Δίκτυο

Όχι και στο Σούνιο
Π.Κ.

Αναγκαίο κακό το τουριστικό περίπτερο του ΕΟΤ στο Σούνιο, αφού βρίσκεται εντός της αδόμητης ζώνης προστασίας σε άμεση οπτική επαφή με τον αρχαίο ναό του Ποσειδώνος, για να δροσίζει τους επισκέπτες. Λειτουργεί με την άδεια του ΕΟΤ, αλλά χωρίς την άδεια της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και συνεχώς επεκτείνει τους χώρους και τις δραστηριότητές του χωρίς αίσθηση του μέτρου. Μέχρι νυχτερινές δεξιώσεις με σερβιτόρους που φορούν χλαμύδες και ντεκόρ με ομοιώματα αρχαίων κιόνων από φελιζόλ, έχει φιλοξενήσει το αυθαίρετο εστιατόριο-καφενείο, που απέκτησε ξύλινο στέγαστρο, μαγαζάκι με τουριστικά, υπαίθριο πάγκο-μπαρ, σταντ με κάρτες και όλα αυτά χωρίς νόμιμη άδεια. Όταν ζητήθηκε η άδεια να αντικατασταθούν οι υπαίθριες τέντες με υαλόφρακτες για τον χειμώνα, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο απάντησε με ένα ηχηρό «όχι»- και όχι μόνον. Αποφάσισαν ότι το χρυσοφόρο τουριστικό περίπτερο πρέπει να φύγει σύντομα και να αντικατασταθεί από ένα ευπρεπισμένο περίπτερο του Οργανισμού Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού, που προφανώς θα εφαρμόσει έναν σεμνότερο τρόπο λειτουργίας στον ενοικιαστή.
Το «Ρεμπέτικο» ενώνει
Β.Χ.

«Τo “Ρεμπέτικο” είναι ένα από τα έργα που διηγείται με τον καλύτερο τρόπο την ανταλλαγή των πληθυσμών και τους πόνους που βιώθηκαν» υποστηρίζει στο κείμενό του που φιλοξενείται στο πρόγραμμα της παράστασης ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού της γείτονος Ερτουγρούλ Γκιουνάι. Περί «γέφυρας πολιτισμού» κάνει λόγο ο Έλληνας Πρωθυπουργός σε επιστολή του προς τον σκηνοθέτη Κώστα Φέρρη, περί «ανάδειξης της πολιτιστικής ιστορίας του γεωγραφικού χώρου που μοιράζονται ο τουρκικός και ελληνικός λαός» ο Τούρκος Πρωθυπουργός. Το «Ρεμπέτικο» – μια άλλη μορφή της γνωστής πολυβραβευμένης ταινίας του 1983- ανεβαίνει τώρα με τη μορφή λαϊκής όπερας από το Κρατικό Θέατρο της Άγκυρας σε σκηνοθεσία Κώστα Φέρρη και πρωτοπαρουσιάζεται στην Ελλάδα απόψε και για τρεις ακόμα παραστάσεις (έως τις 19/10) στο Βασιλικό Θέατρο της Θεσσαλονίκης, στην τουρκική γλώσσα και με ελληνικούς υπότιτλους.


Και προ «Βadminton»…
Γ.Δ.Κ.Σ.

Το- πολύ ενδιαφέρον και ερεθιστικό, ομολογώ- πρόγραμμά του για τη σεζόν 2008- 2009 ανήγγειλε προ μηνός το Θέατρο «Βadminton». Τώρα που επέστρεψα από άδεια και το μελέτησα διαβάζω, στον τίτλο μάλιστα του σχετικού δελτίου Τύπου, πως το Μπαλέτο του Εθνικού Θεάτρου της Πράγας- της Όπερας της Πράγας, δηλαδή-, που θα παρουσιαστεί εκεί τον Νοέμβριο με «Σόλο για τρεις: Μπρελ, Βισότσκι, Κριλ» και «Ρωμαίο και Ιουλιέτα» του Προκόφιεφ, εμφανίζεται «ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ» και πως «συστήνεται στο αθηναϊκό κοινό» με τις δύο αυτές παραγωγές του. Επειδή στην Ελλάδα η συλλογική μνήμη και στον τομέα του πολιτισμού νοσεί επικίνδυνα- ίσως γιατί καμία έγκυρη καταγραφή και τεκμηρίωση στον χώρο, ειδικά του χορού, δεν υφίσταται-, επειδή αυτά τα «ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ» εν Ελλάδι περισσεύουν, επειδή είθισται να πιστεύουμε πως πριν και μετά από μας ο Κατακλυσμός και επειδή κι εμείς, στον Τύπο, εύκολα και αβασάνιστα αναπαράγουμε ό,τι μας σερβίρουν, να θυμίσω- για την τιμή των όπλων…πως το Μπαλέτο του Εθνικού Θεάτρου της Πράγας έχει εμφανιστεί «ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ» και «έχει συστηθεί στο αθηναϊκό κοινό» ήδη από το σωτήριο έτος 1975 στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Και με ποιο έργο; Με το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» του Προκόφιεφ!

Όχι. Δεν πρόκειται για την ίδια χορογραφία που θα δούμε τώρα. Εκείνη ήταν του Μίροσλαβ Κούρα και του 1974, η τωρινή είναι του Γιούρι Βάμος και του 2006. Στο δεύτερο, δε, πρόγραμμά του το συγκρότημα είχε περιλάβει και μία χορογραφία της δικής μας Ζουζούς Νικολούδη πάνω στην Έβδομη Συμφωνία του Μπετόβεν. Την ίδια χρονιά στο Φεστιβάλ είχε συμμετάσχει και το Μπαλέτο του Θεάτρου «Στανισλάφσκι» της Μόσχας που, κατά σύμπτωση, επίσης εμφανίζεται φέτος στο «Βadminton».