[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Χωρίς αμφισβήτηση

ΤΗΝ ΩΡΑ που η διαβόητη ζαρντινιέρα της Θεσσαλονίκης περιμένει δικαίωση και αγωνιά για την αποκατάσταση της τιμής της, ένας τοίχος των Εξαρχείων ή μια κολόνα της ΔΕΗ (η λεπτομέρεια δεν έχει ιδιαίτερη σημασία)

βλέπουν να τους επιφυλάσσεται ο ίδιος διασυρμός. Να… σύρονται στο εδώλιο ως υπαίτιοι ενός στυγερού εγκλήματος.

Να κινδυνεύουν να κατηγορηθούν γιατί δεν παραμέρησαν τη στιγμή που έπρεπε, γιατί δεν διευκόλυναν την αστυνομική αυθαιρεσία να εκτονωθεί χωρίς τραγικές συνέπειες. Όχι τόσο για τα θύματα όσο για τους αυτουργούς τής εκάστοτε θηριωδίας. Ναι, ο Κύπριος φοιτητής είχε χτυπηθεί ανελέητα πάνω σε μια ζαρντινιέρα.

Και μπορεί ο θανάσιμος τραυματισμός του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου να επετεύχθη από εποστρακισμό της σφαίρας. Και λοιπόν; Σε τι διαφοροποιείται η πρόθεση των οργάνων της τάξης και στα δύο περιστατικά; Τι νομιμοποιούσε τη συγκεκριμένη στιγμή τους πρωταγωνιστές της αυθαιρεσίας να επιδείξουν με τον τρόπο αυτόν την εξουσία τους;

Οι τρεις πυροβολισμοί από το όπλο του ειδικού φρουρού δεν αμφισβητούνται. Όπως δεν αμφισβητείται και ο στόχος. Που ήταν 15χρονα παιδιά, τα οποία ασφαλώς δεν απείλησαν σε καμιά περίπτωση τη ζωή των αστυνομικών. Επομένως;

Αν η σφαίρα βρήκε κατευθείαν το σώμα του Αλέξανδρου ή δι΄ εποστρακισμού, ελάχιστη σημασία έχει και μόνο για λόγους ταλαιπωρίας του δικαστηρίου από την υπεράσπιση των κατηγορουμένων. Η ουσία, αυτή που πρέπει να απασχολεί τη Δικαιοσύνη στη διερεύνηση κάθε υπόθεσης, είναι απλή.

Ένα παιδί έπεσε νεκρό απρόκλητα από όπλο αστυνομικού, ο οποίος, αγνοώντας τις εντολές των ανωτέρων του να απομακρυνθεί από το σημείο, όχι μόνο δεν έφυγε, αλλά επέστρεψε να…

καθαρίσει. Αν η απόφαση ήταν δική του ή αν το σχέδιο που επακολούθησε είχε ανάγκη μιας σοβαρής αφορμής για να υλοποιηθεί, δεν θα το μάθουμε ποτέ. Και δεν χρειάζεται να το διερευνήσει καν η Δικαιοσύνη, της οποίας ο ρόλος αναδεικνύεται τώρα σημαντικότερος όσο ποτέ. Ο τραγικός θάνατος ενός παιδιού είναι γεγονός. Όποιος και αν τον αποφάσισε, ένας τον εκτέλεσε εν ψυχρώ. Και, όπως διαβεβαιώνει ο δικηγόρος του, δεν έχει μετανιώσει ακόμη.

Ποια υπέρτατη ιδέα τού δίνει τόση δύναμη;