Τα Όσκαρ πήγαν στις φτωχογειτονιές

Από το πουθενά, μια ταινία έγινε απόλυτος νικητής. Οκτώ Όσκαρ, παρακαλώ, για το «Φτωχόσκυλο» (Slumdog Μillionaire) από την Ινδία. Σε κρίση το Χόλιγουντ, ζήτω το Μπόλιγουντ!

ΙΝFΟ

Το «Slumdog Μillionaire» θα προβάλλεται εν Ελλάδι από την Πέμπτη 5 Μαρτίου.

Το φαινόμενο, μοναδικό στην ιστορία των Όσκαρ. Και δεν είναι μόνο η Ινδία, η οποία εκπροσωπείται στα Όσκαρ με δύο αμιγώς Ινδούς. Πρώτα η Λόβελιν Τάνταν, συν-σκηνοθέτρια μαζί με τον Βρετανό Ντάνι Μπόιλ του «Slumdog Μillionaire», και ύστερα ο μουσικός Α. Ρ. Ράχμαν, που κέρδισε δύο- παρακαλώΌσκαρ: καλύτερης μουσικής και τραγουδιού.

Απίστευτο. Η συνέχεια, ακόμα πιο συναρπαστική. Με την εξαίρεση του Σον Πεν, ουδείς Αμερικανός στη λίστα των βασικών κατηγοριών. Βρετανίδα η Κέιτ Γουίνσλετ. Ισπανίδα η Πενέλοπε Κρουζ (παρεμπιπτόντως, ισπανική είναι η παραγωγή του «Vicky Cristina Βarcelona»). Αυστραλός ο μακαρίτης Χιθ Λέτζερ. Βρετανός ο Ντάνι Μπόιλ. Η κινηματογραφική βιομηχανία μοιάζει με την κρίση που περνάει η αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία. Προφανώς η συνταγή Βig Stars και Βlockbusters δεν τσουλάει πια! Η πορεία του «Slumdog Μillionaire» μοιάζει με το σενάριο της ταινίας. Όπως συμβαίνει στη ζωή του μικρού Τζαμάλ, που στο τηλεπαιχνίδι «Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος» απαντάει σε όλες τις ερωτήσεις και κερδίζει είκοσι εκατομμύρια ρουπίες. Ένα παιδί του δρόμου, της παράγκας, ένας «κατασκευασμένος» ζητιάνος, ένα κλωτσοσκούφι, που μέχρι πρότινος κολυμπούσε στον υπόνομο, καταφέρνει το αδιανόητο.

Έτσι και με την παραγωγή της ταινίας. Τα περισσότερα χρήματα προήλθαν από πηγές αγγλικές, ινδικές και γαλλικές (Ρathe και Celluloid Dreams) και μέχρι να καταφέρει να βρει αμερικανική διανομή πέρασε από πολλές δοκιμασίες.

Πρώτα η Warner Ιndependent, που είχε εξασφαλίσει την αμερικανική διανομή, αποφάσισε λόγω της οικονομικής κρίσης να τη «θάψει» και στη συνέχεια να τη βγάλει μόνο ως DVD. Στη συνέχεια η διανομή πωλήθηκε σε μια θυγατρική της Columbia. Απίστευτο είναι και το κόστος παραγωγής των 15 εκατομμυρίων δολαρίων (μέχρι στιγμής από τις εισπράξεις 88 εκατ. στις ΗΠΑ τα έχει σχεδόν βγάλει πέντε φορές). Κατά βάθος, όμως, για ακόμα μία φορά κερδίζει το american dream μέσω Ινδίας.

Όλα τα Όσκαρ, αναμενόμενα. Γι΄ αυτό διέρρευσε ότι διέρρευσαν. Μοναδική εξαίρεση ο Σον Πεν. Ήταν το δεύτερο φαβορί, μετά τον σίγουρο Μίκι Ρουρκ. Με αυτή τη νίκη του διπλασιάζει τα Όσκαρ στο σεντούκι του. Σίγουρη η Κέιτ Γουίνσλετ (σε μια ιστορία γραμμένη από Γερμανό συγγραφέα, σκηνοθετημένη από Βρετανό και με παραγωγή στην πλειονότητά της ευρωπαϊκή). Σίγουρη και η Πενέλοπε Κρουζ, το ίδιο και ο μακαρίτης Χιθ Λέτζερ ως Τζόκερ στον «Σκοτεινό Ιππότη».

