Πούλησε Ρουσόπουλο, αγοράζει Μεϊμαράκη

Εν μέσω κυβερνητικής κρίσης πολλά πολιτικά χαρτιά έχουν καεί, αλλά στη Ν.Δ. σχεδόν όλοι συμφωνούν ότι οι πολιτικές μετοχές του Ευαγ. Μεϊμαράκη βρίσκονται στα ύψη. Για πολλούς, μάλιστα, το «mea culpa» και μόνον του Κων. Καραμανλή για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου αρκεί ως απόδειξη.
Στον αντίποδα βρίσκεται ο Θοδ. Ρουσόπουλος: η ομιλία του Πρωθυπουργού εκλαμβάνεται στο κυβερνητικό στρατόπεδο ως κίνηση «αποκαθήλωσης» του μέχρι πρότινος πανίσχυρου συνεργάτη του.

Μετρώντας αντίστροφα τις ημέρες για τον ανασχηματισμό, το βασικό ερώτημα που περιμένουν να απαντηθεί στη Ν.Δ. είναι εάν ο κ. Μεϊμαράκης αποχωρεί από το «Πεντάγωνο» για να επιστρέψει στο κόμμα. Αρκετοί συνάδελφοί του έχουν προεξοφλήσει τη μετακίνηση, αλλά εκτιμούν όμως ότι παραμένει ανοικτό ποια θα είναι η νέα θέση του υπουργού Άμυνας. Θα έχει, όπως λένε, κεντρικό ρόλο στη χάραξη της πολιτικής στρατηγικής της κυβέρνησης, αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα επιστροφή στη Ρηγίλλης. Μπορεί να εξυπηρετήσει αυτό τον σχεδιασμό και από άλλη θέση, όπως- για παράδειγμα- το υπουργείο Επικρατείας.

Ηχηρό μήνυμα. Τα ίδια στελέχη δεν έχουν καμία αμφιβολία ότι η μετακίνηση του κ. Μεϊμαράκη στο Μαξίμου, σε θέση εφάμιλλη του υπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ, θα αποτελέσει το πλέον ηχηρό μήνυμα ότι ο Θοδ. Ρουσόπουλος δεν βρίσκεται πια στα πλάνα του Κων. Καραμανλή. Το σενάριο να μετακινηθεί στο υπουργείο Εσωτερικών φαίνεται ότι έχει υποχωρήσει κι αυτό γιατί σε καμία περίπτωση ο Πρωθυπουργός δεν θα ήθελε να εμφανιστεί ως υποβαθμισμένος ο κ. Παυλόπουλος. Και εάν μέσα στον γρίφο του ανασχηματισμού προκύπτει κάτι ως δεδομένο, αυτό έχει να κάνει με τη θέση του γραμματέα της Ν.Δ.: Ο Ελ. Ζαγορίτης φεύγει από τη Ρηγίλλης μόνον εάν ο Κων. Καραμανλής καταλήξει στην επιστροφή Μεϊμαράκη. Καμία άλλη επιλογή δεν εξετάζεται για τη θέση του γραμματέα- όπως των κ.κ. Ευρ. Στυλιανίδη ή Ανδ. Λυκουρέντζου, που έχουν κατά καιρούς ακουστεί. Και ένας βασικός λόγος είναι ότι η αλλαγή γραμματέα προϋποθέτει κάλπες στη γαλάζια Κεντρική Επιτροπή. «Κάθε άλλη επιλογή έχει ρίσκο και η ψηφοφορία θα είναι προβληματική. Θα υπάρξει ισχυρή μειοψηφία, ίσως και εκπλήξεις από άλλες υποψηφιότητες. Η υποψηφιότητα Μεϊμαράκη είναι η μόνη αυτή την ώρα που μπορεί να περάσει χωρίς κραδασμούς», αναφέρει υψηλόβαθμος κομματικός παράγοντας.

