Όμορφη χώρα, όμορφα βουλιάζει

ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ δεν είχα καταλάβει μέχρι σήμερα στην ιστορία του «Τιτανικού»: πώς γινόταν να βουλιάζει το καράβι και να παίζει η ορχήστρα. Ζώντας όμως στην Ελλάδα της Νέας Δημοκρατίας, τέτοιες απορίες σού λύνονται…

Εντάξει, η ορχήστρα του κ. Καραμανλή δεν παίζει ακριβώςαλλά πάντως προσπαθεί να δείξει ότι παίζει. Και η χώρα δεν βουλιάζει ακριβώς, διολισθαίνει. Στον «Τιτανικό» όμως όλοι διαισθάνονταν ποιο θα ήταν το τέλος. Εδώ, όλοι οι κυβερνητικοί συμπεριφέρονται σαν να μη συμβαίνει τίποτα.

Όλες οι έρευνες για την ανταγωνιστικότητα καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα, σαν τους 29 κατασκευαστές πλυντηρίων: η Ελλάδα κατεβαίνει με το ασανσέρ, ενώ οι υπόλοιποι κατηφορίζουν από τη σκάλα. Και η κυβέρνηση;

«Τουλάχιστον, κρατάμε τις δυνάμεις μας και δεν κουραζόμαστε όπως οι άλλοι», είναι το πνεύμα που διέπει τις αντιδράσεις της.

Το οικονομικό κλίμα της Ελλάδαςτο μετρούν και αυτό οι ειδικοίπέφτει σαν το βαρομετρικό στην καταιγίδα. Παντού πέφτει, αλλά εδώ πέφτει περισσότερο. Τι σημαίνει αυτό; Ότι οι επιχειρηματίες ανησυχούν πως τα χειρότερα δεν έχουν έλθει ακόμα. Και όταν ανησυχούν για τα χειρότερα οι επιχειρηματίες, τα χειρότερα έρχονται. Και ήλθαν…

Η κυβέρνηση στον ΟΑΕΔ
ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ είναι αδιάψευστος μάρτυρας. Μέσα στον Φεβρουάριο, 4000 άνθρωποι έχασαν τη δουλειά τους. Δεν ήταν τα γκόλντεν μπόις των ΔΕΚΟ, που τάχα θέλει να τους κόψει τον μισθό ο κ. Καραμανλής.

Ήταν υπάλληλοι των 700 ευρώ, που απολύθηκαν στο όνομα της επιχειρηματικής ανασφάλειας. Δεν ήταν οι πρώτοι, δεν θα είναι οι τελευταίοι. Και τι κάνει η κυβέρνηση; Καλά, ευχαριστεί…

Το θέμα είναι ότι δεν μπορούμε να πάμε έτσι για πολύ. Ο κ. Καραμανλής έχει το δίκιο του όταν λέει ότι δεν έχει κλείσει ενάμιση χρόνο από την τελευταία εκλογική του νίκη- και ότι θέλει να κυβερνήσει. Αρκεί να το θέλουν και οι ψηφοφόροι του…

Ωστόσο, το ζήτημα δεν είναι μόνο στη δεδηλωμένη. Το ζήτημα εστιάζεται στη διακυβέρνηση- και από αυτήν δεν υπάρχει αρκετή. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται μόνο πρωθυπουργό και υπουργούς.

Χρειάζεται και κυβέρνηση.