Ματιές Ο Ομπάμα

Δεν ξέρω τι θα κάνει ο Μπαράκ Ομπάμα, που βρίσκεται από την Τρίτη στο τιμόνι των Ηνωμένων Πολιτειών. Νομίζω, όμως, ότι εύκολα κανείς μπορεί να στοιχηματίσει ότι αποκλείεται να είναι χειρότερος από τον Μπους. Αυτή τη «θρησκόληπτη μαϊμού», όπως τον χαρακτήριζαν σημαντικές προσωπικότητες της χώρας του, προσθέτοντας ότι είναι «ηλίθιος», «δολοφόνος», «πολεμοχαρής», «αδίστακτος καουμπόι», «φασίστας».

Δεν ξέρω τι θα κάνει, λοιπόν, ο Ομπάμα και κρατάω, όπως οι πάντες, σχεδόν, σε όλο τον κόσμο, «μικρό καλάθι». Απ΄ αυτά που είπε, όμως, τη μέρα της ορκωμοσίας του, μπροστά σε ένα τεράστιο πλήθος που παραληρούσε, αισθάνθηκα ότι άρχισε να φυσάει στην Αμερική και σε όλη τη βασανισμένη υδρόγειο ένα αεράκι ελπίδας και αισιοδοξίας. Κι αυτή τη «λιανοτρέμουλη» ελπίδα θέλω να τη ζεστάνω μέσα μου, στους δύσκολους καιρούς που ζούμε.

Ξαναγυρίζω στον Μπους, γιατί είναι ένα άτομο που δεν ξεχνιέται – φτύνεις τον κόρφο σου, όποτε κοιτάς τα δολερά μάτια του και το βλακώδες χαμόγελό του, στην τηλεόραση. Τον έβλεπα, την ώρα της μεγάλης φιέστας στην Ουάσιγκτον στις εκπληκτικές εικόνες που μετέδιδε η ΤV και ήθελα να χειροκροτήσω: ο τύπος, που δήλωνε ότι συνομιλούσε με τον Θεό, προτού στείλει στρατεύματα στο Ιράκ και το Αφγανιστάν για να εξαφανίσει από προσώπου γης τους «τρομοκράτες», ο τύπος που εξόντωνε, καθημερινώς, γυναικόπαιδα, είχε «σουρώσει» στη θέση του και με το βλέμμα του, που έσταζε πανικό και ερημιά, έδειχνε τόσο, μα τόσο, ασήμαντος! Είδα, με χαρά, και μια φωτογραφία από το μουσείο Τισό: μια εύσωμη, ηλικιωμένη μαύρη, έχει πλησιάσει το ομοίωμά του και απλώνει τα χέρια της στον λαιμό του, με ολοφάνερη τη διάθεση μάλλον να τον στραγγαλίσει!

Οι εφημερίδες ασχολούνται πλέον με τον Ομπάμα. Και ορθώς πράττουν. Αλλ΄ ας μην ξεχνάμε και τον Μπους. Έναν θλιβερό, εκδικητικό πρόεδρο, που θα αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγήν. Έναν πρόεδρο, που εξελέγη με δικαστική απόφαση, χάρη σε 537 ψήφους, σε σύνολο 6 εκατομμυρίων, για να αιματοκυλίσει, να καταστρέψει αρχαιολογικούς θησαυρούς χιλιάδων ετών και να βυθίσει τη χώρα του στην πιο βαθιά οικονομική κρίση των τελευταίων 50 χρόνων! Είπαμε: κρατάω- και κρατάμε- «μικρό καλάθι» για τον Ομπάμα. Ο Αφροαμερικανός ηγέτης- ο πρώτος στις ΗΠΑ- μίλησε έξοχα. Αλλά και τα πρώτα δείγματα γραφής του ικανοποίησαν:

ανέστειλε τις δίκες στα έκτακτα στρατοδικεία του Γκουαντάναμο και τόνισε ότι θα το κλείσει στους επόμενους δώδεκα μήνες.

Τηλεφωνήθηκε, για το Μεσανατολικό, με τον Παλαιστίνιο πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς, τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Εχούντ Ολμέρτ και τον πρόεδρο της Αιγύπτου Χόσνι Μουμπάρακ. Και ζήτησε από το στρατιωτικό επιτελείο του να επισπεύσει τις διαδικασίες για την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ. Όλα αυτά, μέσα σε λίγες ώρες!

Θα θυμάμαι- θέλω να το πω- τη φωτογραφία της όμορφης γυναίκας του, να τον κοιτάζει στα μάτια, κατά την τελετή της ορκωμοσίας, σαν απλή, ερωτευμένη, συγκινημένη και περήφανη για τον άντρα της γυναίκα. Τι πιο ωραίο;