Η βιομηχανία της πειρατείας ανθεί στις ακτές του Πούτλαντ της Σομαλίας, όπου εδρεύουν οι Σομαλοί πειρατές. Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί, αδύναμη να επέμβει, ενώ αναλυτές εκτιμούν πως η δράση των πειρατών θα ενταθεί, τα όπλα και ο εξοπλισμός τους θα εκσυγχρονίζονται διαρκώς, καθώς το χρήμα ρέει άφθονο.
Στο Πούτλαντ της Σομαλίας, κάθε φορά που γίνεται γνωστό πως πειρατές κατέλαβαν ένα ακόμα πλοίο, η κινητικότητα είναι πρωτόγνωρη.
Στο λιμάνι του Έυλ, όπου οι πολύ καλά οργανωμένες και εξίσου καλά οπλισμένες συμμορίες των πειρατών κρύβουν τα πλοία που έχουν καταλάβει, άνθρωποι ξεπετάγονται από παντού. Φορούν μοντέρνα κοστούμια και γραβάτες, οδηγούν πολυτελή τζιπ και συστήνονται άλλοι ως λογιστές, άλλοι ως μεταφραστές, άλλοι ως επικεφαλής διαπραγματευτές.
Η πειρατεία στην περιοχή δεν είναι απλά επιδημία –είναι μια εξαιρετικά επικερδής επιχείρηση. Το χρήμα ρέει άφθονο στο λιμάνι του Έυλ και όλοι φιλοδοξούν να έχουν ένα μερίδιο.
Όπως αναφέρει πρόσφατη έκθεση του καναδικού Ινστιτούτου Άμυνας και Διεθνών Σχέσεων (CDFAI), η αύξηση των κρουσμάτων πειρατείας στη Σομαλία είναι αποτέλεσμα της έλλειψης σταθερότητας στην περιοχή. «Όσο το κράτος αποτυγχάνει, τόσο θα πρέπει να περιμένει κανείς ότι ο αριθμός των πειρατικών επιθέσεων θα αυξάνεται όπως επίσης και η αξία των λύτρων που ζητούν. Παράλληλα, το δίκτυο των πειρατών θα γίνεται πιο πολύπλοκο, τα όπλα, οι τεχνικές και ο εξοπλισμός τους θα εκσυγχρονίζεται, ενώ επίσης θα αυξάνεται και ο αριθμός των πειρατών».
Η βιομηχανία της πειρατείας
Πολλοί αναλυτές πιστεύουν ότι ολόκληρη η οικονομία στο λιμάνι του Έυλ στηρίζεται στην πειρατεία. Εξάλλου για κάθε πλοίο που καταλαμβάνεται, οι πειρατές ζητούν λύτρα από 300.000 μέχρι 1,5 εκατομμύρια δολάρια.
Ο αριθμός εκείνων που κάνουν την πρώτη επίθεση είναι μικρός: συνήθως μια ομάδα εφτά με δέκα ατόμων. Όπως η εξαιρετικά σύγχρονη βιομηχανία της πειρατείας στην περιοχή απασχολεί πολύ περισσότερους ανθρώπους.
Όπως αναφέρει σχετικό δημοσίευμα του BBC, «οι πειρατές ξεκινούν πάνω σε εξαιρετικά σύγχρονα ταχύπλοα, οπλισμένοι με όπλα τελευταίας τεχνολογίας. Από τη στιγμή που θα καταλάβουν ένα πλοίο, περίπου 50 πειρατές αναλαμβάνουν βάρδια πάνω σε αυτό. Άλλοι 50 βρίσκονται στην ακτή, σε κατάσταση επιφυλακής και έτοιμοι να επέμβουν, αν κάτι δεν πάει καλά».
Καθώς οι πειρατές θέλουν να εισπράξουν λύτρα, φροντίζουν καλά τους ομήρους τους. Στο λιμάνι του Έυλ, μια ολόκληρη κοινωνία ζει από τους πειρατές και τους ομήρους. Ειδικά εστιατόρια έχουν στηθεί και λειτουργούν αποκλειστικά για να ετοιμάζουν φαγητό για τα πληρώματα των πλοίων που κρατούν οι πειρατές, ενώ πολλές ακόμα επιχειρήσεις λειτουργούν για να στηρίξουν το λιμάνι – καταφύγιο των πειρατών, όπου καμία ναυτική δύναμη δεν τολμά να πλησιάσει.
Δεν είναι λίγοι μάλιστα εκείνοι που εκτιμούν ότι οι πειρατές έχουν ισχυρούς δεσμούς με μέλη της διοίκησης στην ενδοχώρα της Σομαλίας και πως πολλοί από αυτούς προέρχονται από την ίδια φυλή που στηρίζει τον ίδιο τον πρόεδρο της χώρας, Αμπντουλάχι Γιουσούφ.
Ζουν στην πολυτέλεια
Σε μία χώρα που εδώ και 20 χρόνια δεν έχει γνωρίσει σταθερή και λειτουργική κυβέρνηση, όπου επικρατεί η αναρχία και μαίνονται οι συγκρούσεις μεταξύ των διαφόρων φυλών, οι παράκτιες περιοχές του Πούτλαντ ανθούν.