Ηχηρό μήνυμα ότι ο Θ. Ρουσόπουλος δεν βρίσκεται πια στα πλάνα του Κ. Καραμανλή για τον ανασχηματισμό

Γνώριζε ακόμη και τη διατύπωση. Κυβερνητικές πηγές υποστηρίζουν ότι ο υπουργός Εθνικής Άμυνας δεν αιφνιδιάστηκε από το πρωθυπουργικό «mea culpa» για το Βατοπέδι. Όχι μόνον γιατί αυτή ήταν η εισήγησή του από τον Νοέμβριο ακόμη, σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να βγει η κυβέρνηση από το αδιέξοδο, αλλά επειδή γνώριζε από τις προηγούμενες ημέρες ακόμη και τη διατύπωση, όπως λένε, της πρωθυπουργικής «μετάνοιας». Το μήνυμα είναι ότι ο κ. Μεϊμαράκης έχει πλέον καθοριστικό ρόλο στις κινήσεις που κάνει το Μαξίμου για αναστροφή του αρνητικού κλίματος. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι την επιστροφή Μεϊμαράκη στη Ρηγίλλης την εξετάζει περισσότερο ο Πρωθυπουργόςπου γνωρίζει καλά ότι το κόμμα πρέπει να βρίσκεται σε πλήρη ετοιμότητα την περίοδο της κρίσης- παρά την επιδιώκει ο υπουργός Άμυνας. Επιμένουν δε ότι το ζήτημα έχει συζητηθεί διεξοδικά μεταξύ τους την τελευταία περίοδο και ότι ο κ. Μεϊμαράκης δεν έχει αντίρρηση να επιστρέψει στο κόμμα, αρκεί να υπάρχει αυτονομία του κομματικού μηχανισμού και να ασκείται έλεγχος στο κυβερνητικά πεπραγμένα. Πολιτικοί φίλοι του κ. Μεϊμαράκη λένε ότι αυτή ήταν και στο παρελθόν η θέση του υπουργού για τη σχέση Ρηγίλλης- κυβέρνησης, ώστε να διατηρεί το κόμμα την αξιοπιστία του όταν θα βγαίνει μπροστά για να στηρίξει τις κυβερνητικές αποφάσεις.


«Βήμα βήμα» ανέβαζε τον πήχυ μετά το ναυάγιο της ΔΕΘ

Μετά το «ναυάγιο» Καραμανλή στη ΔΕΘ, τον περασμένο Σεπτέμβριο, είναι εμφανές ότι ο κ. Μεϊμαράκης εξασφάλισε βήμα βήμα την αλλαγή στον τρόπο λήψης αποφάσεων από τον Πρωθυπουργό και εν πολλοίς στη λειτουργία του Μαξίμου.

Ήταν κάτι που επεδίωκε ακόμη και από το 2004, όταν άρχισε να ζητά τη δημιουργία μιας κυβερνητικής ομάδας διαχείρισης κρίσεων. Το αίτημα είχε γίνει επιτακτικό μετά τον Φεβρουάριο του 2006, όταν άφησε τη Ρηγίλλης για το Πεντάγωνο και είχε βρεθεί, εκ των πραγμάτων, σε απόσταση από το Μαξίμου. Ο υπόγειος πόλεμος με τον Θόδ. Ρουσόπουλο, στον οποίο χρεωνόταν ότι είχε «απομονώσει» τον Πρωθυπουργό, είχε λάβει μεγαλύτερες διαστάσεις, αλλά μέχρι τη ΔΕΘ όλα έδειχναν ότι ήταν σχεδόν απίθανο να αλλάξει το λεγόμενο «σύστημα Μαξίμου» και ο τρόπος λειτουργίας του πρωθυπουργικού πυρήνα.

