[ Δρόμοι ]

Στις 26 Μαρτίου 1977…
… ο μουσικοκριτικός του περιοδικού «Σένα μουζικάλε» Νόρμαν Λεμπρέχτ χάζευε στην τηλεόραση, στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου του Χονγκ Κονγκ, όταν έπεσε πάνω σε ένα κανάλι του Πεκίνου. Κατάπληκτος είδε στην οθόνη μια συμφωνική ορχήστρα. Ένας μαέστρος καθοδηγούσε τους μουσικούς του στην «Πέμπτη» του Μπετόβεν. Ο Λεμπρέχτ έριξε μια ματιά στο ημερολόγιο. Ήταν τα 150 χρόνια από τον θάνατο του συνθέτη. Κι ήταν αυτή η συναυλία ο πιο χαρακτηριστικός συμβολισμός της μεγάλη στροφής ενός καθεστώτος που είχε απαγορεύσει την κλασική δυτική μουσική και τον Μπετόβεν.

Τη νέα Κίνα…
… πολλοί την είχαν ξεγράψει, όταν έπεσε ο ζόφος στις διεθνείς αγορές. Τα «κόκκινα» χρηματιστήρια έχουν χάσει 70%, επιχειρήσεις κλείνουν, το χάσμα ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς βαθαίνει. Παρ΄ όλα αυτά, η ειρωνεία είναι πως ο τρόπος με τον οποίο η κινεζική κομμουνιστική κυβέρνηση αντιμετωπίζει την κρίση δείχνει πως κατανοεί τις καπιταλιστικές αγορές και την ψυχολογία τους καλύτερα απ΄ ό,τι οι δυτικές καπιταλιστικές κυβερνήσεις. Ας πάρουμε για παράδειγμα την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, που δανείζει αφειδώς προβληματικές τράπεζες. Ο ισολογισμός της ξεπέρασε τα 2 τρισ. ευρώ. Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, το 1999 η ΕΚΤ είχε ξεκινήσει την καριέρα της με 697 δισ. ευρώ. Δηλαδή, μέσα σε 9 χρόνια έχει ρίξει στην ευρωζώνη τριπλάσια ποσότητα χρήματος από εκείνη με την οποία είχε ξεκινήσει. Όμως, μέσα σε αυτά τα 9 χρόνια, η αύξηση του παραχθέντος προϊόντος στις χώρες της ευρωζώνης δεν ξεπέρασε το 20% συνολικά. Αντίθετα, η κομμουνιστική κινεζική κυβέρνηση δεν τυπώνει πληθωρικό χρήμα για να βουλώνει μαύρες τρύπες. Ακολουθεί την παλιά καπιταλιστική αρχή «ποτέ μη χαλάς καλό χρήμα στο κακό χρήμα».

Η κινεζική…
… κυβέρνηση δεν εξαγοράζει «κακό χρέος». Το σχέδιό της για την αντιμετώπιση της κρίσης έχει στόχο να ενθαρρύνει την αγοραστική δύναμη και την ανάπτυξη. Με δημόσια έργα για το περιβάλλον, ανέγερση φθηνών λαϊκών κατοικιών, νοσοκομείων και κλινικών σε παραμελημένες επαρχίες και νέων αυτοκινητόδρομων που θα εξασφαλίσουν 40 εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας την προσεχή διετία, λέει στον κινεζικό λαό: βρισκόμαστε εδώ για σένα και θα σε βοηθήσουμε άμεσα. Άραγε ο πρόεδρος Χου θα εφαρμόσει αυτό που ο ίδιος κάποτε αποκάλεσε «δημοκρατικό καπιταλισμό»; Όσο κι ο πρόεδρος Ομπάμα θα εφαρμόσει ποτέ «έναν σοσιαλισμό αμερικανικού τύπου».

Ο Κινέζος…
… πρόεδρος είναι λάτρης της κλασικής μουσικής, όπως και χιλιάδες άλλοι νεόπλουτοι συμπατριώτες του. Όλοι αυτοί συρρέουν σήμερα πια μαζικά στις αίθουσες συναυλιών για να ακούσουν δυτικότροπη μουσική. Όμως οι νότες του Μπετόβεν δεν φτάνουν για να σκεπάσουν τον υπόκωφο ήχο από τις διαδηλώσεις εκατομμυρίων ανέργων- 74.000 τέτοια «μαζικά επεισόδια» κατέγραψε το κινεζικό υπουργείο Ασφαλείας τα τελευταία χρόνια. Με τα μέτρα που παίρνουν για την κρίση, οι Κινέζοι ηγέτες δείχνουν πως ξέρουν να στήνουν αυτί και σε τέτοιους ήχους, στους οποίους οι δυτικοί ομόλογοί τους κωφεύουν (τόσο το χειρότερο γι΄ αυτούς).