[ Δρόμοι ]

Το πολιτικό…
… σύστημα έχει καταντήσει να μοιάζει τόσο πολύ από χώρα σε χώρα, που κινδυνεύει από τις ίδιες «αρρώστιες». Σε δημοσκοπήσεις που έγιναν το Σαββατοκύριακο στην Ελλάδα, το 58,6% του λαού βρίσκει δικαιολογημένο το κύμα διαμαρτυρίας και πιστεύει πως το προκάλεσε η οικονομική κρίση, η έλλειψη αξιοκρατίας και η διαφθορά. Σε δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Νουβέλ Ομπζερβατέρ» στη Γαλλία, το 72% των Γάλλων θεωρούν βέβαιο ή πιθανό πως θα δουν ένα τέτοιο κύμα διαμαρτυρίας και στη χώρα τους.

Τα ξένα…
… μέσα ενημέρωσης παρατηρούν στο ελληνικό κύμα διαμαρτυρίας κάτι αξιοσημείωτο, που δεν είχε παρατηρηθεί στην εξέγερση των παιδιών των μεταναστών στα γαλλικά προάστια το 2005: τα παιδιά που εκδηλώνουν την οργή τους στους ελληνικούς δρόμους προέρχονται από όλα τα κοινωνικά στρώματα και κυρίως από τη μεσαία τάξη. Η κοινωνική πυραμίδα που είχε δημιουργηθεί ύστερα από περίπου είκοσι χρόνια νεοφιλελευθερισμού έχει πια καταρρεύσει. Και ίσως για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία, η παλιά γενιά δεν μπορεί πια να εγγυηθεί το μέλλον της νέας. Ούτε στην Ελλάδα ούτε στη Γαλλία ή αλλού. «Δείτε τι συνέβη στην Ελλάδα», λέει ο Γάλλος συγγραφέας και εκδότης Ερίκ Χαζάν. «Αυτό ακριβώς φοβούνται. Η έκρηξη συνέβη εκεί, αλλά η αστυνομία θα μπορούσε να σκοτώσει έτσι έναν νέο και εδώ. Δεν θα ήταν παράξενο. Το σύστημα φοβάται μήπως ενωθεί η φοιτητική νεολαία με τον λαό. Άλλωστε το είχε πει ο ίδιος ο Σαρκοζί, όταν ήταν υπουργός Εσωτερικών: “Αν ενωθεί η φοιτητική νεολαία με τη νεολαία των λαϊκών συνοικιών, το τέλος θα είναι τρομακτικό”. Αυτό φοβούνται. Και δεν έχουν άδικο».

Η ελληνική…
… εξέγερση έχει ήδη ξεπεράσει τα σύνορα και έχει φτάσει σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Μοιάζει κάπως με την εξέγερση της πόλης Οαξάκα του Μεξικού, που άρχισε το 2006 σαν ένα κίνημα δασκάλων. Ή με την εξέγερση του αργεντινού λαού, στη μεγάλη οικονομική κρίση του 2001, όταν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους και ανέτρεψαν πέντε διαδοχικές κυβερνήσεις. Είναι φανερό- και επόμενο – πως η παγκοσμιοποίηση της μιζέριας φέρνει και μια παγκοσμιοποίηση της εξέγερσης.

Και αύριο, τι;..
…«Αν κάτι μας τρομάζει, αυτό είναι η επιστροφή στην ομαλότητα», γράφει σε ανακοίνωσή της η επιτροπή κατάληψης του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Αθήνας. «Γιατί στους κατεστραμμένους και λεηλατημένους δρόμους στις φωτισμένες πολιτείες μας δεν βλέπουμε μονάχα τα προφανή αποτελέσματα της οργής μας, αλλά και τη δυνατότητα να αρχίσουμε να ζούμε. Δεν μας απομένει πια παρά να κάνουμε δική μας αυτή τη δυνατότητα και να τη μετατρέψουμε σε ζωντανή εμπειρία. Να πιαστούμε από την καθημερινή ζωή, από τη δημιουργικότητά μας, από τη δύναμή μας να δώσουμε σάρκα και οστά στις επιθυμίες μας, από τη δύναμή μας όχι μονάχα να στοχαστούμε αλλά και να κατασκευάσουμε το πραγματικό. Αυτό είναι ο αληθινός ζωτικός μας χώρος. Όλα τα άλλα είναι θάνατος».