Μετά τα μέτρα Αλμούνια, μέτρα Μέρκελ
Ψυχρολουσία σε δύο δόσεις περιμένει την Ελλάδα το επόμενο διάστημα, καθώς- όπως αναφέρουν οι πληροφορίες- τις αυστηρές συστάσεις για μέτρα λιτότητας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στις 24 Μαρτίου, θα ακολουθήσουν άλλες, πολύ αυστηρότερες, εφόσον εγκριθεί ο μηχανισμός αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τον ευχερέστερο δανεισμό των χωρών με σχετικό πρόβλημα.
Πηγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης ξεκαθάριζαν τις τελευταίες ημέρες ότι οι συστάσεις του επιτρόπου Οικονομικών Υποθέσεων κ. Χοακίν Αλμούνια, όσο αυστηρές κι αν είναι, δεν θα φθάσουν για να καλύψουν τις γερμανικές απαιτήσεις που θα συνοδεύουν το «ευρωσωσίβιο» για τον δανεισμό. Οι ίδιες πηγές διαβεβαίωναν ότι θα υπάρξει επομένως μια δεύτερη δόση μέτρων, τα οποία θα κληθεί να λάβει η Ελλάδα, προκειμένου να επωφεληθεί από τους όρους τού υπό σύσταση μηχανισμού διευκόλυνσης. Μέτρα που θα εφαρμόσει θέλοντας και μη, καθώς δεν θα μπορέσει να πει όχι στα χαμηλά επιτόκια που θα της εξασφαλίζει ο εν λόγω μηχανισμός.
Αυστηρός ο Αλμούνια
Τον πρώτο λόγο θα έχει ο κ. Αλμούνια, που θα συντάξει τις υποδείξεις του προς την Ελλάδα στις 24 Μαρτίου. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ήδη κατασταλάξει σε αυστηρή γραμμή και δεν πρόκειται να υποκύψει στα αιτήματα της κυβέρνησης για επιεικέστερη προσέγγιση. Στη γραμμή αυτή έχει την υποστήριξη του «διευθυντηρίου» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που πιστεύουν ότι η Ελλάδα δεν δικαιολογείται να έχει υπερβολικό έλλειμμα (αφού αυτό δεν ήταν αποτέλεσμα της κρίσης), ενώ δημιουργεί πρόβλημα σε ολόκληρη την ευρωζώνη με τις επιθέσεις που δέχεται από τις διεθνείς αγορές.
Τι θα ζητούν από την Ελλάδα
Όπως υποστηρίζουν χαρακτηριστικά πηγές των Βρυξελλών, «η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα υποδείξει στην Ελλάδα μέτρα που δεν θα είναι εύκολο να εφαρμόσει». Συγκεκριμένα, οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι οι συστάσεις στην Ελλάδα θα αφορούν: ● Μείωση του ελλείμματος με πρόσθετα μέτρα από φέτος, της τάξης του 0,5%- 0,7% του ΑΕΠ (και άλλη τόση μείωση του ελλείμματος το 2010). Αυτό σημαίνει περικοπές δαπανών ή φόρους 1,3- 1,8 δισ. ευρώ, ενώ τα μέτρα που υποσχέθηκε η κυβέρνηση (περικοπές δαπανών) αντιστοιχούν σε 500 εκατ. ευρώ μόνο, συν ό,τι προκύψει από ενδεχόμενο περιορισμό της φοροδιαφυγής. Είναι σαφές ότι τα πρόσθετα μέτρα είναι αναπόφευκτα, εξ ου και ο υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Παπαθανασίου αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο για επιβολή νέων φόρων. Μόνο οι νέοι φόροι μπορούν να του εξασφαλίσουν τόσο μεγάλη μείωση του ελλείμματος όσο αυτή που θα ζητά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
● Συγκεκριμένα μέτρα πολιτικής, με πρώτο την εφαρμογή αυστηρής εισοδηματικής πολιτικής στο Δημόσιο. Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κ. Ζαν Κλοντ Τρισέ το ζήτησε ήδη από όλα τα κράτημέλη, προκειμένου όπως είπε να περιοριστεί ο κίνδυνος αύξησης της ανεργίας.
● Ολοκλήρωση της προσπάθειας σε δύο χρόνια.
