ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Οι ήρωες

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Στ. Νάκος, Δαβάκη 1, Κιάτο, γράφει: «Γεννήθηκα σ΄ ένα μικρό χωριό της Κόνιτσας, την Αγία Βαρβάρα. Την 28η Οκτωβρίου, 8 χρόνων ήμουν, όταν πρωί πρωί ο ιταλικός στρατός εισέβαλε στο διπλανό χωριό Αμάραντος. Θυμάμαι, η μάνα μου φώναζε κλαίγοντας “Πόλεμος, πόλεμος”. Η συνέχεια είναι γνωστή, όλα άλλαξαν στη ζωή μας. Τα σχολεία έκλεισαν, το παιδικό γέλιο έσβησε.

Είχα έναν αδελφό 19 χρόνια μεγαλύτερο, τον Δημήτρη. Τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου είχε παντρευτεί στην Κόνιτσα, διότι ο αδελφός μου εργαζόταν και ζούσε εκεί. Όπως ήταν φυσικό, πριν κηρυχθεί ο πόλεμος, τον Αύγουστο του ΄40 τον επιστράτευσαν για εκπαίδευση ενός μήνα. Ήταν υπαξιωματικός. Με την κήρυξη του πολέμου, όπως όλοι οι Έλληνες, κατατάχθηκε στον Στρατό. Θυμάμαι, κύριε Παπαδόπουλε, με τι ενθουσιασμό και χαρά, λες και πήγαινε στο πανηγύρι, φόρεσε το χακί. Οι πρώτες μάχες που έδωσε ήταν στον Προφήτη Ηλία Κόνιτσας. Συνελήφθη αιχμάλωτος δύο φορές και τις δύο δραπέτευσε. Έγραφε στα γράμματα να μη φοβόμαστε, γρήγορα θα τους πετάξουμε στη θάλασσα τους Ιταλούς. Αυτά τα έγραφε από το Μέτωπο της Αλβανίας. Δεν πρόλαβε να χαρεί τον θρίαμβό του, 31 Ιανουαρίου του 1941 μια βόμβα τον τέλειωσε στο υψόμετρο 1.310, κάπου στο Τεπελένι.

Έκτοτε χάσαμε κάθε ίχνος. Έμεινε εκεί, πρόχειρα θαμμένος, όπως μας είπαν τότε οι επιζώντες συνάδελφοί του. Το όνομά του έκτοτε δεν το ακούσαμε από επίσημα χείλη. Μόνο πριν από 10 χρόνια και περισσότερα η εφημερίδα “Η Καθημερινή” σ΄ ένα ένθετο που είχε δημοσίευε τα ονόματα των πεσόντων 7.000 και άνω στρατιωτών στην Αλβανία. Είδα για πρώτη φορά το όνομα ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΝΑΚΟΣ, ΥΠ/ΚΟΣ. Προ μηνών, στις 26 Οκτωβρίου, μου τηλεφώνησαν από τον Δήμο Καλπακίου να παραβρεθώ σε ένα είδος μνημοσύνου για τους Ηπειρώτες στρατιώτες στον πόλεμο του ΄40. Η καρδιά μου σκίρτησε, ένα ρίγος διαπέρασε όλο το σώμα μου. Ήταν μια εκδήλωση με ιδιαίτερο μεγαλείο. Έγινε προσκλητήριο των πεσόντων και για δεύτερη φορά άκουσα το όνομα του αδελφού μου. Θερμά συγχαρητήρια στον Δήμο Καλπακίου για τις εκδηλώσεις που πραγματοποίησε: ποιήματα, χοροί και τραγούδια με πατριωτικό περιεχόμενο. Θέλω, κύριε Παπαδόπουλε, ιδιαιτέρως να ευχαριστήσω τον αντιπρόεδρο της Βουλής, τον κ. Γ. Σούρλα, που με απαράμιλλο ζήλο εργάζεται για το κλείσιμο του κεφαλαίου “πεσόντες στην Αλβανία”. Η παρουσία του μας ενθουσίασε, ιδιαιτέρως δε ο πατριωτικός του λόγος τον οποίο εξεφώνησε ως εκπρόσωπος του ελληνικού Κοινοβουλίου. Να σημειώσω ότι και ο ίδιος όταν ήταν δύο μηνών έχασε τον πατέρα του».