«Δεσποινίς Μαργαρίτα, τίποτα δεν μπορεί πλέον να αλλάξει»

Παγερή και φλεγόμενη, τυραννική και αγγελική η «Δεσποινίς Μαργαρίτα» της Όλιας Λαζαρίδου και της Άντζελας Μπρούσκου θα διδάσκει και θα χειραγωγεί από σκηνής «Απλού Θεάτρου»
«Η Δεσποινίς Μαργαρίτα», το έργο του Ρομπέρτο Ατάιντε, ανεβαίνει στο «Απλό Θέατρο» του Αντώνη Αντύπα, σε σκηνοθεσία Άντζελας Μπρούσκου, με την Όλια Λαζαρίδου στον ομώνυμο ρόλο.

Υπεροπτική, παγερή και φλεγόμενη, τυραννική και αγγελική, η Δεσποινίς Μαργαρίτα διδάσκει, χειραγωγεί. Θα μπορούσε να είναι δασκάλα. Ή πολιτικός. Απευθύνεται σε κάποιο ακροατήριο. Μιλάει για όλα. Σαν να δίνει μαθήματα Ιστορίας, Βιολογίας, Μαθηματικών και Γραμματικής. Σιγά σιγά αρχίζει να ξεφεύγει. Αναφέρεται στη ζωή και στον θάνατο, στη δικαιοσύνη και στην αδικία, στην ισότητα, στο σεξ.

«Ο μονόλογός της είναι μια αλληγορία πάνω στη δύναμη της εξουσίας. Της εξουσίας όπως τη συναντάμε σε όλες τις μορφές κοινωνικότητας. Την οικογένεια, το σχολείο, την Εκκλησία, το κράτος», λέει η σκηνοθέτιδα Άντζελα Μπρούσκου. «Η Δεσποινίς Μαργαρίτα ξέρει να χειρίζεται τους μαθητές της, άλλοτε σαν αντικείμενο πόθου

ΙΝFΟ

Πρεμιέρα: 3 Φεβρουαρίου στη Νέα σκηνή του «Απλού Θεάτρου» (Χαριλάου Τρικούπη 4, πίσω από το Πάντειο Πανεπιστήμιο, τηλ.
210-9229.605).

κι άλλοτε σαν τύραννος ή σαν πραγματική μητέρα. Γιατί διαθέτει τεχνική και μέθοδο. Κι όμως είναι κωμικοτραγική μέσα από τον ασθματικό μονόλογό της, προσπαθώντας να αφυπνίσει συνειδήσεις, να καθοδηγήσει, να διαφωτίσει να αποτρέψει τους νέους από το κακό. Αλλά ποιο είναι το κακό; Τι κάνει τους ανθρώπους να θέλουν να εξουσιάζουν τους άλλους και γιατί αυτοί οι άλλοι έχουν ως μοναδική επιλογή να υπακούουν; Τι απαντήσεις μπορεί να δώσει ένα τέτοιο παραληρηματικό μάθημα»;

Σύμφωνα με την Άντζελα Μπρούσκου, μας διδάσκει τελικά πως «τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει». Ίσως και η φράση «είναι σαν να μην υπάρχετε» που εκσφενδονίζει κάθε τόσο η Δεσποινίς Μαργαρίτα στους «μαθητές της», να εξηγεί αυτήν την ερμηνεία. Έργο αλληγορικό η «Δεσποινίς Μαργαρίτα», προικίζεται αναδρομικά με το στάτους του αρχετυπικού. Παρ΄ ότι είναι γραμμένο το 1972- πρωτοπαρουσιάστηκε το 1973 στο Ρίο Ντε Τζανέιρο, σοκάροντας τόσο, ώστε λίγες ημέρες μετά την πρεμιέρα η λογοκρισία το απαγόρευσε- αντέχει στον χρόνο. Μια δραματουργία αιχμηρή, ιλιγγιώδης, μαγνητική, που αποκαλύπτει έναν κόσμο κρούσης και ρήξης.


Μνήμες Έλλης Λαμπέτη

Στην Ελλάδα η «Δεσποινίς Μαργαρίτα» του Ατάιντε πρωτοπαρουσιάστηκε από την Έλλη Λαμπέτη, σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη, το 1975, ενώ πριν από πέντε χρόνια τον ρόλο της Μαργαρίτας ερμήνευσε ο Γιώργος Μαρίνος, στην παράσταση του Γιώργου Μιχαηλίδη. Τον ρόλο έχουν αναλάβει να ερμηνεύσουν ακόμη η Λήδα Πρωτοψάλτη, η Θέμις Μπαζάκα κ.ά. Τώρα, ανεβαίνει σε μετάφραση Άρη Αρμαγανίδη, σκηνοθεσία, σκηνικά και κοστούμια Άντζελας Μπρούσκου. Παρ΄ ότι μονόλογος, η Όλια Λαζαρίδου ως Δεσποινίς Μαργαρίτα θα έχει επί σκηνής τον δικό της «μαθητή», τον υποδύεται ο Άρης Μπινιάρης.