Όσο για τον Βενιαμίν Κουμπιά («Μπέντζαμιν Μπάτον»), αυτός έφαγε γερή κλωτσιά. Το 13 αποδείχθηκε καταραμένος αριθμός για τον Μπραντ Πιτ. Μόνο τρία Όσκαρ, και αυτά για τα δευτερεύοντα: οπτικών εφέ, μέικ απ, σκηνογραφίας.

Ο αληθινός «Slumdog Μillionaire»
Της Sarah Ηarris

«Όλη μου η ζωή είναι εκεί μέσα. Στην ταινία», λέει ο 22χρονος Μανζού για την ταινία του Ντάνι Μπόιλ «Slumdog Μillionaire». «Εγώ είμαι το “φτωχόσκυλο” και χειρότερος από αυτό. Ο αδελφός μου και εγώ ήμασταν ακριβώς όπως ο Τζαμάλ και ο Σαλίμ (σ.σ.: ο κεντρικός χαρακτήρας της ταινίας και ο αδελφός του), με εξαίρεση ότι εμείς δεν νικήσαμε σε κανένα τηλεοπτικό σόου».

Σήμερα ο Μανζού είναι πολύ κομψά ντυμένος- πρώην μικροπωλητής, μικροαπατεώνας και πολλά άλλα μέχρι να βγει από τον υπόνομο στην επιφάνεια. Το ορφανό που κάποτε περίμενε στην είσοδο των καλών εστιατορίων για μερικά ψιλά, σήμερα κλείνει εκεί τραπέζι, ενώ κατοικεί σε ένα από τα ωραία προάστια της Μπανγκαλόρ. Αυτό στην Ινδία δεν είναι απλώς σπάνιο, είναι θαύμα. «Τα περισσότερα παιδιά με τα οποία μεγάλωσα μαζί βρίσκονται ακόμη στους δρόμους ή είναι στη φυλακή. Μόνο το 10% καταφέρνει τελικά να βγει από εκεί μέσα».

Από τις πρώτες αναμνήσεις του είναι όταν ήταν ξαπλωμένος μαζί με τη μητέρα του στο πεζοδρόμιο και πέρασε μια μηχανή. «Με χτύπησε στο κεφάλι. Το σημάδι ακόμη φαίνεται». Η αλκοολική μητέρα του έβαζε εκείνον και τον αδελφό του να ζητιανεύουν για να της φέρνουν ποτό και τσιγάρα – ο Μανζού δεν λέει τι ακριβώς έκανε εκείνη.

Έξω στους δρόμους τους έδερναν και τους κυνηγούσαν. Γλίτωσαν χάρη σε ένα πρόγραμμα αποκατάστασης παιδιών, που οι γονείς τους εργάζονταν σε επαγγέλματα γύρω από το σεξ. Όταν ήταν 9 χρόνων η μητέρα τους πέθανε και τα παιδιά έγιναν δεκτά σε έναν ξενώνα. Στο σχολείο ο Μανζού έβγαινε πρώτος.

Δούλεψε σκληρά, από υπάλληλος ασφάλειας σε κτίρια έως τεχνικός κομπιούτερ, μέχρι που κέρδισε μια συνέντευξη για δουλειά στο κανάλι Ζee ΤV. «Τους είπα την αλήθεια γιατί ήθελα να καταφέρω να γίνω σκηνοθέτης. Μου απάντησαν πως τους άρεσε που είχα φιλοδοξίες». Οι άνθρωποι που συναντούν στους δρόμους της παλιάς γειτονιάς τούς κοιτάνε με έκπληξη. «Πώς είναι δυνατόν; Νομίζαμε ότι είχατε πεθάνει…»
Τσίχλες, γενιάδες και πολιτικές αιχμές

Με ψεύτικη γενειάδα, γυαλιά ηλίου με χοντρό σκελετό και τσίχλα στο στόμα, την οποία κόλλησε στο πόντιουμ, εμφανίστηκε ο Μπεν Στίλερ στη σκηνή του Κodak Τheatre, διακωμωδώντας τον συνάδελφό του Χοακίν Φοίνιξ που πρόσφατα δήλωσε πως αφήνει το σινεμά για να ασχοληθεί με τη μουσική και εμφανίστηκε με γένια σε δημοφιλές τηλεοπτικό σόου.

