Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Το σχέδιο Μπράουν δεν αρκεί

ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΩΣ πολλοί σε Δύση και Ανατολή βιάστηκαν να ανακηρύξουν τον πρωθυπουργό της Μεγάλης Βρετανίας, Γκόρντον Μπράουν, ως τον σύγχρονο Μεσσία της παγκόσμιας οικονομίας.

Μπορεί το πακέτο των μέτρων στήριξης των τραπεζών που πρότεινε- και το οποίο υιοθετήθηκε θέλοντας και μη από όλους τους Ευρωπαίους ηγέτες- να ήταν αναγκαίο και αναπόφευκτο, όμως από μόνο του, όπως δείχνουν τα πράγματα, δεν είναι ικανό να μας γλιτώσει από την ύφεση.

Μια ύφεση που μεταφράζεται σε εκατοντάδες χιλιάδες νέους ανέργους, νέες χρεοκοπίες μικρών και μεγάλων επιχειρήσεων αλλά και μεγέθυνση της λίστας των ατόμων που ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας.

Όλα αυτά τα φαινόμενα δεν συμβαίνουν μόνο στις χώρες των καπιταλιστικών μητροπόλεων, στις ΗΠΑ και σε άλλες ισχυρές οικονομίες, όπου όχι μόνο ξεκίνησαν αλλά και εκδηλώθηκαν με μεγάλη ένταση η χρηματοπιστωτική κρίση και οι συνέπειές της. Συμβαίνουν και στις χώρες της περιφέρειας, συμπεριλαμβανομένης βεβαίως και της Ελλάδας: Το πρώτο κύμα επιχειρήσεων που λόγω έλλειψης ρευστότητας σπεύδει να τεθεί υπό την προστασία του νέου πτωχευτικού νόμου είναι ήδη γεγονός, ενώ την ίδια στιγμή και παρά της διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου, οι πλειστηριασμοί υποθηκευμένων πρώτων κατοικιών δεν έχουν υποχωρήσει καθόλου.

Είναι σαφές ότι τα μέτρα στήριξης των τραπεζών πρέπει να συνοδεύονται από αυστηρούς όρους για τον τρόπο διαχείρισης της ρευστότητας που θα πάρουν- όσες πάρουν- από τον κρατικό προϋπολογισμό. Εξίσου σαφές είναι επίσης ότι η διαχείριση της οικονομικής κρίσης- η αποφυγή της είναι αδύνατη- απαιτεί και άλλα μέτρα: ενίσχυσης της ανάπτυξης αλλά και στήριξης των ασθενέστερων κοινωνικών τάξεων και κατηγοριών.