[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Ξένες παραγωγές στην Ελλάδα

ΑΡΓΑ, ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ – κάλλιο αργά, όμως, παρά ποτέ…- καταλάβαμε το κέρδος της χώρας μας από το γύρισμα ξένων κινηματογραφικών ή τηλεοπτικών παραγωγών σε ελληνικό έδαφος. Αφήσαμε δεκαετίες να περάσει ανεκμετάλλευτη η δωρεάν τουριστική διαφήμιση που κάνουν τέτοιες παραγωγές στη χώρα μας, αλλά είχαμε κλειστές τις πόρτες και στο συνάλλαγμα που θα άφηναν στην ελληνική οικονομία. Υπολογίζεται ότι τα δύο τελευταία χρόνια, οι 6 ξένες ταινίες και τα 27 ντοκιμαντέρ που γυρίστηκαν επί ελληνικού εδάφους άφησαν στη χώρα 3.000.000 δολάρια. Μάλιστα, 40% από αυτά πήγε σε ελληνικά εργατικά χέρια κινηματογραφικών τεχνικών χτυπώντας την ανεργία. Υπολογίζεται ότι την τελευταία δεκαετία η χώρα μας έχασε συνάλλαγμα 400.000.000 δολαρίων λόγω της ανικανότητάς μας να «διευκολύνουμε» την πραγματοποίηση ξένων κινηματογραφικών ή τηλεοπτικών παραγωγών σε ελληνικό έδαφος! Κύριο εμπόδιο σε αυτό ήταν και παραμένει το Ελληνικό Δημόσιο ή, καλύτερα, η αντίληψη όλης της ελληνικής οικονομίας που θέλει να είναι κρατική και τα…

ζώα μου αργά. Η Ελλάδα είναι η κοιτίδα και το σημείο αναφοράς της Μυθολογίας και της Ιστορίας της Δύσης, αλλά δεκάδες, εκατοντάδες ταινίες, ντοκιμαντέρ, τηλεοπτικές παραγωγές που ήθελαν να κάνουν γυρίσματα στη χώρα μας έβρισκαν τις πόρτες κλειστές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Όλιβερ Στόουν (και ο «Αλέξανδρός» του)

που περίμενε δύο ώρες έξω από το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού, δεν του έδωσαν καμία σημασία και πήγε στους Τούρκους! Πάλι καλά που τα τελευταία δύο χρόνια δημιουργήθηκε το Ηellenic Film Commission Οffice στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου και προσπαθεί να σώσει την τιμή των όπλων (ανάμεσα στις επόμενες παραγωγές που ετοιμάζονται να γυριστούν στη χώρα μας είναι και «Η μάχη του Μαραθώνα» από τον σκηνοθέτη και τον παραγωγό των «300»). Ωστόσο, το ελληνικό Film Commission δεν έχει μπει ακόμα στη φωτιά. Πρέπει να γίνει αυτόνομη θυγατρική εταιρεία και να μπει με φόρα στη διεθνή αγορά. Αρκεί να πούμε ότι οι ταινίες που γυρίζονται παγκοσμίως κάνουν τζίρο 4 δισ. δολαρίων. Από αυτό, μόλις 0,1% διακινείται στη χώρα μας, ενώ με τέσσερις, μόνο, υπουργικές αποφάσεις, μπορεί η Ελλάδα από τον ένα χρόνο στον άλλο να απορροφά 1% της διεθνούς παραγωγής. Δηλαδή: 40.000.000 δολάρια τον χρόνο!