Οι πολυτελείς βίλες φυτρώνουν η μία μετά την άλλη, οι άνθρωποι αγοράζουν πανάκριβα αυτοκίνητα όπως επίσης ταχύτατα και σούπερ εξοπλισμένα σκάφη. Υπολογίζεται ότι το 2008 ο τζίρος των πειρατών από τα λύτρα που εισέπραξαν έφτασε τα 30 εκατομμύρια δολάρια, τη στιγμή που ο ετήσιος προϋπολογισμός για ολόκληρη την περιοχή του Πούτλαντ δεν ξεπερνά τα 20 εκατομμύρια δολάρια.
Από τη στιγμή που κερδίζουν τόσα χρήματα, επενδύουν διαρκώς σε ολοκαίνουρια ταχύπλοα, όπλα, δορυφορικά τηλέφωνα και τελευταίας τεχνολογίας εξοπλισμό που διευκολύνει τις παράνομες «επιχειρηματικές» τους δραστηριότητες.
«Υπάρχουν πολύ μεγάλες ομοιότητες στη δράση των αδίστακτων αυτών πειρατών και σε εκείνη των εμπόρων διαμαντιών στη Λιβηρία και τη Σιέρρα Λεόνε, κατά τη διάρκεια του εκεί εμφυλίου πολέμου», αναφέρει στο Reuters ο διπλωματικός απεσταλμένος των Ηνωμένων Εθνών στη Σομαλία, Αμντού Ουλντ-Αμπντάλαχ. «Κανένα πλοίο δεν γλιτώνει, ούτε μεγάλο, ούτε μικρό, ούτε εμπορικό, ούτε πολεμικό».
Φοβούνται τα χειρότερα
Οι περισσότερες επιθέσεις πειρατών σημειώνονται στον Κόλπο του Άντεν, ανάμεσα στην Υεμένη και τη βόρεια Σομαλία –μια περιοχή που αποτελεί παγκόσμια θαλάσσια αρτηρία για περισσότερα από 20.000 πλοία που κινούνται κάθε χρόνο από και προς το Σουέζ, μεταξύ των οποίων και πολλά πετρελαιοφόρα. Υπολογίζεται ότι περίπου το 30% του πετρελαίου στον κόσμο μεταφέρεται μέσω του Κόλπου του Άντεν. Οι πειρατές δρουν επίσης και στα πολύβουα νερά του Ινδικού Ωκεανού, στα ανοιχτά της νότιας Σομαλίας.
«Είναι θέμα χρόνου να συμβεί μια μεγάλη καταστροφή», εκτιμούν αναλυτές. «Αρκεί να σκεφτεί κανείς μόνο την περιβαλλοντική καταστροφή που θα προκληθεί αν οι πειρατές χτυπήσουν ένα πετρελαιοφόρο και ανοίξουν μια τρύπα στα τοιχώματά του».
Όλοι συμφωνούν –και η μελέτη του καναδικού Ινστιτούτου Άμυνας και Διεθνών Σχέσεων (CDFAI) το επιβεβαιώνει- ότι το πρόβλημα της πειρατείας δεν πρόκειται να λυθεί, αν δεν υπάρξει διεθνής συνεργασία για την επίτευξη μιας πολιτικής σταθερότητας στην περιοχή.
Τα πλοία που βρίσκονται στα χέρια των πειρατών
Ορισμένα από τα πλοία που έχουν υπό ομηρία οι Σομαλοί πειρατές είναι τα εξής:
Stolt Strength: Τάνκερ που μεταφέρει χημικά και 23.818 τόνους πετρελαιοειδών, με 23 Φιλιππινέζους πλήρωμα. Κατελήφθη στις 10 Νοεμβρίου 2008.
Tianyu 8: Κινέζικο ψαράδικο, με πλήρωμα που το αποτελούν 15 Κινέζοι, ένας Ταϊβανέζος, ένας Γιαπωνέζος, τρεις Φιλιππινέζοι και τέσσερις Βιετναμέζοι. Κατελήφθη στις 13 Νοεμβρίου 2008, ανοιχτά της Κένυας.
Chemstar Venus: Τάνκερ που ταξίδευε από το Δουμάι της Ινδονησίας στην Ουκρανία, με πλήρωμα 18 Φιλιππινέζους και πέντε Νοτιοκορεάτες. Κατελήφθη στις 15 Νοεμβρίου 2008.
Blue Star: Αιγυπτιακό μεταφορικό που μεταφέρει 6.000 τόνους λιπασμάτων, με 18 Αιγυπτίους πλήρωμα. Κατελήφθη την 1η Ιανουαρίου 2009.
Longchamp: Το γκαζάδικο που μεταφέρει υγρά πετρελαιοειδή και έχει χωρητικότητα 3.415 τόνους, κατασκευάστηκε το 1990. Οι πειρατές το κατέλαβαν στις 29 Ιανουαρίου, με 13 άτομα πλήρωμα (12 Φιλιππινέζους και έναν Ινδονήσιο).
Επίσης, οι Σομαλοί πειρατές κατέλαβαν στις αρχές Δεκεμβρίου, στον Κόλπο του Άντεν, δύο ψαράδικα με σημαία Υεμένης, τα ονόματα των οποίων δεν έχουν γίνει γνωστά. Πέντε μέλη του πληρώματός τους κατάφεραν να διαφύγουν. Τον Δεκέμβριο κατέλαβαν επίσης ένα γιώτ, ένα ρυμουλκό και δύο κινεζικά ψαράδικα.
