«Τι τα θέλουν τα μουσικά κατασκευάσματα τύπου Ντάφι;»

«Υπάρχει μια μαγική περίοδος στη ζωή ενός συγκροτήματος- λέει ο Νόελ Γκάλαχερ των Οasis στους «Sunday Τimes»-, μόνο που δεν το καταλαβαίνεις εκείνη την ώρα. Το καταλαβαίνεις μετά, όταν τελειώσει».

Η κατιούσα ξεκίνησε το 1997 με το τρίτο (και όπως αποδείχτηκε φαρμακερό) άλμπουμ τους, «Βe Ηere Νow», κράτησε πάνω από μια οκταετία και σταμάτησε το 2005 με την κυκλοφορία του «Don΄t Βelieve the Τruth», που άναψε και πάλι την φλόγα των παλιών καλών εποχών. Λίγο πριν από την κυκλοφορία του νέου τους άλμπουμ «Falling Down», ο Νόελ Γκάλαχερ θυμάται το εκρηκτικό ξεκίνημα των Οasis.

Όμως για τον Νόελ και τον Λίαμ μετά τα 20 εκατομμύρια κομμάτια που πούλησε το δεύτερο άλμπουμ τους ήρθε η κατάθλιψη, ο εθισμός στις ουσίες, η απουσία δημιουργικότητας. Σήμερα στα 41 του χρόνια ο Νόελ, πατέρας δύο παιδιών, μοιάζει σαν ναυαγός που βγήκε ξανά στη στεριά.

«Ξεκινάς κι είσαι στην ίδια ηλικία με το κοινό. Και το ίδιο άφραγκος. Μέσα σε δυο χρόνια έχεις γίνει ο κουλ τύπος που φοράει γούνινο παλτό, κροκοδειλένια παπούτσια, κουβαλάει μια τσάντα γεμάτη ναρκωτικά και έχει άπειρες γυναίκες. Δεν θα γύριζα πίσω ούτε για όλο το τσάι της Κίνας…». Η παγκόσμια περιοδεία τους είχε δυο απώλειες, το Πεκίνο και τη Σαγκάη, γιατί η κινεζική κυβέρνηση αποφάσισε να ακυρώσει τις συναυλίες τους ως «ακατάλληλες». Όμως οι Οasis, το άλλοτε καμένο χαρτί, γεμίζουν και πάλι ασφυκτικά τους συναυλιακούς χώρους με κοινό που δεν έχει φτάσει καν τα είκοσι. Ο Νόελ ήταν πάντα καχύποπτος στις κρίσεις των σνομπ διανοουμένων που κριτίκαραν τους στίχους τους. «Γράψαμε τραγούδια που χτυπούν στην καρδιά και όχι στο κεφάλι» λέει.

«Εκείνοι προτιμούν τα φαινόμενα τύπου Έιμι Γουάινχαουζ. Και δεν τους έφτανε η μελαχρινή Έιμι.

Ήθελαν και μια ξανθιά. Φέρε λοιπόν και την Ντάφι. Καλό κορίτσι, αλλά το νιώθεις ότι είναι κατασκεύασμα. Αυτό είναι το πρόβλημα στο μουσικό τοπίο σήμερα: όλοι θέλουν να βάζουν ταμπέλες. Είμαστε η πρώτη μπάντα μέσα στα χρόνια που έκανε τις συναυλίες πραγματικές, σαν ένα γέλιο. Πήραμε την ανεξάρτητη μουσική μέσα από το συρτάρι και τη φέραμε στον κόσμο».