Συναίνεση σε καμένη γη

ΑΛΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ δεν έχει ο κ. Κ. Καραμανλής το τελευταίο διάστημα από το να ζητά συναίνεση. Σαν να βρήκε τη μαγική λέξη που του έλειπε όλα τα προηγούμενα χρόνια – όπου σταθεί κι όπου βρεθεί μιλά για εθνική συνεννόηση, για ένωση δυνάμεων και όλα τα σχετικά.

Ουδείς ψόγος- αλλά το εννοεί;

Όσοι βιάστηκαν να πουν ότι τα πιστεύει και τα λέει δεν έχουν παρά να διαβάσουν την απάντηση του ο κ. Ευάγγ. Αντώναρου στον κ. Μιχ. Χρυσοχοΐδη, που βγήκε ο έρμος και είπε δημοσίως ότι η «νέα γενιά» της τρομοκρατίας πρέπει να αντιμετωπιστεί με ένα εθνικό σχέδιο, χωρίς προσπάθειες κομματικής εκμετάλλευσης.

Τι ήθελε και το είπε; Μόνο μήνυση που δεν του έκανε η κυβέρνηση.

Λίγο ήθελε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να διατάξει τη σύλληψή του, για διασπορά αντεθνικών ειδήσεων- προφανώς με το επιχείρημα ότι διάνθισε τα περί συναίνεσης με κριτική προς την ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ.

Τα ίδια γίνονται και στο πεδίο της οικονομίας. Τόσα χρόνια η κυβέρνηση Καραμανλή προσπαθούσε να πείσει ότι παρέλαβε καμένη γη, ότι αναγκάστηκε να κάνει την περιβόητη απογραφή και να μπει στην επιτήρηση, αλλά- τέλος πάντων- ότι τα δύσκολα πέρασαν και ότι η οικονομία μας είναι πρότυπο για όλη την υφήλιο. Και ξαφνικά, μέσα σε έναν μήνα, ζητάει – δήθεν τάχα μου- τη βοήθεια των εμπρηστών της καμένης γης. Το άλλο με τον Τοτό το ξέρει;

Εκλογικοί υπολογισμοί
Η ΟΥΣΙΑ είναι ότι ο κ. Καραμανλής ποσώς ενδιαφέρεται για τη συναίνεση. Και θα ήταν και περίεργο να τον απασχολεί το θέμα, έτσι όπως έχει πολιτευθεί ώς τώρα. Άλλα τον απασχολούν- πώς θα εμφανίσει μια εικόνα «υπεύθυνου ηγέτη στα δύσκολα», ασχέτως αν τα δύσκολα είναι σε μεγάλο βαθμό ένα δημιούργημά του.

Και γιατί να τον νοιάζει να φτιάξει μια τέτοια εικόνα; Για πολλούς λόγους- κατ΄ αρχήν είναι οι δημοσκοπήσεις, που επιβραβεύουν συνήθως τους «υπεύθυνους». Και ύστερα είναι οι εκλογικοί υπολογισμοί- ως γνωστόν κανείς πρωθυπουργός δεν πάει σε εκλογές αν δεν τις ξορκίσει πρώτα.