Χειρότερες μέρες…

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ πραγματική οικονομική κρίση που πέρασε η χώρα μας, ήταν στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου- εκεί, στο διάστημα μεταξύ ΄73-΄74. Αιτία ήταν το πετρέλαιο, που ακρίβαινε για πρώτη φορά, καθώς ο ΟΠΕΚ άρχισε να δείχνει τα δόντια του. Ως και η περίφημη ελληνική πατέντα της αντιπαροχής «πάγωσε» για ένα μεγάλο διάστημα- και αρκετοί πολίτες βρέθηκαν για καιρό «στον αέρα». Η ελληνική κοινωνία έχει ξεχάσει πια εκείνη την τραυματική περίοδο- την οποία άλλωστε βίωσε μέσα σε ένα στρατιωτικό καθεστώς, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Ακολούθησαν άλλωστε καμιά τριανταριά χρόνια οικονομικής ανάπτυξης- παρά τα κατά καιρούς στραβοπατήματα.

Σήμερα, η παγκόσμια οικονομία είναι πολύ διαφορετική- ο Ψυχρός Πόλεμος τελείωσε, η παγκοσμιοποίηση των αγορών είναι δεδομένη- αλλά η κρίση είναι πάντοτε κρίση, 80 χρόνια μετά το μεγάλο κραχ. Έχει τα ίδια χαρακτηριστικά- απολύσεις, μείωση του βιοτικού επιπέδου και όλα τα σχετικά. Και αυτή τη φορά, δεν πρόκειται να μας προσπεράσει, όπως συνέβη το ΄87 και το ΄94. Δεν είναι το πρόβλημα μόνον στα χρηματιστήριαείναι παντού.

Δημιουργώντας την κρίση
ΟΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΣ μέρες είναι μπροστά μας- και προς Θεού, αυτό δεν είναι πρόβλεψη, ούτε προφητεία. Το ερώτημα δεν είναι αν θα έλθουν, αλλά τι κάνουμε. Όχι ο καθένας από εμάς, αλλά η κυβέρνηση. Η οποία πάντως δείχνει να πιστεύει ότι και αυτή τη φορά, η κρίση θα περάσει ξώφαλτσα από την Ελλάδα: ο προϋπολογισμός που κατέθεσε, είναι ο ίδιος που θα είχε φτιάξει αν δεν είχαν καταρρεύσει οι Λίμαν Μπράδερς και οι λοιποί συγγενείς- παραπάνω φόροι, μειωμένες δημόσιες επενδύσεις. Μα, έτσι δεν καταπολεμάται μία οικονομική κρίση- έτσι δημιουργείται…

Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως, είναι η πολιτική αδυναμία: οι υπουργοί φιλολογούν για τη μεγάλη κρίση και τις δύσκολες στιγμές, μόνον όταν πρέπει να διαγράψουν τον κ. Τατούλη. Δεν τους απασχολεί- προς το παρόνη κοινωνία. Δεν τους απασχολεί η ανάγκη για ένα έκτακτο σχέδιο. Το οποίο προφανώς θα είναι επώδυνο για όλους, αλλά στο οποίο θα πρέπει να συμφωνήσουν όλοι. Αλλά για να γίνει, κάποιος πρέπει να το φτιάξει.

Και κάποιος να το συζητήσει…