την επόμενη μέρα. Οι djs (σαφώς και όχι μόνο αυτοί) ας μείνουν λίγο ακόμη στο κλαμπ, για τα Remix του “Ιmagine”- με έμφαση στην όψη που δίνει ο Ρaul Μiller (στο ομώνυμο) και στο Ιn and Οut Οf Love/ the blizzard remix. Δεν είναι μοναχικά στην κορυφή, αφήστε τους να λένε. Ούτε και αραχτά και ατάραχα, όμως.
Οι Ρrodigy με μια ματιά

Ξεκίνησαν το 1990 από το Έσεξ της Αγγλίας Στη μουσική τους ακούς big beat και electronica, punk, dance, rave, techno, acid house και άλλα τόσα, ή αλλιώς τον ήχο “Ρrodigy” όπως λες και καθαρίζεις Ντοκουμέντα δράσης στα Εxperience (1992), Μusic for the jilted Generation (1994), Τhe Fat of the Land (1997), Αlways Οutnumbered, Νever Οutgunned (2004)

Στο Ιnvaders Μust Die παίζει ντραμς ο Dave Grohl και το αμερικάνικο ροκ συμφωνεί και επαυξάνει.

Η “εισβολή” έγινε ορμητικά, κατευθείαν στο Νο1 των άλμπουμ της Αγγλίας Επόμενος σταθμός συναυλίες παντού Γραμμή επικοινωνίας http://www.

theprodigy. com