«Η τηλεόραση μου έκανε κακό»

Τού έχει στοιχίσει η τηλεόραση, λέει ο Χάρης Ρώμας. Ήταν τροχοπέδη, λέει. Γιατί από τη μια ξόδεψε πολύ χρόνο κι από την άλλη δεν έπρεπε να «χαλάσει» το ίματζ που του ζητούσαν οι παραγωγοί.

Διευθυντής Δεληγιάννειου Παρθεναγωγείου, δήμαρχος, βυζαντινολόγος κ.ά., ο τηλεοπτικός Χάρης Ρώμας, ηθοποιός και σεναριογράφος των σίριαλ όπου πρωταγωνιστούσε, είχε επί σειρά ετών μόνιμη θέση στο σαλόνι μας (πόσω μάλλον αν υπήρχαν και παιδιά στην οικογένεια) παίζοντας επί της ουσίας έναν ρόλο. Εκείνου τού αστικής καταγωγής γεροντοπαλίκαρου που ταλαιπωρεί τον εαυτό του (και τους γύρω του) με τις συντηρητικές του συνήθειες. Όμως ο «αληθινός» Χάρης Ρώμας είναι αλλιώς, διευκρινίζει. Και ήρθε η στιγμή να το δείξει. “Είναι χρόνια που τρώγομαι. Ήταν θέμα ανάγκης”.

Οι “Ράγες πίσω μου” είναι το πρώτο του θεατρικό έργο. Κεντρικός ήρωας είναι ο Θαλής. “Ένας άνθρωπος μέτριος. Κανείς δεν του δίνει σημασία”. Φτάνοντας στον σιδηροδρομικό σταθμό μια μικρής πόλης για να συναντήσει τη γυναίκα του που πρόκειται να φύγει με τον εραστή της και να την παρακαλέσει να μείνει, φέρνει στον νου του διάφορες φάσεις και πρόσωπα από τη ζωή του-όπως ο πατέρας του, ο δημοφιλής (στην τάξη) συμμαθητής του, η δασκάλα του, το κορίτσι που του έδωσε την πρώτη χυλόπιτα. Καταλύτης για τον ήρωα είναι τα τραγούδια του Διονύση Σαββόπουλου.

Στιχουργός και ο ίδιος (έχει γράψει 35 τραγούδια που έχουμε ακούσει από τη Γλυκερία μέχρι τον Γρηγόρη Πετράκο) λέει ότι “ο άνθρωπος που έχει γράψει έναν στίχο όπως “σ΄ αυτό τον τόπο όσοι αγαπούμε τρώμε βρώμικο ψωμί” είναι μέγιστος ποιητής. Άλλωστε το έργο του Σαββόπουλου υπήρξε πηγή έμπνευσής του. “Όταν του το είπα, παραξενεύτηκε. Κι όμως, ο Σαββόπουλος με συνοδεύει μια ζωή…”.

Τελειόφοιτος της Ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με μια διαδρομή 25 χρόνων στον χώρο, πιστεύει ότι είναι και θέμα τύχης η πορεία που τραβάει ο καθένας στη ζωή του. “Αν με είχαν ζητήσει στο Κουν, μπορεί τώρα να ήμουν αλλού” λέει. “Αν και από το θέατρο ξεκίνησα… Φοιτητής της δραματικής σχολής έπαιξα στην “Πορνογραφία” του Μάνου Χατζιδάκι. Το έργο δεν πήγε, ήταν πολύ μπροστά για την εποχή του, αλλά για μένα ήταν μια μοναδική εμπειρία”. Και μετά; “Μετά πέρασα από οντισιόν που έκανε το Εθνικό και πήγα στην Επίδαυρο. Ως κορυφαίος του Χορού. Και δεν είχα τελειώσει ακόμα τη δραματική”.

ΙΝFΟ

«Οι ράγες πίσω μου» του Χάρη Ρώμα, στο «Τρένο στο Ρουφ» (Κωνσταντινουπόλεως, τηλ.
210-5298.922).
Κάθε Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη.

«Ήθελα να αποδείξω ότι άξιζα…»

Όταν ο Χάρης Ρώμας τελείωσε τη δραματική, έλαβε τέλος και η οικονομική βοήθεια από την οικογένειά του. “Για να επιβιώσω, έπρεπε να δουλέψω” λέει. “Και δεν ήταν μόνο οικονομικό το θέμα. Ήθελα να τους αποδείξω ότι άξιζα σαν ηθοποιός”. Παιδί με ανησυχίες και ταλέντα, είχε και μια ευκολία στο γράψιμο. “Τότε ήταν της μόδας η Ελεύθερη Σκηνή και οι επιχειρηματίες ζητούσαν νέα πρόσωπα που μπορούσαν να γράψουν και να παίξουν επιθεώρηση. Τότε με ζήτησαν στην τηλεόραση, στην κρατική στην αρχή και στον Αnt1 αργότερα”. Η ευκολία μας γίνεται, καμιά φορά, εχθρός μας…
Όλα έχουν το τίμημά τους. Πέρασα καλά στην τηλεόραση, άλλωστε δεν τη σταματάω, απλά άλλαξα εργασιακό περιβάλλον (σ.σ. στο Μega). Μου στέρησε το 100% των ικανοτήτων μου, αλλά μου έδωσε αυτοδυναμία. Όχι πλήρη, βέβαια- γιατί αν ήμουν 100% οικονομικά αυτοδύναμος, δεν θα ξανάκανα τηλεόραση-, αλλά μου δίνει τη δυνατότητα να κάνω θέατρο. Αισθάνομαι πλέον μεγάλος για να μου είναι αρκετή η ματαιοδοξία που καλύπτει η τηλεόραση.