Δίκτυο

Ήχοι φύσης και συνείδησης
Μ.Π.

«Η σχέση μας με το περιβάλλον δεν είναι μια σχέση απλού θαυμασμού. Έχω σχέση με το περιβάλλον μου σημαίνει αναμετρώμαι συνεχώς μαζί του», λέει η πιανίστρια Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου που ερμηνεύει απόψε, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, έργα που έχουν να κάνουν με τη φύση. «Ήχοι της φύσης» είναι ο τίτλος της βραδιάς που αρχίζει με τις «Σκηνές του δάσους» του Ρόμπερτ Σούμαν και κλείνει με τη σουίτα «Στην εξοχή» του Μπέλα Μπάρτοκ. Ενδιάμεσα η γνωστή Ελληνίδα πιανίστρια- και κόρη της Τερψιχόρης Παπαστεφάνου (Χορωδία Τρικάλων)- θα ερμηνεύσει δύο έργα του Ιάπωνα Τόρου Τακεμίτσου και τρία του Ολιβιέ Μεσιάν, πρωτοπόρου Γάλλου συνθέτη που συστηματικά κατέγραψε σε παρτιτούρα το κελάηδισμα των πουλιών. «Το μήνυμα δεν είναι ότι είμαστε ωραίοι και φιλήσυχοι τραγουδώντας τους ήχους των πουλιών», εξηγεί. «Η ευαισθησία για τη φύση απαιτεί ανθρώπους αφυπνισμένους που μέσα από τη σχέση τους με αυτή επανατοποθετούν τη σχέση τους με τον κόσμο».

Στο τελευταίο «κυριακάτικο πρωινό» του Μεγάρου, πριν από τρεις μέρες, με αντίστοιχο θέμα, στο οποίο συμμετείχε ενεργά, δεν έπεφτε καρφίτσα. «Πολλά παιδιά σήμερα είναι συνειδητοποιημένα και θέλουν αποφασιστική αλλαγή», μας λέει. «Εγώ από τη μεριά μου δεν μπορώ παρά να αφιερώσω το “Δέντρο της Βροχής” του Τακιμίτσου στα δέντρα που ξεριζώθηκαν στην Κυψέλη. Και να θυμίσω τη βολτερική ρήση: Φυτεύω ένα δέντρο ξέροντας ότι δεν θα κάτσω ποτέ στον ίσκιο του. Αλλά το κάνω από σεβασμό για τις γενιές που έρχονται».


Μια «Κόκκινη Ζιζέλ» έρχεται
Γ.Δ.Κ.Σ.

«Εξαιρετικά ενδιαφέρων χορογράφος νομίζω, σχεδόν άγνωστός μας στην Ελλάδα, που θα άξιζε να μας τον γνωρίσουν το Φεστιβάλ Αθηνών ή τα Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας ή Αθήνας» έγραφα εδώ στις 17 Ιανουαρίου 2008 με αφορμή τα εξαιρετικά ενδιαφέροντα αποσπάσματα από τις χορογραφίες του Μπορίς Άιφμαν «Κόκκινη Ζιζέλ» και «Ντον Τζιοβάνι» που είδα στο- κατά τα άλλα ισχνό…- «Russian Βallet- Super Stars Gala» στο «Παλλάς». Ε, να λοιπόν που η ευχή εισακούστηκε. Την πραγματοποιεί, τελικά, έναν χρόνο μετά, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Όπου, από 7 έως και 10 Φεβρουαρίου, θα δούμε ακριβώς την «Κόκκινη Ζιζέλ»- στην πλήρη, βέβαια, μορφή της. Και μάλιστα από το συγκρότημα που έχει ιδρύσει από το 1977 ο ίδιος ο διεθνούς πια φήμης- αλλά και αμφιλεγόμενος- Ρώσος χορογράφος: το Μπαλέτο Μπορίς Άιφμαν της Αγίας Πετρούπολης. Οπότε, επί τον τύπον των ήλων!


Έφυγε ο Αμερικανός συγγραφέας Τζον Απντάικ

Ο βραβευμένος- δύο φορές- με Πούλιντζερ Αμερικανός συγγραφέας Τζον Απντάικ, κορυφαίος συγγραφέας της γενιάς του, πνευματώδης χρονογράφος της ζωής στα αμερικανικά προάστια, πέθανε χθες σε ηλικία 76 ετών έπειτα από μάχη με τον καρκίνο του πνεύμονα. Είχε εκδώσει περισσότερα από 25 μυθιστορήματα και πάνω από 12 συλλογές διηγημάτων, καθώς και ποίηση, κριτική τέχνης, λογοτεχνική κριτική και παιδικά βιβλία. Κείμενά του δημοσιεύονταν από το 1954 στο περιοδικό «Νew Yorker», ενώ έγραφε επίσης τακτικά για την επιθεώρηση «Τhe Νew Υork Review of Βooks». Τον είχαν αποκαλέσει μισογύνη, ρατσιστή και απολογητή του κατεστημένου, ενώ ο Νόρμαν Μέιλερ του είχε επιτεθεί γράφοντας γι΄ αυτόν ότι είναι το είδος του συγγραφέα που εκτιμούν αναγνώστες οι οποίοι δεν ξέρουν τίποτε από γράψιμο.

Όμως συχνότερα εγκωμιαζόταν για τον ρέοντα, ποιητικό – γραπτό- λόγο του. Ανάμεσα στα βιβλία του που έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά είναι τα «Οι μάγισσες του Ίστγουικ», «Αναζητώντας τον εαυτό μου», «Αυτοσχεδιασμοί του έρωτα», «Ο τρομοκράτης», «Όταν ζούσαμε τον έρωτα», «Το τέλος του χρόνου».