[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Δυνατές ταινίες – τυφλά εκατ. ευρώ

ΚΟΝΤΕΥΕΙ να πενηνταρίσει το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης- αύριο αρχίζει το 49ο- και τη ζωντάνια του τη χρωστάει στο νέο αίμα δημιουργών από όλο τον κόσμο που παρουσιάζουν εκεί τις ταινίες τους. Κι αυτό, από τότε που έγινε διεθνές- ΄92-και απαλλάχθηκε από την αυτοκαταστροφική εσωστρέφειά του που κόντευε να το πνίξει. Φέτος κλείνει 16 χρόνια διεθνούς προσανατολισμού και μπορεί να υπερηφανεύεται ότι είναι από τις πιο πετυχημένες πολιτιστικές εκδηλώσεις της χώρας. Την οποία μάλιστα αγκαλιάζουν χιλιάδες σινεφίλ (πέρυσι, κοντά 165.000), από τους οποίους το 80% είναι ηλικίας 18-35 χρόνων! Φέτος θα παρουσιαστούν πάνω από 200 ταινίες από όλο τον κόσμο: από τις πιο πολλές χώρες της Ευρώπης, από Βαλκάνια, Ασία, Αφρική, Λατινική Αμερική και ανεξάρτητο αμερικανικό σινεμά. Ταινίες που αν δεν ήταν το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, δεν επρόκειτο να δουν οι Έλληνες σινεφίλ, μιας και ποτέ οι ταινίες αυτές δεν θα προβάλλονταν στις κλασικές εμπορικές αίθουσες, οι οποίες είναι «αιχμάλωτες» των μεγάλων εταιρειών διανομής που με τη σειρά τους είναι στα χέρια των μεγάλων χολιγουντιανών εταιρειών (το 85% των ταινιών που προβάλλουν είναι χολιγουντιανές)! Ανάμεσα στις ταινίες που θα δούμε φέτος, ξεχωριστή θέση έχει και η νέα ελληνική παραγωγή ταινιών με αιχμή- πολύ σωστά- την «επόμενη γενιά» των σκηνοθετών μας, που θα εκπροσωπηθεί από επτά 30άρηδες, οι οποίοι ετοιμάζουν τις πρώτες μεγάλου μήκους ταινίες τους. Στη Θεσσαλονίκη θα έρθουν διάσημοι σκηνοθέτες όπως ο Όλιβερ Στόουν, ο Τακέσι Κιτάνο, οι αδελφοί Νταρτέν, ο Εμίρ Κουστουρίτσα, ο μουσικοσυνθέτης Γκουστάβ Σανταολάγια των δύο Όσκαρ, ο Γουίλεμ Νταφόε, ο Νουρί Μπιλγκέ Τζεϊλάν κ.ά.

Όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης είναι «τέλειο».

Ξοδεύεται πολύ χρήμα- 9 εκατ.

ευρώ!- χωρίς ούτε καν να μας λένε τα ποσά με τα οποία αμείβονται οι κύριοι συνεργάτες του. Άσε που είναι αρχοντοχωριατισμός το Φεστιβάλ να στοιχίζει 9 εκατ. ευρώ τον χρόνο και για την παραγωγή ελληνικών ταινιών να μη δίνεται από την Πολιτεία ούτε το ένα τρίτο! Ισχύει κι εδώ ό,τι στην ελληνική οικονομία: καταναλώνουμε χωρίς να παράγουμε.