Ο Γιάννης ζητιάνευε στα φανάρια από πέντε ετών. Κάποιες φορές πουλούσε και χαρτομάντιλα χειμώνα- καλοκαίρι. Περαστικοί κατήγγειλαν τη βαναυσότητα στην αστυνομία κι έπειτα από εισαγγελική εντολή το μικρό αγόρι βρέθηκε στον ξενώνα παραμελημένων παιδιών της οργάνωσης Άρσις στη Θεσσαλονίκη.


Το παιδί πήγε για πρώτη φορά στο σχολείο και είχε καθημερινά ένα ζεστό πιάτο φαγητό και κρεβάτι να κοιμηθεί. Το σημαντικότερο: δεν κλείστηκε σε κάποιο παγερό ίδρυμα, αλλά βρήκε ζεστασιά και αγάπη κοντά σε άλλα παιδιά της ηλικίας του, που λίγο πολύ έχουν παρόμοιες ιστορίες: παιδιά- θύματα trafficking, ενδοοικογενειακής βίας ή προσφυγόπουλα που έφτασαν στην Ελλάδα χωρίς γονείς ή άλλο συγγενή.

«Ο ξενώνας προσωρινής φιλοξενίας παιδιών που βρίσκονται σε κίνδυνο δεν είναι ίδρυμα. Είναι στην ουσία ένα σπίτι, μία εστία γι΄ αυτά τα παιδιά και κυρίως μία βάση για την προσπάθεια να ενταχθούν ομαλά στην κοινωνία» εξηγεί στα «ΝΕΑ» η κοινωνικής λειτουργός της Άρσις Μαρία Γαϊδαρτζή.

Στεγασμένος σε δύο κτίρια της παλιάς Παιδούπολης Ωραιοκάστρου, ο ξενώνας της οργάνωσης υποδέχθηκε τα πρώτα παιδιά τον Σεπτέμβριο του 2007. Οι χώροι στους οποίους στεγάζεται παραχωρήθηκαν από το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης και γρήγορα αποτέλεσαν τον πυρήνα για ανήλικους που βίωσαν στην πιο τρυφερή τους ηλικία τη βία και την απόρριψη.

«Στον ξενώνα τα παραμελημένα παιδιά φιλοξενούνται προσωρινά, για χρονικό διάστημα δηλαδή έως ενός έτους. Στη συνέχεια είτε επιστρέφουν στο αρχικό τους περιβάλλον, εφόσον βέβαια διαπιστωθεί ότι η κατάσταση εκεί έχει βελτιωθεί, είτε φιλοξενούνται σε κάποια άλλη αντίστοιχη κοινωνική υπηρεσία» εξηγεί ο ψυχολόγος της Άρσις Γιάννης Δασκαλάκης.

Γνώρισαν τη βία

Τα παιδιά φοβούνται να μιλήσουν σε ξένους. Οι άνθρωποι του ξενώνα, περίπου δέκα άτομα προσωπικό που βρίσκονται καθημερινά δίπλα στα παιδιά, μαγειρεύοντας, καθαρίζοντας ή βοηθώντας τα στο διάβασμα, έχουν βρεθεί πολλές φορές αντιμέτωποι με τις πιο σκληρές ανθρώπινες ιστορίες. Μιλούν για παιδιά που αναγκάστηκαν να ζητιανεύουν από πολύ μικρή ηλικία στα φανάρια και τους δρόμους για ένα κομμάτι ψωμί και υπό τον φόβο απειλών. Για μικρά αγόρια ή κορί τσια που περιφέρονταν μέρα νύχτα στις πλατείες, πουλώντας χαρτομάντιλα και άλλα μικροπράγματα. Αλλά και για πιο σκληρές ιστορίες, όπως για τα παιδιά που έπεσαν θύματα ενδοοικογενειακής βίας. «Παιδιά με τέτοια βιώματα φοβούνται να ανοιχτούν, να μας μιλήσουν γι΄ αυτά που έζησαν. Είναι τρομαγμένα και κλεισμένα στον εαυτό τους. Βέβαια, όταν αισθανθούν πως πια δεν απειλούνται, ανοίγονται σιγά σιγά. Δένονται μεταξύ τους αλλά και μαζί μας. Υπήρχαν περιπτώσεις που παιδιά δεν ήθελαν να φύγουν από τον ξενώνα», επισημαίνει η κ. Γαϊδαρτζή.

