Η χρονιά που η πολιτική έγινε ριάλιτι τηλεπαιχνίδι
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
8 λεπτά ΜΕ «ΖΑΧΟΠΟΥΛΙΑΔΑ» ΑΡΧΙΣΕ Η ΧΡΟΝΙΑ,
ΜΕ «ΒΑΤΟΠΕΔΙΑΔΑ» ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ
ΚΑΙ ΑΠΟ DVD ΣΕ DVD ΞΕΔΙΠΛΩΘΗΚΕ
ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ Ο ΕΓΧΩΡΙΟΣ
«ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ» ΤΗΣ ΗΔΟΝΟΒΛΕΨΙΑΣ,
ΜΕ ΕΜΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΚΡΥΦΗ ΚΑΜΕΡΑ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΤΟΥ ΘΕΑΜΑΤΟΣ
ΝΑ ΥΠΕΡΒΑΙΝΟΥΝ ΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ
ΘΕΣΜΟΥΣ
Με αυτά τα εξόχως γαστριμαργικά υλικά το φιλοθέαμον έθνος των Ελλήνων απόλαυσε επί έναν ολόκληρο χρόνο αλλεπάλληλα συναρπαστικά επεισόδια του ριάλιτι-ποταμού, στο οποίο εδώ και αρκετά χρόνια έχει μετατραπεί ο δημόσιος βίος και δη η πολιτική σκηνή.
Αποπομπές βουλευτών που «επαναπατρίστηκαν» (Κουκοδήμος, Δαϊλάκης), παραιτήσεις υπουργών μέσα σε κλίμα άγριας σκανδαλολογίας (Ρουσόπουλος, Βουλγαράκης), εκδοτικά διαζύγια, εκβιασμοί on camera, όλα στιγμές έντονων τηλεοπτικών συγκινήσεων.
Κατόπιν αυτού ήταν επόμενο οι αργοκίνητοι θεσμοί να μην ανταποκρίνονται στις προσδοκίες για θεαματικό φινάλε που διαμορφώνει η τηλεοπτική φαντασμαγορία. Η πολιτική πίσω από την τηλεόραση, να την ακολουθεί ασθμαίνουσα.
Τόσο που καθ΄ όλη της διάρκεια της χρονιάς είχαμε την αίσθηση ότι παρακολουθούσαμε ριάλιτι ανώτερο του «Survivor», όπου οι παίκτες φεύγουν ένας- ένας κατόπιν σκληρών δοκιμασιών για να απομείνει ο νικητής. Ως εκ τούτου, δικαίως ο Πρωθυπουργός της χώρας κ. Κώστας Καραμανλής αναγόρευσε προχθές, λίγο πριν εκπνεύσει η ταραχώδης αυτή σεζόν της πολιτικομιντιακής σαπουνόπερας, την παρακολούθηση τηλεόρασης σε ύψιστη πολιτική πράξη. Η επίσημη αυτή απενοχοποίηση του μικροαστικού καναπέ της τηλεθέασης θεωρήθηκε προφανώς απαραίτητη τη στιγμή που η χώρα φλέγεται από την εξέγερση των νιάτων της, με αφορμή τη δολοφονία ενός 15χρονου από σφαίρα αστυνομικού, και οι δρόμοι ξεχειλίζουν από νεανική οργή για την παραμέληση των νιάτων από αυτόν τον γερασμένο τηλεοπτικό τόπο.
Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή.
