[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Ο μπακλαβάς γωνία

Στο τετράγωνο που μένω κάθε πολυκατοικία έχει στο ισόγειο από τρία μέχρι έξι μαγαζιά. Μάλιστα, η γωνιακή διαθέτει έξι, επειδή τον καιρό που χτίστηκε αν είχες οικόπεδο γωνία μπορούσες να το καλύψεις σχεδόν ολόκληρο, κάτι σαν τον μπακλαβά γωνία δηλαδή, και να βγάλεις ένα σωρό μαγαζιά για αντιπαροχή στον ιδιοκτήτη, ο οποίος θα γινόταν πλούσιος, ή τουλάχιστον θα μπορούσε να ζήσει για πάντα με σταθερό εισόδημα μόνο και μόνο νοικιάζοντας τα μαγαζιά του. Μόνο που ειδικά από αυτά τα έξι υπάρχουν τέσσερα που δεν νοικιάστηκαν ποτέ, ούτε για έναν μήνα, από τότε που χτίστηκαν, δεκαετίες πριν.

Οι απέναντι πολυκατοικίες έχουν κι αυτές αρκετά μαγαζιά, κι οι διπλανές επίσης, και μερικά δεν νοικιάστηκαν και δεν άνοιξαν ποτέ, γιατί πόσα μαγαζιά να συντηρήσει πια κι αυτή η γειτονιά; Ωστόσο ο Οικοδομικός Κανονισμός δεν αλλάζει, γιατί δεν βάζουν μυαλό οι άνθρωποι, κι ακόμα πιστεύουν στο μπακλαβά γωνία (η ουσία είναι μία) και να που χτίζεται τώρα καινούργια πολυκατοικία στην παραπέρα γωνία κι έχει κι αυτή μαγαζιά στο ισόγειο αντί να έχει πάρκινγκ, κι ίσως δοθούν αντιπαροχή κι ο ιδιοκτήτης τους που θα περιμένει να ζήσει από αυτά πολύ θα λυπηθεί που θα τα βλέπει ξενοίκιαστα τις προσεχείς δεκαετίες. Και ίσως να κατηγορεί το κράτος που δεν κάνει κάτι γι΄ αυτό, ενώ θα είναι αχαριστία, διότι το κράτος κάτι κάνει. Δεν τον εμπόδισε να ελπίσει στα σταθερά του εισοδήματα, να κλείσει το ισόγειο του σε μια γειτονιά που ασφυκτιά, δεν τον υποχρέωσε να κάνει πάρκινγκ, ή να το αφήσει ανοιχτό. Τον άφησε ελεύθερο να αποκτήσει τέσσερα καινούργια μαγαζιά στη γειτονιά με τα ξενοίκιαστα, τα οποία όταν θα μαραζώνουν και θα μαραίνονται με το ενοικιαστήριο πάνω τους για τα επόμενα σαράντα χρόνια, θα προσφέρονται σε κάθε φωτογράφο που θα θέλει, περνώντας από εδώ, να εικονογραφήσει με μια καθημερινή εικόνα την οικονομική κρίση.