[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Το στοίχημα του Καραμανλή

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΠΩΣ και η ζωή κάνει περίεργους κύκλους. Όταν για παράδειγμα ο Κ. Καραμανλής λίγο πριν από τις εκλογές του 2000 ζητούσε κάτω από την Ακρόπολη από τον Δ. Αβραμόπουλο, τότε δήμαρχο Αθηναίων και μετέπειτα αρχηγό του ΚΕΠ, να τον στηρίξει πολιτικά, για να εισπράξει ένα ψυχρό όχι που έκανε ακόμη και τις Καρυάτιδες να ανατριχιάσουν, προφανώς και δεν μπορούσε να φανταστεί τη μελλοντική πορεία του σημερινού δελφίνου στη Νέα Δημοκρατία. Κάτι ανάλογο πρέπει να του συνέβη και με τον Γιώργο Σουφλιά. Όταν μετά το 1997 διέγραφε τον Σαρακατσάνο συνδιεκδικητή της ηγεσίας από τη Ν.Δ., οπωσδήποτε δεν είχε στο μυαλό του ότι λίγα χρόνια μετά θα τον καλούσε πίσω με δημόσιο αυτομαστίγωμα, ούτε πιθανότατα ότι ο Σουφλιάς θα μετεξελισσόταν σε έναν από τους πιο ισχυρούς συμμάχους του και επιπλέον πολέμιους του Δ. Αβραμόπουλου. Ειδικά εν μέσω μιας φουρτούνας όπου το σκαρί της Ν.Δ. βολοδέρνει ανάμεσα στις συμπληγάδες της οικονομικής κρίσης, των σκανδάλων και των εσωτερικών συγκρούσεων.

Συμπέρασμα; Τίποτε στην πολιτική δεν παραμένει σταθερό και αμετάβλητο. Ισχυρότερο παράδειγμα αποτελούν οι κυβερνήσεις. Πριν από ενάμιση χρόνο όταν το σαράντα ένα και κάτι του εκλογικού σώματος ανέδειξε κυβέρνηση τη Ν.Δ. του κ. Καραμανλή, αφήνοντας δεύτερο και καταϊδρωμένο το ΠΑΣΟΚ, δύσκολα θα φανταζόταν ότι λίγους μήνες μετά θα αμφισβητούσε σε τόσο μεγάλο βαθμό την επιλογή του.

Όπως φαίνεται, η πρόσφατη ιστορία δεν δίδαξε πολλά στον κ. Καραμανλή και τους υπουργούς του. Όσο το ΠΑΣΟΚ ομφαλοσκοπούσε με τα εσωτερικά του, τη διγλωσσία του και τις κόντρες για την αρχηγία έβλεπε μονίμως την πληθωρική πλάτη της Ν.Δ. Σ΄ αυτήν την παγίδα έπεσαν τώρα ο Πρωθυπουργός και η παράταξή του. Αντί ο κ. Καραμανλής να ασχοληθεί σοβαρά με τη χώρα εμπνέοντας εμπιστοσύνη στους πολίτες διαμηνύει στον Αβραμόπουλο ότι θα τον «καρατομήσει». Μόνο που το στοίχημα του κ. Καραμανλή εν έτει 2009 δεν είναι να αποδείξει ότι είναι ισχυρός αρχηγός με τσαμπουκά, αλλά καλός ηγέτης και Πρωθυπουργός.