ΠΡΟΣΩΠΑ Ποιήματα εναντίον των Ταλιμπάν

gangel@dolnet.gr
Oνομάζεται Τούμπα Σαχάαμπ, είναι 11 χρονών, ζει στο Πακιστάν στην περιφέρεια του Ισλαμαμπάντ και πολεμάει τους Ταλιμπάν με τα ποιήματά της. Περιγράφει σε αυτά τον πόνο και τα βάσανα των κοριτσιών, όπως η ίδια, στα οποία οι ισλαμιστές αρνούνται το δικαίωμα στη μάθηση και τη ζωή.

Η Τούμπα γράφει στίχους για τα κοριτσίστικα όνειρά της, για την επιθυμία της να πηγαίνει στο σχολείο χωρίς να την απειλούν ή να φοβάται ότι θα τη σκοτώσουν. Έχει γίνει διάσημη στο Πακιστάν, σύμβολο του αγώνα για να αποκτήσουν οι γυναίκες της χώρας ίσα δικαιώματα με τους άνδρες. «Είναι τρομερό να απαγορεύουν στα κορίτσια να πηγαίνουν σχολείο. Θέλουν να μας κάνουν να γυρίσουμε στη λίθινη εποχή, αλλά εμείς θα αγωνιστούμε για να μη συμβεί αυτό», είπε στο CΝΝ. Ωστόσο η κυβέρνηση, με αντάλλαγμα μια εκεχειρία, έχει επιτρέψει ντε φάκτο στους Ταλιμπάν να επιβάλουν τον ισλαμικό νόμο στην κοιλάδα του Σουάτ. Σε απόσταση δύο ωρών με το αυτοκίνητο από το Ισλαμαμπάντ, τα κορίτσια απαγορεύεται να πηγαίνουν σχολείο και οι γυναίκες να εργάζονται.

Η Τούμπα έχει δεχθεί απειλητικές επιστολές και τηλεφωνήματα. «Σταμάτα, γιατί θα σε σκοτώσουμε», της λένε. Εκείνη δεν φοβάται τα αντίποινα των Ταλιμπάν. Ούτε άλλωστε και οι γονείς της, που είναι περήφανοι γι΄ αυτήν. «Αξίζει περισσότερο από επτά γιους και επτά κόρες», λένε. Όμως, εδώ και λίγο καιρό την περιμένουν κάθε μέρα έξω από το σχολείο της.

Τα ποιήματά της δημοσιεύονται τακτικά σε μια τοπική εφημερίδα και τα διαβάζουν από τα ραδιόφωνα του Ισλαμαμπάντ. Γράφει για τα παιδιά που σκοτώνονται από τις βόμβες, για τη φτώχεια, για τις δυσκολίες της καθημερινής ζωής. «Μικρά δάκρυα / τα πρόσωπά τους όμοια με των αγγέλων/ πλυμένα με το αίμα./ Κοιμούνται για πάντα με το μίσος»· «Είχα όλες τις πολυτέλειες της ζωής/ αυτοκίνητο, καλό σχολείο, την αγάπη των γονιών μου, τη γενναιοδωρία του Αλλάχ./ Θέλω ειρήνη για το έθνος μου».

Πήγε στη Βρετανία και είδε πώς μπορεί να είναι ένα σχολείο. Είδε ότι τα κορίτσια μπορούν να σπουδάζουν, όπως ακριβώς και τα αγόρια. Ήταν εκεί στην εκλογή του Ομπάμα και η λέξη «ελπίδα» γραμμένη στα πρόσωπα των οπαδών του την έκανε να ονειρευτεί. Λέει πως προσευχήθηκε για την εκλογή του. Και τώρα θα ήθελε να συναντήσει τον ήρωά της: «Θέλω να πάω στον Λευκό Οίκο και να διαβάσω στον Ομπάμα τα ποιήματά μου. Να του εξηγήσω τι συμβαίνει και να τον προσκαλέσω να έρθει σε μας: ένας πρόεδρος, όπως αυτός, μπορεί να αλλάξει ακόμη και τη χώρα μου».