Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!)
είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Ομερτά, μάνα μ΄, Ομερτά

Κυρία Φοίβη, Στην Cosa Νostra = Μαφία, ο Capo di tutti Capi = Βoss of Βosses = Αρχιμαφιόζος επιβάλλει την Οmerta = Σικελικός Κώδικας της Σιωπής σε όλα τα μέλη της οργάνωσης, προκειμένου οι παρανομίες της να μείνουν στο σκοτάδι και οι ένοχοι ατιμώρητοι.

Στην παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, ο αρχηγός της επιβάλλει τη Σιωπή σε όλη την παράταξη, προκειμένου οι παρανομίες της να μείνουν στο σκοτάδι και οι ένοχοι να μείνουν ατιμώρητοι.

Κατά τη λογική έχουμε: Στη Μαφία, ο Αρχιμαφιόζος επιβάλλει Σιωπή. Στη Νέα Δημοκρατία, ο Αρχηγός επιβάλλει Σιωπή. Άρα, η Νέα Δημοκρατία είναι Μαφία και ο Αρχηγός της Αρχιμαφιόζος.

Η μόνη διαφορά είναι ότι η Μαφία και ο Αρχιμαφιόζος βρίσκονται υπό τον συνεχή διωγμό της Δικαιοσύνης, ενώ η Νέα Δημοκρατία και ο Αρχηγός της κάτω από το προστατευτικό πέπλο της Δικαιοσύνης.

Ο τελευταίος λεονταρισμός του Πρωθυπουργού, για αποστολή του φακέλου Βατοπεδίου στη Βουλή, μήπως έγινε σε συνεννόηση με τους διορισμένους από τον ίδιο δικαστικούς (Σανιδάς και Καρούτσος), των οποίων η άρνηση είναι τουλάχιστον περίεργη;

Συνεννόηση του στυλ «εγώ θα λέω διαβίβαση φακέλου στη Βουλή κι εσείς θα αρνείστε». Εν κατακλείδι, γιατί τέτοια κάλυψη στους εμπλεκόμενους από τον σεμνό, ταπεινό και ηθικό Πρωθυπουργό. Τι φοβάται; Μήπως η υπόθεση αγγίζει και τον ίδιο;

Φιλικά, Άγγελος Τόφας, Πειραιάς Σσσσσσσσσ, αγαπητέ Άγγελε. Το σκάνδαλο κοιμάται. Και μπορεί να μας το ξυπνήσετε…


Ιησούν ή Μαμμωνάν, monsieur;
Φοίβη

Μηηηηηη, μην ταράζετε την ουράνια, πνευματική ηρεμία του πατρός Εφραίμ, αγαπητοί. Εδώ, δεν ταράζεται από όσα έχει κάνει εις βάρος του ελληνικού λαού (πνευματικώς πάντα), θα ταραχθεί από τα ποιήματα που στέλνετε (τι σου βγάζει το δαιμόνιο του Έλληνα, αν δει τον πνευματισμό κατάματα), όπως το ακόλουθο του συνταξιούχου Χρυσόστομου Κριμπά:

«Ο πανούργος ο Εφραίμ/ στου Άθω πήγε την Εδέμ/ φόρεσε το μαύρο ράσο/ κι άδραξε τεράστιο λάσο…/ Φιλέτα γης απέραντα,/ είχε σ΄ όλους τους τόπους/ στο περιθώριο έστελνε, τους έντιμους ανθρώπους./ Πετάει μ΄ ελικόπτερο,/ ωσάν τους μεγιστάνες/ αφού έχει ιδιόκτητες, αμέτρητες αλάνες. Για να μην κάνει άνοιγμα / ημέρα δεν περνούσε/ γι΄ αυτό πολλούς εξέχοντες, συχνά φιλοξενούσε./ Τους τάιζε, τους πότιζε,/ τους έδινε και δώρα/ για να τους έχει στήριγμα, στη δύσκολη την ώρα./ Κι αυτοί, οι υστερόβουλοι,/ σαν τον λαγό λουφάζουν/ και κείνα που γνωρίζουνε, στη φόρα δεν τα βγάζουν.

Όμως, ο κόσμος ξύπνησε και τέτοια δεν τα χάβει/ όταν γρικάει τα έκτροπα, το αίμα του ανάβει./ Δεν παραμένει απαθής,/ ως άλατος η στήλη/ αλλά τους φαυλεπίφαυλους/ ες κόρακας θα στείλει».

Φοίβη
Χύτρες ταχύτητας

Κυρία Φοίβη, Σας διαβάζω καιρό κι έχω μία απορία: σε μία τόσο μεγάλη εφημερίδα όσο «ΤΑ ΝΕΑ», μόνον οι κ.κ. Δωρής και Κασνακίδης στέλνουν επιστολές και μας τους ρίχνετε συνεχώς στη μάπα; Τον κ. Δωρή τον θυμάμαι τη δεκαετία του ΄80 σαν αποτυχημένο κομματάρχη της μακαρίτισσας Μελινάρας Μερκούρη.

Ο κ. Κασνακίδης είναι ο γνωστός πρόεδρος των ανέργων, που έχει να δουλέψει από το 1983. Πώς ζει άραγε; Είναι αμερικανοσπουδασμένος, αλλά οι Αμερικανοί τον πήραν χαμπάρι.

Έκτοτε μισεί όλο τον κόσμο, και ιδίως τους Έλληνες, φθάνοντας στο σημείο να δηλώνει Καππαδόκης, Χετταίος και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Οι παλαιότεροι τον θυμόμαστε σαν στενό συνεργάτη στην «Ελεύθερη Ώρα».

Μετά τιμής, Ελένη Χριστινάκη, Αθήνα Είναι εντυπωσιακό, αγαπητή Ελένη, πώς μπορεί σε κάποιον τόοοοσο ανυστερόβουλο και τόοοοσο κενό προκαταλήψεων να πέφτει βαρύ ένα «μενού» επιστολών, με τέσσερις επιστολές εκάστου σε τρεις εβδομάδες που πρόλαβα να μετρήσω από τις δεκάδες που δημοσιεύονται. Δεν βλέπω δε να μπαίνετε καν στην ουσία των γραφομένων των κυρίων, τους οποίους θεωρείτε ότι σας ρίχνουμε στη μάπα (αλήθεια, κάνουν καλό στο δέρμα, σαν ενυδατικές κρέμες, ή μπαααα τίποτα;).

Δεν κοιτάτε δηλαδή τι ουσιαστικό, καίριο, επίκαιρο έχει να πει ο καθένας (αντίθετα μάλλον με τη δουλειά ή δουλεία της στήλης, που προτιμά- κακώς άραγε;αυτό ακριβώς να έχει ως κριτήριο), αλλά μόνον ποιος είναι. Και βρήκατε τον χρόνο σ΄ αυτή τη ζωή ταχύτητας (σαν χύτρα ένα πράγμα) που βιώνουμε, να στείλετε επιστολή για να καταχερίσετε τη στήλη και να μας τους… καταδώσετε. Θυμίζει άλλες, παρελθούσες- ή μήπως όχι;- εποχές αυτή η τακτική, αλλά δικαίωμά σας.

Λέτε έτσι να προάγεται ο διάλογος, στον οποίο φιλοδοξεί η στήλη;