Οι Έλληνες; Αδίστακτοι εργοδότες!

Μια εικόνα που τις περισσότερες φορές ανατρέπει τον μύθο περί «ελληνικής φιλοξενίας»:

Αδίστακτα σκληροί εργοδότες και εργοδότριες, ιδιοκτήτες μπαρ και ξενοδοχείων που παρακρατούν διαβατήρια και μισθούς, νοικοκυρές ακούραστες στο να μοιράζουν διαταγές δεξιά κι αριστερά, βίαιοι και άπιστοι σύζυγοι.

Συγχρόνως, πιο σπάνια, αναδύεται και η εικόνα του ιδανικού Έλληνα εραστή, πλούσιου και γενναιόδωρου, που προσφέρεται να εξασφαλίσει στην ψηλή, ξανθιά και τρυφερή Ρωσίδα ή Ουκρανίδα φίλη του οικογενειακή θαλπωρή και ασφάλεια (εδώ συνήθως καταστροφικές περιγράφονται οι παρεμβάσεις των Ελληνίδων πεθερών που αδυνατούν να αποδεχτούν την ξένη νύφη). Κοινή πάντως είναι η έκπληξη και η απορία όλων ανεξαιρέτως των συγγραφέων με την προσήλωση της ελληνικής κοινωνίας στο χρήμα και στο κέρδος- μια προσήλωση που οι ήρωές τους συνήθως υιοθετούν, πεπεισμένοι πως στην Ελλάδα (όπως δεκαετίες πριν στην Αμερική;) όλες οι πόρτες ανοίγουν και ο αποκλεισμός αίρεται ως εκ θαύματος, αρκεί να έχεις οικονομική δύναμη.