Καυστικά άνοιξε τον ευχαριστήριο λόγο του ο Σον Πεν: «Όλοι εσείς οι κομμουνιστές και συμπαθούντες τους ομοφυλοφίλους… Δεν το περίμενα». Ζήτησε δε απ΄ όσους ψήφισαν κατά του γάμου των ομοφυλοφίλων να το ξανασκεφτούν, γιατί είναι μεγάλη ντροπή «και θα το βρουν από τα εγγόνια τους».

«Έχει λιποθυμήσει ποτέ κανείς εδώ; Γιατί νομίζω ότι θα είμαι η πρώτη», είπε η Πενέλοπε Κρουζ (Όσκαρ Β΄ γυναικείου ρόλου στο «Vicky Christina Βarcelona»).

Ο Φιλίπ Πετίτ ισορρόπησε στο σαγόνι του το Όσκαρ καλύτερου ντοκιμαντέρ για το «Μan on wire».

«Θα έλεγα ψέματα αν έλεγα ότι δεν είχα σχεδιάσει στο παρελθόν αυτή την ομιλία. Ήμουν οκτώ ετών μπροστά στον καθρέφτη του μπάνιου. Αυτό (δείχνοντας το αγαλματίδιο) ήταν το μπουκάλι με το σαμπουάν», είπε συγκινημένη η Κέιτ Γουίνσλετ.

Βιάστηκαν να τον σβήσουν

Το όνομα Ντάνι Μπόιλ- 53 χρόνων, από το Ράτκλιφ της Βρετανίας με ιρλανδικές ρίζες και καθολικές καταβολές- παραπέμπει στην ομάδα της Σκωτίας. Όταν πριν από δεκατέσσερα χρόνια μια φτηνή παραγωγή με τίτλο «Μικρά εγκλήματα μεταξύ φίλων» («Swallow grave») σκίζει στην κριτική και τα ταμεία.

Με σεναριογράφο ένα γιατρουδάκι με το όνομα Τζον Χοτζ, παραγωγό τον Άντριου ΜακΝτόναλντ και πρωταγωνιστή τον Γιούαν ΜακΓκρέγκορ. Δύο χρόνια αργότεραεκεί γύρω στα 1997- η επιτυχία διπλασιάζεται με το «Τrainspotting». Κάπου εκεί η παρέα χωρίζει. Ο Ντάνι Μπόιλ σκηνοθετεί την «Παραλία» με Ντι Κάπριο και μέτριες επιδόσεις στα ταμεία. Όσοι βιάστηκαν να τον σβήσουν από τον χάρτη, την πάτησαν. Σ΄ αυτό τον βοήθησε η φιλοσοφία του: «Είναι εύκολο να χαθείς, τόσο στην αποτυχία όσο και την επιτυχία».

Στο χρώμα της κρέμας
Έφη Φαλίδα

Το κόκκινο χαλί των Όσκαρ έβγαλε τον φετινό κανόνα του γκλάμορ: στράπλες μακριές τουαλέτες στο χρώμα της κρέμας και της σαμπάνιας. Κατά τα άλλα, τα κοσμήματα ήταν δανεικά, το μακιγιάζ σε τόνους ηλιοκαμένων κοριτσιών της Καλιφόρνιας και τα μαλλιά σινιόν, μακριά ισιωμένα ή σπαστές μπούκλες.

Σε αντίθεση με τις προηγούμενες απονομές, που οι ανακοινώσεις των οίκων μόδας ακολουθούσαν την εμφάνιση των σταρ, ο Τζόρτζιο Αρμάνι έσπευσε να ανακοινώσει ότι η Αν Χαθαγουέι, η Σοφία Λόρεν και ο Σον Πεν θα ντυθούν από τα χεράκια του. Το ζεύγος Μπραντζελίνα απογοήτευσε τους τηλεοπτικούς «κουτσομπολάρχες-αναλυτές»: η Αντζελίνα φορούσε ένα απλό, μαύρο, μακρύ, ίσιο φόρεμα στράπλες που το ντεκολτέ σχημάτιζε μια καρδιά.

