[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Ι.Κ. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος, για την οικονομική κρίση) Στο τελευταίο του τεύχος ο «Εconomist» διατύπωνε για την Ελλάδα ένα ερώτημα και μία πρόβλεψη. Το ερώτημα είναι αν υπό τις παρούσες συνθήκες «μπορούν η Γερμανία, η Ιταλία και η Ελλάδα να μοιράζονται ένα κοινό νόμισμα». Η πρόβλεψη είναι ότι συντόμως η Ελλάδα και η Ιταλία «ή θα αδυνατούν να εξυπηρετήσουν το χρέος τους ή θα φύγουν από το κοινό νόμισμα ή (το πιθανότερο) και τα δύο».

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν διακυβεύεται πραγματικά η συμμετοχή της Ελλάδας στο ευρώ. Θέλω να ελπίζω ότι πολιτικά κριτήρια θα πρυτανεύσουν και θα γλιτώσουμε την κλωτσιά. Η πρόβλεψη του «Εconomist» όμως δεν είναι απλώς ένα καμπανάκι. Είναι ολόκληρο καμπαναριό. Και κανείς, ούτε η κυβέρνηση ούτε η αντιπολίτευση, δεν δείχνει τάσεις ευαισθητοποίησης απέναντι στην ουσία του προβλήματος.

Η οποία, επιτρέψτε μου να το υπενθυμίσω, δεν είναι τα επιτόκια των πιστωτικών καρτών. Είναι το μέλλον του τόπου. Το οποίο υποθηκεύεται καθημερινά είτε με τη διόγκωση του δημοσίου χρέους είτε με τη σταθερή απόκλιση από τον «βασικό πυρήνα» της ευρωπαϊκής οικονομίας- την ίδια στιγμή που η συζήτηση στην Ελλάδα εκτρέπεται σε πλειστηριασμό λαϊκισμού και σε διαγωνισμό υποκόσμου.

Θέλετε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα; Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου πολιτικοί διαβουλεύονται με πολιτικούς και από εκεί με όλους τους εμπλεκόμενους για την αντιμετώπιση της κρίσης. Έχετε αντιληφθεί την παραμικρή τέτοια διαβούλευση στην Ελλάδα;

(«Το Βήμα»)