Οι απέναντι της μάχης για το πτυχίο

Ο Βαλάντης Κούτσικος και ο Παύλος Βρανάς- Στέας δεν γνωρίζονται και όμως ο ένας βρίσκεται απέναντι στον άλλον όχι για λόγους προσωπικούς αλλά ιδεολογικούς.

Και οι δύο σπουδάζουν μηχανικοί, ο πρώτος στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Μετσόβιου Πολυτεχνείου και ο δεύτερος στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου της Ουαλίας, με σπουδές εν μέρει στο συνεργαζόμενο Ελληνοβρετανικό Κολέγιο και εν μέρει στην Αγγλία. Έτσι ο πρώτος, όπως οι περισσότεροι φοιτητές, ακόμη και της συντηρητικής ΔΑΠ την οποία υποστηρίζει, τάσσεται εναντίον της προοπτικής του δεύτερου για την αναγνώριση των σπουδών του, ενώ ο δεύτερος απαιτεί την αναγνώριση του πτυχίου που θα λάβει βάσει των απανωτών, θετικών για τα κολέγια, αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Θα συναντηθούν ποτέ; «ΤΑ ΝΕΑ», μιλώντας μαζί τους, επιχειρούν ένα μίνι «κρας τεστ» των σπουδών που παρέχουν τα πανεπιστήμια και τα κολέγια στην ειδικότητα των μηχανικών, η οποία ξεσηκώνει και τις περισσότερες αντιδράσεις ως προς την αναγνώριση.


«Οι σπουδές στο Πολυτεχνείο δεν συγκρίνονται με τα κολέγια»

O Βαλάντης σπουδάζει σήμερα στο 5ο έτος της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ. Κατάγεται από το Αγρίνιο και ξοδεύει, όπως λέει, συνολικά 850 ευρώ τον μήνα για ενοίκιο κι έξοδα, δηλαδή πάνω απο 10.000 ευρώ τον χρόνο. Για να εισαχθεί έδωσε φυσικά Πανελλήνιες Εξετάσεις στις οποίες έγραψε εξαιρετικά, εφόσον η Σχολή είναι από τις πλέον υψηλόβαθμες. Για να πάρει το πτυχίο, κατόπιν πέντε ετών σπουδών με τουλάχιστον 13 εβδομάδες μαθημάτων ανά εξάμηνο, θα πρέπει να εξεταστεί με επιτυχία σε 64 μαθήματα και να κάνει διπλωματική εργασία.

Μεταπτυχιακό πιθανότατα δεν θα κάνει, καθώς δεν συνηθίζεται στη Σχολή αυτή λόγω των πενταετών σπουδών. Είναι εξάλλου αίτημα του Πολυτεχνείου το πτυχίο να θεωρείται επιπέδου μάστερ. Οι παρουσίες στη Σχολή δεν είναι υποχρεωτικές, υπάρχουν όμως υποχρεωτικές παρουσίες στα εργαστηριακά μαθήματα και υποχρεωτικές εργασίες που πρέπει να ολοκληρώσει προκειμένου να συμμετάσχει στις εξετάσεις. Βρίσκει την ποιότητα και το επίπεδο των καθηγητών πολύ υψηλά.

Οι βιβλιοθήκες. Δεν υπάρχουν στο ΕΜΠ καθηγητές- φαντάσματα, ενώ αν κάποιος φοιτητής χρειαστεί να τους προσεγγίσει για απορίες, μπορεί να το κάνει εύκολα. Οι βιβλιοθήκες του Πολυτεχνείου είναι πολύ καλές, με χιλιάδες συγγράμματα. Το πρόβλημα όμως είναι ότι υπάρχει μια γενική βιβλιοθήκη ανοικτή 12 ώρες την ημέρα και όχι βιβλιοθήκη ανά σχολή, που να διαθέτει αναγνωστήριο. Τα συγγράμματα ο Βαλάντης τα βρίσκει ικανοποιητικά και τα λαμβάνει δωρεάν, όπως και τα υλικά σχεδίων.

Τα εργαστήρια του Πολυτεχνείου είναι από τα καλύτερα στη χώρα, αν και δημιουργείται πρόβλημα από το…

στρίμωγμα, λόγω των εκατοντάδων μετεγγραφών που κάθε χρόνο δέχεται. Η απορροφητικότητα των αποφοίτων της Σχολής του στην αγορά είναι από τις υψηλότερες στη χώρα, ενώ σύγχρονες είναι και οι εστίες του ιδρύματος, παρ΄ ότι δεν επαρκούν παρά για λίγους φοιτητές. Τα ζητήματα που ο Βαλάντης θεωρεί ότι επηρεάζουν αρνητικά τις σπουδές του είναι οι καταλήψεις και απεργίες, εξαιτίας των οποίων, όπως λέει, έχασε σχεδόν έναν χρόνο σπουδών.