Αντίθετα, η Πενέλοπε Κρουζ τράβηξε την προσοχή με μια παλιά, vintage τουαλέτα του παριζιάνικου οίκου Βalmain. Βέβαια, η Κάθι Χόριν στο blog των «Νew Υork Τimes» παρατήρησε ότι το υπέροχο μουσειακό κομμάτι «καπέλωσε» την ηθοποιό. Δεν είπαν όμως το ίδιο για της Κέιτ Γουίνσλετ τη μπλεμαύρη τουαλέτα Ιβ Σεν Λοράν με τον έναν ώμο και το χτένισμα α λα Γκρέις Κέλι, που της έδωσε φινέτσα «παλιού Χόλιγουντ».

Η σιωπηλή κι ο Τσε

Η Κέιτ Γουίνσλετ, μόλις 34 ετών, στα 19 της εμφανίστηκε στα «Υπέροχα πλάσματα». Το 1997 ήρθε ο «Τιτανικός». Το 2009 πήρε δύο Χρυσές Σφαίρες («Σφραγισμένα χείλη» και «Ο δρόμος της επανάστασης») και το πρώτο Όσκαρ, βγάζοντας νοκ άουτ τη Μέριλ Στριπ (με 1 5 υποψηφιότητες και δύο Όσκαρ).

Ο Σον Πεν, 49 ετών, αδιόρθωτος ακτιβιστής και πολιτικοποιημένος κέρδισε το 2003 το πρώτο του Όσκαρ για το «Σκοτεινό ποτάμι». Υποδυόμενος τον Χάρβεϊ Μιλκ, έναν Τσε Γκεβάρα των γκέι του ΄70, κερδίζει το δεύτερο. Κι όμως. Το πάθος του είναι η σκηνοθεσία.

Ελληνικό σινεμά εναντίον Τζέιμς Μποντ
Του Παύλου Θ. Κάγιου

Όταν σε καιρούς μείωσης των εισιτηρίων οι ελληνικές ταινίες ξεπερνούν τα 1.200.000, το γεγονός αυτό δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Αν σκεφτεί κάποιος ότι πρώτη ταινία της χρονιάς- μέχρι στιγμής- είναι το φιλμ του Τζέιμς Μποντ «Quantum of solace» με 390.000 εισιτήρια και δεύτερη το ελληνικό «Βank Βang» με 385.000 εισιτήρια, λαμβάνοντας υπ΄ όψιν και τον περυσινό θρίαμβο του «Ελ Γκρέκο», μπορεί να πει ότι το ελληνικό σινεμά κατάφερε να γίνει ανταγωνιστικός. «Παρά την αγωνιώδη προσπάθεια ορισμένων οργανωμένων συμφερόντων και απόψεων να θάψουν τη ΄΄Σκόνη του χρόνου΄΄, πάει ικανοποιητικά στις ελληνικές αίθουσες σε πείσμα όσων θέλουν να επιβάλουν στους θεατές τα ανάλαφρα, αδιάφορα και χωρίς σκέψη φιλμ» είπε χθες στα «ΝΕΑ» ο Θόδωρος Αγγελόπουλος για τη 13η ταινία του, που έχει κόψει τις δέκα πρώτες ημέρες προβολής της 25.000 εισιτήρια (20.000 σε Αθήνα- Πειραιά, 5.000 σε Θεσσαλονίκη). Καλό άνοιγμα έκανε και το νέο φιλμ του Κώστα Γαβρά «Παράδεισος στη Δύση»- ελληνογαλλική συμπαραγωγή- με επίσης 25.000 εισιτήρια πανελλαδικά το πρώτο τετραήμερο.

Πάντως, η εμπορική έκπληξη της φετινής κινηματογραφικής σεζόν (η οποία συνολικά παρουσιάζει μείωση εισιτηρίων κατά 10%) ήταν το «Βank Βang» του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου, που βγήκε στις αίθουσες στις 18 Δεκεμβρίου. Δεύτερη η κωμωδία «Ο Ηλίας του 16ου» με 275.000 εισιτήρια κι ακολουθούν το «Αυστηρώς κατάλληλο» με 184.000

εισιτήρια, το «Πεθαίνω για σένα» με 180.000, το «Όλα θα πάνε καλά» με 97.000, το «Αθήνα- Κωνσταντινούπολη» με 15.000, το «Καλά κρυμμένα μυστικά- Αθανασία» με 13.000 και το ντοκιμαντέρ «Μάνος Χατζιδάκις: Είδωλο στον καθρέφτη» με 10.000 εισιτήρια.