● Ταυτόχρονη εφαρμογή μέτρων διαρθρωτικής πολιτικής (για το Ασφαλιστικό, το άνοιγμα των αγορών και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των προϊόντων και των υπηρεσιών).
tips
Θα υπάρξει και δεύτερη δόση μέτρων, τα οποία θα κληθεί να λάβει η Ελλάδα προκειμένου να επωφεληθεί από τους όρους τού υπό σύσταση μηχανισμού διευκόλυνσης
Ο διχασμός για τα ευρωομόλογα
Οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που συναντώνται αύριο στις Βρυξέλλες, αναμένεται να ασχοληθούν και με το θέμα του μηχανισμού στήριξης των οικονομιών, όπως η ελληνική και η ιρλανδική, που αντιμετωπίζουν προβλήματα δανεισμού.
Όπως αναφέρουν τραπεζικές πηγές, το θέμα εξακολουθεί να είναι αντικείμενο έντονων διαφωνιών. Υπάρχουν οι «δογματικοί», όπως χαρακτηρίζονται, που δεν θέλουν ούτε να ακούσουν για έναν μηχανισμό αλληλεγγύης, και οι πιο ευέλικτοι που τον υποστηρίζουν.
Οι ίδιες πηγές εκτιμούν ότι στο τέλος θα επικρατήσει η δεύτερη πλευρά, όχι μόνο για λόγους αρχής, αλλά και γιατί υπάρχουν φόβοι ότι αν αφεθεί μια χώρα, όπως η Ελλάδα ή η Ιρλανδία ή η Ιταλία, να καταρρεύσει, θα συμπαρασύρει το ευρώ.
Η δήλωση, την περασμένη Πέμπτη, της Γερμανίδας καγκελαρίου κ. Αν. Μέρκελ περί «αλληλεγγύης των κρατών-μελών της ευρωζώνης» δείχνει ότι πράγματι προς αυτήν την κατεύθυνση κινούνται τα πράγματα.
Η ελληνική κυβέρνηση, όπως και πολλές άλλες, δεν έχει φυσικά ιδέα περί των διαπραγματεύσεων, γιατί αυτές περιορίζονται σε έναν στενό κύκλο του «διευθυντηρίου» της Ευρώπης.
Έχει σημασία εξάλλου και η δήλωση του κ. Αλμούνια την περασμένη Τετάρτη ότι «αν υπάρχει πολιτική βούληση, μπορούν να βρεθούν λύσεις συμβατές με τη Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Επί του παρόντος, οι εξελίξεις δείχνουν ότι: ● Υπάρχει πολιτική βούληση για να βρεθεί ένας μηχανισμός, αν και οι διαφωνούντες δεν έχουν εκλείψει.
● Δεν υπάρχει γενική συμφωνία ως προς τη μορφή που θα έχει αυτός ο μηχανισμός. Η αρχική ιδέα όμως του ευρωομολόγου, δηλαδή ενός κοινού ομολόγου των μελών της ευρωζώνης, έχει υποχωρήσει, καθώς υπάρχουν διαφωνίες.
● Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα φέρεται αποφασισμένη να μη συμμετάσχει στο εγχείρημα ως χρηματοδότης, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα το υποστηρίξει.
● Οι ίδιες οι κυβερνήσεις και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων ίσως αναλάβουν ρόλο, είτε ως χρηματοδότες είτε ως εγγυητές του δανεισμού των κρατών που έχουν ανάγκη.
Στο σημείο που συμφωνούν όλοι είναι ότι αν τελικώς ληφθεί η απόφαση για τον μηχανισμό, με τη μια ή την άλλη μορφή, οι όροι που θα τον συνοδεύουν θα είναι τρομερά σκληροί. Ο γερμανικός λαός, λένε, δεν θα δεχθεί να βοηθήσει για άλλη μια φορά τα προβληματικά κράτη-μέλη της ευρωζώνης, αν δεν τους επιβληθεί «γερμανική πειθαρχία». Και καθώς στη Γερμανία η φετινή είναι χρονιά εκλογών, κανένας πολιτικός δεν θα τολμήσει να αψηφήσει την κοινή γνώμη. Αυτό μεταφράζεται σε μια δεύτερη δόση μέτρων για την Ελλάδα.














