Νύχτες για «θεατές με ενεργή συνείδηση»

Στις εικόνες της κοινωνικής, ιστορικής και ανθρώπινης πραγματικότητας του νέου αιώνα εστιάζει το 11ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (13-22 Μαρτίου) που θέλει να προσελκύσει «ενεργούς θεατές»
To ντοκιμαντέρ «Βorn Without» της Εva Νorvind από τη Νορβηγία (πέθανε προτού ολοκληρώσει την ταινία, την οποία έφερε εις πέρας η κόρη της) είναι η προκλητική και συγκινητική ιστορία του ηθοποιού και μουσικού Χοσέ Φλόρες- που γεννήθηκε χωρίς χέρια- και της γυναίκας του με την οποία έκανε έξι παιδιά
«Συνεπές στον κοινωνικό χαρακτήρα του, το 11ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης επιχειρεί να ενεργοποιήσει τις συνειδήσεις των θεατών, να παίξει ενεργό ρόλο στην εναλλακτική ενημέρωση αλλά και την ψυχαγωγία τους, να αναδείξει ζητήματα που τα Μέσα Ενημέρωσης βάζουν σε δεύτερη μοίρα, να προκαλέσει έναν ζωντανό διάλογο», τονίζει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Δημήτρης Εϊπίδης. Στο φετινό πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα ξεχωρίζουν:

● Αφιέρωμα στα σύγχρονα αφρικανικά ντοκιμαντέρ, τα οποία σπανίως έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει ο δυτικός κόσμος. Ταινίες από το Τόγκο («Τhe dancing forest» του Βrice Laine), το Μάλι («Victims of our riches» του Κal Toure), τη Λιβερία («Ιron ladies of Liberia» της Siatta Scot Τhompson και του Daniel Junge), τη Νότιο Αφρική («Κeiskamma / a story of love» της Μiki Redelinghuys) απαρτίζουν το αφιέρωμα, που διαχωρίζεται θεματικά σε δύο μέρη: από τη μία πλευρά αποκαλύπτει έναν κόσμο απόλυτης φτώχειας, πολέμων μεταξύ φυλών, ραγδαίας εξάπλωσης του ΑΙDS, οικονομικής εκμετάλλευσης και έλλειψης ιατροφαρμακευτικής βοήθειας. Και από την άλλη ακολουθεί τη μοίρα Αφρικανών μεταναστών στην Ευρώπη, όπου αντί για γη της επαγγελίας, ανακαλύπτουν έναν εφιαλτικό κόσμο εξαπάτησης, φυλακίσεων, κακομεταχείρισης , προκαταλήψεων και ρατσισμού. ● Αφιέρωμα στο αυστριακό ντοκιμαντέρ, που κερδίζει τα τελευταία χρόνια έδαφος στον διεθνή φεστιβαλικό χάρτη. Οι νέοι Αυστριακοί ντοκιμαντερίστες τολμούν να ξύσουν πληγές αυτού του πλανήτη, να σκιαγραφήσουν κόσμους άγνωστους, να αφηγηθούν ανθρώπινες ιστορίες με χαρακτήρα οικουμενικό. Ακολουθώντας τα βήματα ενός Εβραίου από την Ουκρανία που ασπάστηκε τον Ισλαμισμό («Α road to Μecca» του George Μisch) ή τη διαδρομή Παρίσι- Ντακάρ και όσα κρύβονται σ΄ αυτήν («7915 km» του Νikolaus Geyrhalter), το πολύπλοκο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα («Let΄s make money» του Εrwin Wagenhofer) ή και συναρπαστικές προσωπικότητες της τέχνης και του πολιτισμού («Who΄s afraid of Κathy Αcker?» της Βarbara Caspar). ● Αφιέρωμα στα μεξικάνικα ντοκιμαντέρ, που στην πλειονότητά τους (ανάμεσά τους τα «Βorn Without» της Εva Νorvind, «Ρresumed guilty»του Roberto Ηernandez και «Εx voto para tres animas» του Diego Rivera Κohn) εστιάζουν σε ανθρώπινες ιστορίες, σε απόκληρους, ονειροπόλους, ανθρώπους της διπλανής πόρτας που περιμένουν ένα θαύμα…

Σε δύο σκηνοθετες- μετρ του ντοκιμαντέρ κάνει φέτος αφιέρωμα το Φεστιβάλ. Πρώτα στον Ελβετό του μουσικού ντοκιμαντέρ, Stefan Schwietert. Έπειτα στον Φώτο Λαμπρινό, φιλοξενώντας συνολικά 11 ντοκιμαντέρ του Έλληνα δημιουργού και δίνοντας μια πλήρη και σαφή εικόνα της δουλειάς του, καθώς διατρέχει και τις τέσσερις δεκαετίες της κινηματογραφικής πορείας του, αρχίζοντας από το πρώτο του ντοκιμαντέρ, «100 ώρες του Μάη» (1964) και φτάνοντας στην τελευταία του δουλειά, το «Καπετάν Κεμάλ, ο σύντροφος» (2008). Από το αφιέρωμα δεν θα μπορούσαν να λείψουν ντοκιμαντέρ όπως το «Άρης Βελουχιώτης- Το δίλημμα» (1981), «Ο Πειραιάς του Γιάννη Τσαρούχη» (1980) και το «Σεργκέι Παρατζάνοφ, ο εξόριστος» (1990). Το αφιέρωμα θα συνοδευθεί από ειδική έκδοση.

ΙΝFΟ

Περισσότερες από 120 ταινίες απ΄ όλο τον κόσμο στο φετινό 11ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, 13-22 Μαρτίου.

Μουσικά «Εκατό χρόνια μοναξιάς»

Ο 47χρονος Ελβετός Stefan Schwietert, ένας απ΄ τους σημαντικότερους δημιουργούς μουσικών ντοκιμαντέρ θα βρεθεί στη Θεσσαλονίκη για να παρουσιάσει πέντε ντοκιμαντέρ που ακολουθούν την ιστορία ανθρώπων που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στη μουσική.

Ακολουθώντας την από τους παραδοσιακούς ήχους της Ελβετίας ώς τους δρόμους του ακορντεόν, αλλά και των μουσικών της, από το πορτρέτο του Κολομβιανού Ρacho Radaμορφή που ενέπνευσε τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές για τον ήρωά του Francisco Εl Ηombre στα «Εκατό χρόνια μοναξιάς»- μέχρι τους Εpstein Βrothers, γνωστούς στην Αμερική ως τους Βασιλιάδες του Κlezmer, μιας παλιάς εβραϊκής μουσικής παράδοσης.