Πρώτα ο Βουλγαράκης. Οι πληγές της ΔΕΘ και το σκάνδαλο του Βατοπεδίου οδήγησαν σε κατακλυσμιαίες αλλαγές. Με τη βεβαιότητα ότι δρομολογεί εξελίξεις διευκολύνοντας και τον Πρωθυπουργό, ο Ευάγγ. Μεϊμαράκης επέκρινε ανοιχτά τις real estate μπίζνες της οικογένειας Βουλγαράκη. Την άλλη ημέρα ο διάδοχός του στο τιμόνι της ΟΝΝΕΔ, στα χρόνια του ΄80, βρέθηκε εκτός κυβέρνησης.

Μετά ανέβασε τον πήχυ στοχεύοντας τον κ. Ρουσόπουλο, τον οποίο εμμέσως κατηγόρησε ότι «αναλώνει το πολιτικό κεφάλαιο του Καραμανλή». Από τα τέλη Οκτωβρίου, ο κ. Ρουσόπουλος αποτελεί παρελθόν για το Μαξίμου, στο πρωθυπουργικό γραφείο άνοιξαν διάπλατα οι πόρτες για να εισέλθουν οι υπουργοί και να πυκνώσουν οι συνεδριάσεις της Κυβερνητικής Επιτροπής, η οποία διαχειρίζεται πλέον και τις κρίσεις- όπως ζητούσε ο υπουργός Άμυνας. Το επόμενο στοίχημα του υπουργού ήταν η ανάληψη της πολιτικής ευθύνης για το Βατοπέδιο. Έγινε με ηχηρό τρόπο από τον Πρωθυπουργό και με αρνητικό αντίκτυπο για τον κ. Ρουσόπουλο, παρότι παραμένει ζητούμενο αν θα αποδώσει πολιτικά η «μετάνοια» Καραμανλή.

Στο κυβερνητικό στρατόπεδο, είναι κοινό μυστικό ότι ο υπουργός Άμυνας κρίνει αναγκαίο να γίνουν κι άλλα βήματα για να έχει αποτελέσματα το mea culpa. Θεωρεί τον ανασχηματισμό επιβεβλημένο, όπως και ότι η κυβέρνηση πρέπει να εμφανιστεί με νέα ατζέντα που θα δίνει, έστω σε επικοινωνιακό επίπεδο, την εντύπωση στην κοινωνία πως «υπάρχει στόχος και όραμα».

Ενστάσεις. Ωστόσο, όσοι εντός Ν.Δ. κρατούν επικριτική στάση απέναντί του, ήδη έχουν αρχίσει να διατυπώνουν ενστάσεις. Κατ΄ αρχάς, για τη λειτουργία της Κυβερνητικής Επιτροπής ως οργάνου διαχείρισης κρίσεων. Η μεγάλη κρίση ήρθε- λένε- με το φόνο του 15χρονου μαθητή και τα επεισόδια με τους κουκουλοφόρους, αλλά η κυβέρνηση εμφανίστηκε αδύναμη όσο ποτέ, παρά τις πολύωρες και συνεχείς συνεδριάσεις της Κυβερνητικής Επιτροπής. Επιπλέον, αμφιβάλλουν εάν ο κ. Μεϊμαράκης άνοιξε το ζήτημα των πολιτικών ευθυνών για το Βατοπέδιο σε συνεννόηση με τον Πρωθυπουργό. Συνεργάτες του υπουργού Άμυνας υποστηρίζουν ότι «ουδέποτε θα έφερνε σε δύσκολη θέση τον Κ. Καραμανλή». Τα επικριτικά σχόλια όμως του κυβερνητικού εκπροσώπου Ευάγγ. Αντώναρου και μια προσπάθεια ανασκευής των δηλώσεών του από τον ίδιο, έδωσαν την ευκαιρία σε κυβερνητικούς παράγοντες να υποστηρίξουν ότι ο κ. Μεϊμαράκης «δεν έκανε τον λαγό», αλλά μίλησε για πολιτικές ευθύνες προκειμένου να ασκηθεί πίεση στο Μαξίμου και να καταλήξουμε στο πρωθυπουργικό mea culpa.