<?xml version=”1.0″ encoding=”utf-8″?>
Το ριάλιτι της ηδονοβλεψίας. <?xml version=”1.0″ encoding=”utf-8″?>Η χρονιά άρχισε με τη συναρπαστική «Ζαχοπουλιάδα» εν εξελίξει. Ένα μιντιακό πρωτοφανούς έντασης σόου, που εξελίχθηκε με επίκεντρο και αυτό ένα παράνομο DVD με υλικό εκβιασμού. Το περιέφερε σε κανάλια και εφημερίδες η ερωμένη του πρώην γ.γ. του ΥΠΠΟ Ζαχόπουλου- πρόσωπο του στενού καραμανλικού περιβάλλοντος, συμβασιούχος υπάλληλος – η οποία παραπλανήθηκε ότι θα μονιμοποιηθεί κατόπιν των ερωτικών υπηρεσιών που προσέφερε. Το εν λόγω DVD αναδεικνύεται από ερωτικό βίντεο σε υλικό υψίστης πολιτικής σημασίας, όχι μόνο για το περιεχόμενό του για το οποίο πλήθος σεναρίων κυκλοφόρησαν όσο γιατί <?xml version=”1.0″ encoding=”utf-8″?>το εν λόγω υλικό φθάνει ώς το πρωθυπουργικό γραφείο (Αγγέλου) και η υπόθεση του κομιστή του εξελίσσεται σε δημοσιογραφικό θρίλερ, που αποκαλύπτει επιπλέον τις σαθρές νοοτροπίες των στενών σχέσεων μιας κατηγορίας εκδοτοεπιχειρηματιών και πολιτικής. Τελικώς αποκαλύπτεται ότι έχει διακινηθεί από τον εκδότη και παρουσιαστή τηλεοπτικής εκπομπής Θέμο Αναστασιάδη, <?xml version=”1.0″ encoding=”utf-8″?>αλλά εν τω μεταξύ ξετυλίγεται ένα απίθανο κουβάρι, με σκοτεινές συναλλαγές και εκδοτοπολιτικές «καντρίλιες», μεγάλων χρηματικών ποσών που «βολτάριζαν» προς Ελβετία, με τον Θέμο Αναστασιάδη να ισχυρίζεται ότι είναι τα κόπια του, γεγονός που στάθηκε αφορμή για διαζύγιο από τον συνεκδότη του Μάκη Τριανταφυλλόπουλο μετά δημόσιων ξεκατινιασμάτων, όπως συνηθίζεται στους γάμους από έρωτα.
<?xml version=”1.0″ encoding=”utf-8″?>Είδαμε άλλωστε να συμβαίνει το ίδιο ακριβώς και στο άλλο σουπερμιντιακό ζεύγος Κούγια – Βατίδου ελάχιστους μήνες αργότερα. Ουδεμία διαφορά για το φιλοθέαμον έθνος. Τι τακουνιά ο Κούγιας, τι «πισώπλατη μαχαιριά» οι Αναστασιαδοτριανταφυλλοπουλαίοι. Από θέαμα χορτάσαμε.
Από τον Χριστόδουλο στο Βατοπέδι
Το ριάλιτι της θρησκοληψίας. Αρχές του 2008 αποχαιρέτησαν οι τηλεοπτικές κάμερες με ένα θανατολαγνικό παραλήρημα και τον «δικό τους» Αρχιεπίσκοπο, αφού άσκησε την εκκλησιαστική εξουσία αξιοποιώντας στο έπακρο τη λειτουργία τους. Ο Χριστόδουλος, σύμβολο της διαπλοκής Εκκλησίας και πολιτικής, φεύγει μέσα σε μια υπερβολή θρησκόληπτου θρήνου από μιντιακούς αστέρες- και πολιτικούς. Τι ειρωνεία, λίγους μήνες αργότερα θα ξεσπούσε το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, ισχυρή απόδειξη του πόσο δηλητηρίασε τον τόπο και οδήγησε σε εκμετάλλευση της περιουσίας και της πίστης του λαού η ανάρμοστη σχέση Εκκλησίας και Κράτους. Εν τέλει όλα τα είχε η τηλεόραση αυτή τη χρονιά, όλα εκτός από σίριαλ. Ήταν τα μόνα που δεν ευτύχησαν από τηλεθέαση. Αλλά ποιο σενάριο τηλεοπτικής σειράς θα μπορούσε να συναρπάσει περισσότερο από τη Ζαχοπουλιάδα με τις αλλεπάλληλες παράπλευρες «απώλειες» που ζάλισαν <?xml version=”1.0″ encoding=”utf-8″?>το φιλοθέαμον πλήθος τόσο, ώστε ουδέποτε κατάλαβε τι είχε συμβεί.
Μέσα στη δίνη της, αποπέμφθηκε ο πρώτος κυβερνητικός βουλευτής Κώστας Κουκοδήμος, αμέσως έπειτα από τηλεοπτική εκπομπή, όπου χρησιμοποιήθηκε ως αποδεικτικό υλικό υποκλοπή συνομιλίας του με τον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο. Απίστευτο τουρλουμπούκι, συναρπαστικές τηλεοπερέτες, μηδέν αποτέλεσμα.
