ΜΕ ΜΙΑ ΒΙΑ ΑΠΡΟΣΩΠΗ

Δώδεκα χρόνια κράτησε η μελέτη και η έρευνα του Κώστα Κουτσομύτη και της ομάδας του για την τηλεοπτική μεταγραφή του βιβλίου, που είχε τη σύμφωνη γνώμη της Διδώς Σωτηρίου, μαζί και την εύλογη ανησυχία της: «Πώς θα αποδοθούν τα Ματωμένα Χώματα; Πώς θα αποδοθούν οι πραγματικότητες για τις φρικτές εκείνες στιγμές του Ελληνισμού;» Με μια προσεγμένη και πολύπτυχη υπερπαραγωγή: 75 ηθοποιοί, 1.200 κομπάρσοι, 1.000 κοστούμια, 200 όπλα. Σεβασμός αλλά όχι εγκλωβισμός στο κείμενο, μεταφορά ενός μέρους της αφήγησης στην προσεγμένη εικόνα, στο φροντισμένο εικαστικά πλάνο, ερμηνείες δουλεμένες, ξεχωριστές- Άννα Συνοδινού, Φιλαρέτη Κομνηνού, Γιώργος Καραμίχος-, συντονισμός με την πολιτική σκέψη αλλά όχι αναγκαστικά σύμπλευση με τα ιδεολογικά μηνύματα του κειμένου. Η καταστροφή της Σμύρνης, το πέρας της Ιστορίας του Μικρασιατικού Ελληνισμού προτάσσεται, εικονογραφημένη δίχως ματωμένες ακρότητες, σχεδόν με μια βία απρόσωπη. Η ανάγκη να διαφυλαχθεί η μνήμη συμπυκνώνεται στη διάσωση του φωτογραφικού αρχείου. Το επαπειλούμενο κακό, στο πρόσωπο του μη ευπρόσδεκτου Γερμανού επισκέπτη. Αφηγηματικοί συμφυρμοί ανάγουν τους δύο φίλους (Μανώλη- Σεφκιέτ) σε κεντρικούς ήρωες και στην πορεία συνδέουν θέματα που στο μυθιστόρημα αναπτύσσονται αυτόνομα. Ο έρωτας είναι παρών απ΄ την αρχή. Η έμφαση στο παραδείσιο περιβάλλον γίνεται ο αντιθετικός άξονας του ματωμένου πολέμου. Μια σταγόνα αρκεί για να ξεσπάσει το κακό!! Γιατί πάντα το ξεχνάμε;