[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Συναίνεσης το ανάγνωσμα

Ο ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ ΗΓΕΤΗΣ δεν αναζητά τη συναίνεση· τη συνθέτει, είχε πει ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Στην περίπτωση του Κώστα Καραμανλή, στόχος δεν φαίνεται να είναι η οικοδόμηση συναίνεσης- είχε, άλλωστε, πολλές ευκαιρίες για να το αποδείξει- αλλά να βγει από τη δύσκολη θέση και μάλιστα με τις ευλογίες των υπόλοιπων πολιτικών δυνάμεων.

Αντιμέτωπος με την οικονομική κρίση, τα αδιέξοδα της οικονομικής του πολιτικής, τις εσωκομματικές έριδες και την αντιπολίτευση που ζητά εκλογές «εδώ και τώρα», ο Πρωθυπουργός εμφανίζεται πάλι ως ο από μηχανής θεός με το νέο του τσιτάτο. Λίγο πριν από τις εκλογές του 2007 έθετε ως δίλημμα το «Καραμανλής ή χάος». Τώρα βαφτίζει το νέο διακύβευμα «συναίνεση», καθώς οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως η Ν.Δ. σημειώνει τις χαμηλότερες επιδόσεις από το 1981, οι ψηφοφόροι της αποσυσπειρώνονται και το ΠΑΣΟΚ ετοιμάζεται για την επόμενη μέρα. Ανησυχητικό μάλλον είναι και το γεγονός ότι στη δίνη μιας σοβαρότατης οικονομικής κρίσης που δεν έχει δείξει ακόμη τα δόντια της το πολιτικό προσωπικό της χώρας ασχολείται με τις δημοσκοπήσεις, τις αλληλοκατηγορίες και την εκλογολογία. Το πόσο παγερά αδιάφορο αφήνουν όλα αυτά τον μέσο Έλληνα που τα βλέπει ως προσπάθεια να κρατηθούν οι καρέκλες και να μοιραστούν τιμάρια την ώρα που του ζητούνται μεγαλύτερες θυσίες, δεν φαίνεται να απασχολεί κανέναν. Το ότι η κοινωνία βράζει, η βία αυξάνεται και η κοινωνική δυσαρέσκεια διογκώνεται, επίσης δεν φαίνεται να απασχολεί κανέναν.

Αλλά δεν έχει σημασία, γιατί ο Πρωθυπουργός βρήκε τη νέα μαγική λέξη. Χρειάζονται θυσίες, είπε, και ζήτησε σύμπλευση από τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις για την αντιμετώπιση της κρίσης. Στην κοινωνία που έχει μπει σε συγκρουσιακό κλίμα και γεννά νέες «σέχτες» δυσαρεστημένων και «επαναστατών», η συναίνεση ακούγεται σαν μαύρο χιούμορ.

Λένε ότι συναίνεση σημαίνει πως όλοι λένε συλλογικά αυτό που κανένας δεν πιστεύει ατομικά. Το πρόβλημα για τον Πρωθυπουργό είναι ότι δεν φαίνεται να το πιστεύουν ούτε οι άλλες πολιτικές δυνάμεις, ούτε η κοινωνία. Το χειρότερο, μοιάζει να μην το πιστεύει ούτε ο ίδιος…