Πριν ανασάνει ο τόπος ξεσπάει το κολοσσιαίο σκάνδαλο με τις μίζες της Siemens, όπου ξαναβρίσκονται μπερδεμένοι πολιτικοί, ξαναβγαίνουν στην επιφάνεια οι νοοτροπίες της μίζας και της πολιτικής τού προσωπικού <?xml version=”1.0″ encoding=”utf-8″?>οφέλους- ή και κομματικού, αφού μέρος των χρημάτων πάει σε κομματικά γραφεία. Η υπόθεση ωστόσο ωχριά μπροστά σε αυτή που ακολουθεί, το σκάνδαλο του Βατοπεδίου.
Η λαμπρή επικοινωνιακή οπερέτα με την οποία η κυβέρνηση της Ν.Δ. άρχισε την πρώτη θητεία της, όπου το παραδοσιακό έδεσμα σουβλάκι συνόδευε με τους λαϊκούς συμβολισμούς του το σύνθημα «σεμνά και ταπεινά», αποδείχθηκε ότι ουδέν άλλο απέδωσε εκτός μιας κυβέρνησης με βαριά την ανάσα από το κρεμμύδι και το καμένο λίπος σκανδάλων, ενώ ο λαός παρακολουθούσε το φαγοπότι.
Αλ Τσαντιρίτιδα
<?xml version=”1.0″ encoding=”utf-8″?>Σε όλο αυτό το τηλεοπτικό σκηνικό δεν ήταν διόλου τυχαίο που μια εκπομπή θριάμβευσε καθ΄ όλη σχεδόν τη σεζόν. Το «Αλ Τσαντίρι» του Λάκη Λαζόπουλου, μια κατ΄ επίφαση σάτιρα, όπως εξελίχθηκε, του μιντιακού πολτού, ξεκίνησε εκτονώνοντας τη συσσωρευμένη πίεση του φιλοθεάμονος πλήθους από την πνιγηρή εξουσία της τηλεόρασης για να καταλήξει ισχυρό μέρος της.
Μια παράδοξη τηλεόραση που αναπαρήγε τον εαυτό της, σχολιασμένο όμως με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του λόγου του Λάκη Λαζόπουλου.
Είναι αλήθεια πως το 65% τηλεθέασης του «Αλ Τσαντίρι» αποτελεί μεγάλο σουξέ, ωστόσο μεταφράστηκε από τον δημιουργό του σε πλήρη αποδοχή των πολιτικών του απόψεων, εξ ου και δεν απέφυγε να επιδοθεί πλειστάκις σε άμεση ιδεολογική καθοδήγηση του κοινού του σε κρίσιμες εθνικές στιγμές.
Αλλά το ελάττωμα του εγχώριου τηλεοπτικού τοπίου, η ανάγκη για φτηνή, εύκολη τηλεόραση που στηρίζεται σε αναλώσιμες διασημότητες, μετατρέπει το «Αλ Τσαντίρι» σε πηγή των πολυπληθών εκπομπών κουτσομπολιού. Αναπαράγουν τη σάτιρα του Λαζόπουλου για πρόσωπα και ήθη σαν προσωπικές κόντρες και σκηνοθετούν ατέλειωτους τηλεκαβγάδες- υλικό για τη σκηνοθεσία ψευδοαντιθέσεων.
Αποτέλεσμα, μία κανιβαλική, αυτιστική τηλεόραση, που αναπαρήγε διαρκώς τον εαυτό της μέχρι πλήρους αποχαυνώσεως. Νούμερα της περιθωριακής χαβαλετζίδικης ψυχαγωγίας αναδείχθηκαν σε κεντρικούς πρωταγωνιστές τηλεθεαμάτων κάνοντας ανέλπιστη καριέρα.
«Κάτω τα χέρια από τον γαμπρό μου»
<?xml version=”1.0″ encoding=”utf-8″?>Το ριάλιτι της οικογενειοκρατίας. Ένας ακόμα που δίνει και χάνει τη δική του μάχη είναι ο υπουργός Γιώργος Βουλγαράκης, ο οποίος βρίσκεται πρωταγωνιστής παράλληλης τηλεοπερέτας με «guest-stars» την οικογένεια της συζύγου του και τη σύζυγό του αυτοπροσώπως. Ο ίδιος με σκανδαλώδη προσωπική περιουσία και εταιρείες off shore, η σύζυγός του κ. Πελέκη, συμβολαιογράφος εμπλεκόμενη στην υπόθεση του Βατοπεδίου, το ίδιο ο πεθερός και ο δικηγόρος κουνιάδος του.
