[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Εορταστικές συζητήσεις

Ευτυχώς υπάρχει και η Μάγδα με τους απολογισμούς της, που βρήκε το κουράγιο να πάρει τηλέφωνο: Έχει μείνει τίποτα σε φεμινισμό στη γειτονιά μας, τι λες;

Ντροπή να πω ότι δεν ήξερα, αλλά κάτι είχε πάρει το μάτι μου πριν από λίγους μήνες στα Εξάρχεια σε φεμινιστικό, μόνο που δεν θυμόμουν τι. Και πιάσαμε μια ωραία εορταστική κουβέντα για τις επιθυμίες: πόσο αληθινές είναι οι καταναλωτικές επιθυμίες των γυναικών και πόσο καλλιεργημένες; Μπαίνουν τώρα μέσα κι άλλα θέματα, οι ρυτίδες που θέλεις να καλύψεις, ή έστω αυτό το καφετί χρώμα που παίρνει το πρόσωπο όταν περνάς την πρώτη νιότη και ακόμα δεν έχει αναδειχτεί επαρκώς η ομορφιά του, οπότε θες να το κρύψεις όσο νά ΄ναι. Είναι αληθινή ή καλλιεργημένη αυτή η επιθυμία; Σίγουρα το πράγμα καλλιεργείται συστηματικά, αλλά δεν είναι και κάπως εύφορο το έδαφος; Δεν μας αρέσει αυτή η καλλιέργεια, δεν είμαστε επιρρεπείς; Είναι μόνο άγχος και πίεση η μανία που έχουν οι γυναίκες να αγοράζουν πούδρες και ρουζ και μάσκαρα και κυρίως να τα χρησιμοποιούν, ή μήπως είναι και μια πολύ ευχάριστη απασχόληση, στην οποία δεν έχει νόημα να αντιστέκεσαι; Πολύ εμβαθύναμε σε όλα αυτά, ενώ θα έπρεπε ίσως σαν καλές φεμινίστριες να μιλήσουμε για τις φτωχές χώρες όπου οι γυναίκες δεν έχουν περίθαλψη, ενημέρωση, εκπαίδευση, δικαιώματα, δεν μπορούν να δουλέψουν, δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν, τις παντρεύουν μικρά κορίτσια, κάνουν ένα σωρό παιδιά, δεν ξέρουν τίποτα για αντισύλληψη, η οποία απαγορεύεται σε πολλά μέρη. Τα αναφέραμε αυτά εν συντομία, ύστερα πίσω στα δικά μας. Ίσως γιατί ωριμάζοντας δεν έχεις μόνο ρυτίδες, αλλά και τη γνώση ότι τις πιο μεγάλες αλλαγές μπορείς να τις κάνεις με τον εαυτό σου, ο κόσμος θα αλλάξει όσο τον καταλαβαίνεις περισσότερο.