Το Πνεύμα του Τόνου

Ψήφοι
Του Μάνου Ελευθερίου

Ένα πλήθος διασήμων και παγκόσμιας ακτινοβολίας ηθοποιών των ΗΠΑ υποστηρίζουν στην προεκλογική του μάχη τον Ομπάμα και άλλοι, πιο «δεύτεροι», αλλά εξίσου διάσημοι, υποστηρίζουν τον ΜακΚέιν.

Και σ΄ εμάς γίνεται κάτι παρόμοιο από χρόνια. Η Κοτοπούλη βαμμένη βασιλικιά, η Κυβέλη βενιζελικιά!

Γινόταν το σώσε! Η διαφορά μας είναι ότι «εκεί» οι «χαμένοι» δεν θα μπουν στη μαύρη λίστα της κυβέρνησης που θα εκλεγεί, δεν θα κυνηγηθούν ούτε από τους κρατούντες της τετραετίας ούτε από τους οπαδούς τους για να μείνουν άνεργοι, δεν θα πάρει η μπάλα συγγενείς και απογόνους μέχρι τρίτης γενεάς. Οι έρημοι και θλιβεροί δικοί μας, ιδίως οι δευτεροκλασάτοι, αρπάζονται στο άρμα ενός κόμματος μόνο και μόνο για ν΄ αποκτήσουν μια στοιχειώδη πελατεία, είτε συνθέτες είναι είτε ηθοποιοί. Οι μισοί είναι σίγουροι για τη γενναία συνδρομή (χρηματική, βεβαίως) που θα εισπράξουν όταν οι δικοί τους υποψήφιοι καβαλήσουν το άλογο της εξουσίας και οι άλλοι μισοί περιμένουν ν΄ αλλάξουν τα πράγματα για να γλείψουν από την κουτάλα, έχοντας όμως εξασφαλίσει κι αυτοί τη λύση της πελατείας για την αδικία που έγινε.

Και στις δύο περιπτώσεις οι οπαδοί τρέχουν να συνδράμουν τους κεχρισμένους του κόμματός τους αγοράζοντας τα προϊόντα τους, τα οποία συνήθως είναι για τα σκουπίδια, εκτός ελαχίστων περιπτώσεων.

Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε και τους βαμμένους ώς το κόκαλο καλλιτέχνες, μόνο από ιδεολογία, προσκολλημένους σε μια παράταξη, οι οποίοι αδιαφορούν για οποιοδήποτε αντάλλαγμα και δεν παίρνουν μέρος σε καμιά εκδήλωση. Σ΄ αυτούς πρέπει να βγάζουμε το καπέλο!