ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Είναι ντροπή!

O λόγος στους αναγνώστες. Η Β. Ταβλαρίδου- Μπακάλη, Αρχελάου 54, Θρακομακεδόνες, γράφει:

«Αγαπητέ κύριε Παπαδόπουλε, επειδή γνωρίζω την ευαισθησία σας για θέματα που αφορούν την κοινωνία μας, παίρνω το θάρρος να σας γράψω τα εξής: προ ημερών ο πατέρας μου Θωμάς Ταβλαρίδης, ετών 90, απ΄ αυτούς δηλαδή που μάτωσαν ποικιλοτρόπως για να στηθεί η σημερινή Ελλάδα, χρειάστηκε να νοσηλευθεί λόγω μιας σοβαρής ίωσης. Το ασθενοφόρο μάς πήγε στο ΚΑΤ και καταλήξαμε στη Β΄ Παθολογική Κλινική στην πτέρυγα που φέρει το όνομα “Βρυώνειο”.

Κατ΄ αρχάς, θέλω να ευχαριστήσω ολόθερμα τους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό για τη φροντίδα, την ευγένεια και την προθυμία τους. Και να δηλώσω ειλικρινά ότι τους θεωρώ ήρωες που είναι αναγκασμένοι να εργάζονται κάτω από τις συνθήκες που επικρατούν σ΄ αυτήν την πτέρυγα του νοσοκομείου (ένα από τα μεγαλύτερα της Αττικής, μην το ξεχνάμε), τη μόνη που δεν ανακαινίστηκε ούτε κατ΄ ελάχιστον εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004- προφανώς όπως λέει ο λαός μας “δεν περίσσεψε από τον λύκο για να φάει κι η αλεπού”!

Γιατί ήρωες είναι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, επιστήμονες που υποχρεούνται να παρέχουν ιατρικές υπηρεσίες μέσα σε ένα κτίριο που κυριολεκτικά όζει, άβαφο, βρώμικο παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του προσωπικού, με σκουριασμένους σωλήνες σε κοινή θέα, με ασθενείς στοιβαγμένους σε θαλάμους έτσι που να μη χωράνε να περάσουν ούτε οι νοσηλευτές, με κοινό ορθοστάτη για τους ορούς σε δύο ασθενείς, με σωλήνα παροχής οξυγόνου διαγώνια στον θάλαμο ώστε να κινδυνεύεις να σκοντάψεις και να πέσεις, με κοινές τουαλέτες ασθενών και κοινού σε παθολογική κλινική (!!), με δυστυχείς, ψυχικά διαταραγμένους ασθενείς που νοσηλεύονται για παθολογικά αίτια μαζί με τους υπολοίπους, δεμένοι στο κρεβάτι τους, γιατί δεν υπάρχει κάποιο κατάλληλο για τέτοιες περιπτώσεις δωμάτιο με ό,τι αυτό συνεπάγεται και, και, και… Ειλικρινά, αν αυτές δεν είναι τριτοκοσμικές συνθήκες νοσηλείας, δεν ξέρω ποιες άλλες μπορεί να είναι. Ελπίζω ο κ. Υπουργός Υγείας να διαβάζει την καταξιωμένη στήλη σας και να ευαισθητοποιηθεί να κάνει μια επίσκεψη στον Β΄ όροφο του “Βρυώνειου” για να διαπιστώσει ιδίοις όμμασιν τα παραπάνω και να δρομολογήσει την πρέπουσα λύση.

Είναι κυριολεκτικά ντροπή για μια χώρα που θέλει να λέγεται μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ειδικότερα για τη γενιά των ηλικιωμένων που, επαναλαμβάνω, στέριωσαν τη σύγχρονη Ελλάδα, να μην μπορούνεκτός κι αν διαθέτουν πολλά χρήματαστη δύση του βίου τους να έχουν μια στοιχειωδώς ευπρεπή νοσηλεία σ΄ ένα δημόσιο νοσοκομείο.

Άλλη μια ένδειξη δυστυχώς ότι εν έτει 2009, τα περήφανα γηρατειά κατάντησαν παραπεταμένα γηρατειά». Υπόμνηση: Παρακαλούνται οι επιστολογράφοι να χρησιμοποιούν, γράφοντας, μόνο τη μια πλευρά του χαρτιού, γιατί αλλιώς δυσχεραίνεται το έργο της στοιχειοθεσίας.

Ευχαριστώ.