[ Πρόσωπα ] Ο ρέκορντμαν του Οδηγού Μισλέν

Οι Αγγλοσάξονες τον έχουν επονομάσει «μάγειρα του αιώνα».
Ο Ζοέλ Ρομπυσόν, 63 χρόνων, είναι κάτοχος του απόλυτου ρεκόρ των αστεριών Μισλέν: 24 σ΄ όλο τον κόσμο.

Το ρεκόρ αυτό κατέστη δυνατό με την πρόσφατη έκδοση Οδηγών Μισλέν για την Ασία και τις ΗΠΑ. Έτσι ο Ρομπυσόν έχει τώρα 7 αστέρια για τα εστιατόριά του στην Ιαπωνία (όλα στο Τόκιο), 6 στη Γαλλία και το Μονακό, 5 στις ΗΠΑ (Νέα Υόρκη και Λας Βέγκας), 5 στο Χονγκ Κονγκ/ Μακάο και ένα στη Βρετανία. Έχει τρία εστιατόρια (στο Λας Βέγκας, το Τόκιο και το Μακάο) με τρία αστέρια Μισλέν, την ανώτατη διάκριση του περιφημότερου οδηγού γαστρονομίας του κόσμου, έξι με δύο αστέρια και 3 με ένα αστέρι. Ο πλησιέστερος «ανταγωνιστής» του, ο 52χρονος Γάλλος σεφ Αλαίν Ντυκάς, συγκεντρώνει συνολικά 16 αστέρια Μισλέν.

«Λαχταράω μια κουζίνα της αλήθειας» έλεγε πριν από λίγες μέρες ο Ρομπυσόν στη «Φιγκαρό», όπου ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να προτείνει προσεχώς «ένα νέο στυλ εστιατορίων, πιο λαϊκών». Πιστεύει πως αυτό που πρέπει να κάνει ένας σεφ είναι «να ελέγχει τη συμμαχία των γεύσεων των καλύτερων προϊόντων: αυτό είναι το πιο ωραίο στη μαγειρική». Γεννήθηκε στο Πουατιέ, από πατέρα οικοδόμο και μητέρα νοικοκυρά. Η μαγειρική άρχισε να του αρέσει στο Κατηχητικό, όπου βοηθούσε τις μοναχές να ετοιμάζουν τα γεύματα. Το 1960, στα 15 του, έγινε μαθητευόμενος σεφ και τo 1976 τιμήθηκε με το Παράσημο του Καλύτερου Εργάτη της Γαλλίας για τις εξαιρετικές επιδόσεις του στην τέχνη της μαγειρικής. Το 1981 άνοιξε το εστιατόριο «Jamin» στο Παρίσι. Το 1982 πήρε το πρώτο αστέρι Μισλέν και τα τρία αστέρια ήρθαν μόλις δύο χρόνια αργότερα. Ακολούθησε το «Restaurant Joli Robuchon» στη λεωφόρο Πουενκαρέ του Παρισιού, όπου ο σεφ πρότεινε τον διάσημο πουρέ του και άλλα πιάτα που έγιναν διάσημα, όπως το ζελέ χαβιαριού με λάχανο ή το γκρατέν μακαρονιών με τρούφες, σέλερι και φουά γκρα. Όμως δύο χρόνια αργότερα, το 1996, ο Ρομπυσόν κατέπληξε τους πάντες κλείνοντας το εστιατόριο αυτό που είχε χαρακτηριστεί από τον αγγλοσαξονικό Τύπο «το καλύτερο του κόσμου». Πατέρας δύο παιδιών, είχε εξηγήσει τότε ότι δεν θέλει να πεθάνει από καρδιακή προσβολή εξαιτίας του στρες…

Ωστόσο δεν παρέμεινε αδρανής. Άνοιξε εστιατόρια στην Ιαπωνία («Εκεί προσβλήθηκα από τον ιό της αισθητικής» λέει στη «Φιγκαρό». «Όσο προχωρώ τόσο απογυμνώνομαι») και το 2003 επέστρεψε στις γαλλικές κουζίνες, όμως όχι στην υψηλή γαστρονομία. Στο «Αtelier de Joli Robuchon» οι πελάτες κάθονται γύρω από έναν μεγάλο πάγκο, βλέπουν τις πρώτες ύλες και την κουζίνα και απολαμβάνουν μια μαγειρική «απλή, αλλά με εξαιρετικά προϊόντα». «Η εποχή έχει αλλάξει» εξηγεί ο σεφ. «Ο καταναλωτής αναζητεί μια λιγότερο εξεζητημένη κουζίνα, ένα μέρος με ατμόσφαιρα όπου μπορεί κανείς να φάει καλά».