Όλη αυτή η οικογενειακοπολιτική saga εξελίσσεται σε καθημερινές συναρπαστικές συνέχειες, με αλήστου μνήμης επεισόδιο την παρέμβαση του πεθερού Πελέκη στο δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 προκειμένου να απευθύνει από τηλεοράσεως απειλή: «Κάτω τα χέρια από τον γαμπρό
<?xml version=”1.0″ encoding=”utf-8″?>μου». Πάντως ο κ. Βουλγαράκης αποπέμφθηκε. Όπως και αν το δει κανείς, ήταν όλες μοναδικές στιγμές, σε μια μοναδική στον κόσμο τηλεόραση που έχει καταφέρει να καθοδηγεί την πολιτική μετατρέποντάς την σε σαπουνοπερικό live σόου.
Εν τω μεταξύ το φαινόμενο του ενδοκυβερνητικού «αντάρτικου» παίρνει διαστάσεις, με τον Πέτρο Τατούλη βασικό πρωταγωνιστή και υποψήφιο για αποπομπή. <?xml version=”1.0″ encoding=”utf-8″?>Προηγείται όμως ξαφνιάζοντας τους πάντες ο βουλευτής Δαϊλάκης, σχεδόν άγνωστος μέχρι τη στιγμή που εν μέσω του πυρπολημένου κυβερνητικού τοπίου κάνει σκληρές δηλώσεις για την κυβέρνηση. Αποπέμπεται πάραυτα. Πλην όμως, κάνει υπέρ του παρέμβαση με επιστολή προς τον Πρωθυπουργό η αυθεντική διασημότης των ριάλιτι Στέλλα Μπεζαντάκου προκαλώντας ηχηρά γέλια μεν, επιβεβαιώνοντας δε περίτρανα ότι δεν είναι χώρα αυτή, είναι bigbrotherικό σπίτι και όλοι είμαστε όχι πολίτες, αλλά παίκτες σε ριάλιτι.
Γιουροβιζιονική αποχαύνωση
<?xml version=”1.0″ encoding=”utf-8″?>Κορυφαία στιγμή του τηλεοπτικού πολιτισμού, η ετήσια συμμετοχή στη Γιουροβίζιον. Είναι αλήθεια πως ανακαλύψαμε την ανακουφιστική γιουροβιζιονική ελαφρότητα, με την εθνοεκτονωτική της δράση, εδώ και μερικά χρόνια, αλλά ήταν η πρώτη φορά που το «πακέτο» το οποίο επιλέχτηκε για την εθνική εκπροσώπηση περιείχε την ιδανική «μυστική συνταγή» για να προκαλέσει ανέλπιστους συνειρμούς στο φιλοθέαμον έθνος. Η Καλομοίρα, παιδί της ομογένειας, αλλά και παιδί της τηλεόρασης, του νεοελληνικού Ελντοράντο δηλαδή, με ροζφούξια της παντοτινής αθωότητας του ελληνικού έθνους, τραγουδά και χορεύει με πάθος δίνοντας ελπίδες νίκης. Ως εκ τούτου, η γιουροβιζιονική συμμετοχή μας ξεπερνά τα όρια του πανηγυριού, της λαϊκής, μαζικής διασκέδασης για να μετατραπεί, ερήμην της Καλομοίρας φυσικά, σε ανακουφιστικό μηχανισμό μιας πολιτικής τής αμηχανίας και της αδυναμίας. Πάντως, καταλάβαμε την τρίτη θέση.
Το καλύτερο φινάλε για μια τέτοια χρονιά αποθέωσης της τηλεόρασης θεωρούμε το πανό που ξεδίπλωσε στο στούντιο του δελτίου ειδήσεων της ΝΕΤ ομάδα νεολαίων- η οποία έκανε ολιγόλεπτη κατάληψη- που έγραφε: «Σηκωθείτε από τον καναπέ και κατεβείτε όλοι στους δρόμους». Εκείνη τη στιγμή οι οθόνες έδειχναν τον Πρωθυπουργό να μιλά στη Βουλή.
Google news