Η αξιολόγηση. Επίσης θεωρεί λάθος ότι στο Πολυτεχνείο, που έχει καταταγεί ανάμεσα στα 500 καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου, ακόμα δεν έχει αρχίσει εξωτερική αξιολόγηση επειδή για κάποιους φοιτητές αποτελεί αιτία κινητοποιήσεων. Τέλος, ο Βαλάντης θεωρεί ότι κανείς σπουδαστής κολεγίου δεν μπορεί να αποκτήσει το επίπεδο των σπουδών του Πολυτεχνείου και δεν συμφωνεί με την αναγνώρισή τους, παρ΄ ότι δεν φοβάται τον ανταγωνισμό.


«Οι σπουδές μου θα είναι ιδίου επιπέδου με του Πανεπιστημίου της Ουαλίας»

O Παύλος εισήχθη με τις Πανελλήνιες μηχανολόγος στο ΤΕΙ Πειραιά, αλλά εγκατέλειψε τις δημόσιες σπουδές απογοητευμένος, όπως λέει, από τη διάλυση λόγω καταλήψεων και την κομματικοποίηση και σήμερα είναι πρωτοετής στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Ουαλίας.

Θα κάνει δύο χρόνια σπουδών στην Ελλάδα και άλλα δύο στην Αγγλία.

Στη συνέχεια, όπως λέει, θα εργαστεί για έναν χρόνο στην Αγγλία και θα συνεχίσει με τις- απαραίτητες για την περίπτωσή του- μεταπτυχιακές σπουδές ενός ή δύο ετών.

Έτσι θα έχει κάνει συνολικά 5 ή 6 έτη σπουδών και θα έχει εργαστεί έναν χρόνο προτού εγγραφεί στο βρετανικό RΙΒΑ, που είναι το αντίστοιχο του ΤΕΕ για τους αρχιτέκτονες. Τότε, πια, θα επιστρέψει στην Ελλάδα και θα ζητήσει την εγγραφή του στο ΤΕΕ χρησιμοποιώντας το μεταπτυχιακό του ως πρόσθετο τίτλο για την αναγνώριση του πτυχίου του, ώστε να μπορέσει να δουλέψει. Αν του το αρνηθούν, παρ΄ ότι θεωρεί πως δεν θα υπάρχει τότε τέτοιο ενδεχόμενο παρά τις πρόσφατες «πολεμικές» δηλώσεις του προέδρου του ΤΕΕ, είναι διατεθειμένος να κινηθεί και νομικά.

Τα δίδακτρα. Για να λάβει το πτυχίο του θα πρέπει να περνάει πέντε μαθήματα το εξάμηνο. Οι σπουδές του στοιχίζουν 7.000 ευρώ τον χρόνοδίδακτρα συν τα προσωπικά του έξοδα-, δεν πληρώνει ενοίκιο εφόσον ζει στο σπίτι του στην Αθήνα και σπουδάζει αυτό που πραγματικά θέλει. Στη Βρετανία το κονδύλι θα είναι ανάλογο λόγω μειωμένων διδάκτρων.

Στο κολέγιο, όπως υποστηρίζει, τα εργαστήρια επαρκούν μια χαρά για τα πρώτα έτη, η οργάνωση των σπουδών είναι εξαιρετική, οι καθηγητές πολύ ικανοί και φιλικοί, οι βιβλιοθήκες περιλαμβάνουν και σύνδεση με τη βιβλιοθήκη του «μητρικού» πανεπιστημίου μέσω του Ίντερνετ, ενώ τα συγγράμματα είναι σύγχρονα, αν και πληρώνει για να τα αποκτήσει. Εστίες στο κολέγιο δεν υπάρχουν, υπάρχουν όμως αθλητικές και καλλιτεχνικές δραστηριότητες που σπανίζουν στα δημόσια πανεπιστήμια. Οι παρουσίες στα μαθήματα είναι υποχρεωτικές κι αν κάποιος χάσει το 20% των ωρών, δεν περνάει το έτος.

Για απεργίες και καταλήψεις σε κολέγιο ή αγγλικό πανεπιστήμιο, ούτε λόγος. Ο Παύλος θεωρεί ότι οι σπουδές του θα είναι ιδίου επιπέδου με του Πανεπιστημίου της Ουαλίας, τις κρίνει καλύτερες από τις αντίστοιχες στα ελληνικά ΑΕΙ και πιστεύει ότι το κράτος οφείλει να άρει τα εμπόδια που έως τώρα έθετε στα κολέγια.