Κυνηγημένα

Ξεχωριστές ιστορίες αντίστοιχης σκληρότητας έχουν να αφηγηθούν και τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα που φθάνουν στη χώρα μας, κυνηγημένα από τις εμπόλεμες πατρίδες τους. Πρόσφατα, έφθασαν στον ξενώνα δύο αδέρφια, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι ηλικίας 13 και 16 ετών αντίστοιχα, από το Αφγανιστάν. Τα παιδιά διέσχισαν με καραβάνια προσφύγων ολόκληρη την Τουρκία και αλλάζοντας φορτηγά και παράνομα περάσματα έφθασαν στην τουρκική πλευρά του Έβρου. Τα αδερφάκια κατάφεραν να περάσουν το ποτάμι. Γρήγορα συνελήφθησαν από συνοριοφύλακες και κρατήθηκαν για 70 ημέρες στο κέντρο υποδοχής προσφύγων στην Ορεστιάδα. «Οι αστυνομικοί μάς φέρθηκαν καλά, μάλιστα ενδιαφέρθηκαν ειδικά για μας, με αποτέλεσμα να βρεθούμε στη Θεσσαλονίκη», είπαν τα δύο αδέρφια στους ανθρώπους της Άρσις. Ήδη τα δύο ανήλικα έχουν υποβάλει αίτηση χορήγησης πολιτικού ασύλου- με μάλλον απορριπτική απόφαση.

Κυκλώματα τα αναγκάζουν να κλέβουν


ΠΑΙΔΙΑ ηλικίας έως 15 ετών από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία φθάνουν ασυνόδευτα στη Θεσσαλονίκη και είναι τα πρώτα θύματα οικονομικής εκμετάλλευσης από διάφορα κυκλώματα.

Οι ανήλικοι εξαναγκάζονται να κλέβουν και να επαιτούν στον δρόμο, φαινόμενο που φαίνεται να παρουσιάζει αύξηση, όπως προκύπτει και από τα στοιχεία της Άρσις, κοινωνικής οργάνωσης υποστήριξης των νέων. Σύμφωνα με τον ετήσιο απολογισμό των δράσεων της οργάνωσης, τη φετινή χρονιά προσεγγίστηκαν στον δρόμο από ειδικές ομάδες επιστημόνων συνολικά 100 παιδιά.

Από αυτά, τα 44 προέρχονταν από την Αλβανία, 24 από τη Βουλγαρία, 26 από τη Ρουμανία και ακόμη 6 από την Ελλάδα, τα Σκόπια, την Πολωνία και τη Ρωσία.

Εκτός όμως από τα παιδιά που προσεγγίστηκαν από τα μέλη της Άρσις στον δρόμο, συνολικά 211 παιδιά ηλικίας έως 14 ετών επισκέφθηκαν μόνα τους το 2008 το Κέντρο Υποστήριξης Νέων της Άρσις. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται ανήλικοι πρόσφυγες και μετανάστες, καθώς επίσης Ρομά από την Αλβανία και τα μουσουλμανικά χωριά της Θράκης.

Διάβασμα και θέατρο


Στον ενάμιση χρόνο λειτουργίας του, ο ξενώνας της Άρσις φιλοξένησε 29 παιδιά. Όλα τους γράφτηκαν στο σχολείο- ορισμένα για πρώτη φοράκαι επιπλέον παρακολουθούν παράλληλες εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Κάθε Σάββατο, για παράδειγμα, συμμετέχουν σε θεατρικό εργαστήρι, μαθαίνουν ξένες γλώσσες και φυσικά ορισμένα την ελληνική.

Μαθαίνουν χορό, χειροτεχνία, ενώ το καλοκαίρι τα περισσότερα επισκέπτονται παιδικές κατασκηνώσεις. Το ευτύχημα, λένε οι άνθρωποι της Άρσις, είναι ότι η τοπική κοινωνία αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή τον ξενώνα.

Σχόλια
Γράψτε το σχόλιό σας
50 /50
2000 /2000
Όροι Χρήσης. Το site προστατεύεται από reCAPTCHA, ισχύουν Πολιτική Απορρήτου & Όροι Χρήσης της Google.